Jetro: lessen over feedback in de Bijbel!

 

Algemeen-Feedback-is-een-cadeautje-2870Wie van jullie vind het leuk om een ander op zijn of haar fouten te wijzen? Wie van jullie vind het fijn om kritiek te krijgen? Ik denk dat de meesten van ons beiden niet zo leuk vinden. Toch is dat wel heel belangrijk.

We kunnen uit het leven van Jetro, de schoonvader van Mozes, een aantal dingen leren als het gaat om het geven en ontvangen van feedback. Laten we eerst kijken naar zijn karaktereigenschappen, die meewerken aan het goede voorbeeld dat hij voor ons is.

Karakter van Jetro

Van de weinige informatie die in de Bijbel te vinden is, kunnen we toch een aantal karaktereigenschappen achterhalen waar we iets van kunnen leren:

Gastvrij

‘Waarom hebben jullie die man daar achtergelaten? Roep hem om de maaltijd te komen gebruiken.’
Het is belangrijk om gastvrij te zijn. Dat je bereid bent om mensen te ontvangen en om te willen luisteren naar hun verhaal.

Inlevend

‘Jetro verheugde zich over al het goede dat de Eeuwige aan Israël gedaan had’
Het is goed als wij ons kunnen inleven in de andere en kunnen meeleven met elkaar.
1 Kor 12: 25 (…) opdat er geen verdeeldheid in het lichaam zou zijn, maar de leden voor elkaar gelijke zorg zouden dragen. 26 En als één lid lijdt, lijden alle leden mee. Als één lid eer ontvangt, verblijden alle leden zich mee.
Dit principe zien we Jetro uitvoeren. In plaats van jaloers te worden op Mozes kiest hij ervoor om blij te zijn voor Mozes en het volk Israël.

Integer

Jetro was een man van God was. Integer. Hij is een goed rolmodel voor familie en schoonfamilie. Hij geeft wijze raad, stond paraat om te helpen wanneer het nodig was,
maar stapte ook aan de kant wanneer dat nodig was. Hij maakte geen misbruik van zijn positie als schoonvader van Mozes door bijvoorbeeld een vooraanstaande positie in het Joodse volk in te willen nemen.

Wijs / verstandig

Op een gegeven moment stuurt Mozes Sippora en hun zonen terug naar Jetro.
Hij neemt ze niet mee naar Egypte. Het is goed mogelijk dat hij ze niet wilde meenemen vanwege de gevaren die ontstaan als hij de leiding zou moeten nemen om een heel volk uit slavernij te leiden. Mozes had dus duidelijk vertrouwen in Jetro dat hij goed zou zorgen voor zijn familie en dat hij wijs genoeg zou zijn om een moment te kiezen om ze weer bij elkaar te brengen.

Jetro geeft zijn schoonzoon Mozes vaderlijk advies als hij ziet dat hij volledig in beslag wordt genomen door zijn verantwoordelijkheid om recht te spreken. Jetro voorziet dat deze situatie kan leiden tot een crisis. Hij geeft verstandig advies om de crisis te voorkomen. Mozes neemt het advies van Jetro aan, waarmee hij leert om zijn autoriteit te delegeren.

Feedback geven

Wat kunnen we van Jetro leren als het gaat om feedback?

Exodus 18 13-23
De volgende dag hield Mozes een rechtszitting; van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat kwamen er mensen bij hem. Toen Jetro zag hoeveel geschillen Mozes moest behandelen, zei hij: ‘Waarom doe je dit allemaal voor hen? Waarom houd je alleen zitting?
Van de ochtend tot de avond doen de mensen een beroep op je!’

Jetro gaat Mozes straks van advies voorzien, maar voordat hij dat doet kijkt hij eerst goed naar de feiten, benoemt deze en checkt of dat beeld klopt door te vragen waarom hij dat doet.
Als je dit zo leest, dan start Jetro met het geven van feedback op de situatie van Mozes.
De eerste regel van feedback is: alleen aangeven wat je feitelijk waarneemt, zonder in te vullen of een waarde oordeel te geven.

‘Ze komen bij me om te horen wat God beslist,’ antwoordde Mozes. ‘Als ze een geschil hebben, dan leggen ze het aan mij voor. Ik spreek recht tussen hen en leer hun de wetten en richtlijnen van God.’  Maar zijn schoonvader zei: ‘Wat je doet, is verkeerd.
Je mat jezelf te veel af en ook van de mensen die bij je komen, vraag je te veel.
Dit is een veel te zware taak voor je, je kunt dit niet alleen doen.

Nadat Jetro van Mozes de bevestiging krijgt dat hij de feiten goed heeft gezien, gaat hij verder met een invulling wat dit voor hem betekent. ‘Door wat je doet mat je jezelf af’. Dit gaat uiteindelijk ten koste van het volk Israël. Vervolgens neemt Jetro de volgende stap en doet een voorstel:

Luister, ik zal je een goede raad geven en God zal je helpen.
Vervolgens geeft Jetro praktische aanwijzingen hoe hij het werk beter kan verdelen en delegeren.

Of anders gezegd: Als je het zo aanpakt – en als God het zo wil – kun je het zelf volhouden en gaan al deze mensen tevreden naar huis.’

Waarom feedback geven?

Feedback geven doe je niet om er zelf beter door te worden, of de ander de grond in te trappen. Feedback geven doe je om de ander verder te helpen. Om iets aan te wijzen wat de andere persoon wellicht nu nog niet ziet.

Waarom geeft Jetro hier feedback aan Mozes?
Om Mozes verder te helpen in het leiden van het Joodse volk. Hij had hem ook kunnen afbranden en ontmoedigen, maar gelukkig doet hij dit niet. In plaats daarvan geeft hij ons een goed voorbeeld over het geven van feedback en speelt hij een kleine, maar heel belangrijke rol in de verlossing van het volk Israël.

Geef je advies, of een oordeel?

Bij het geven van feedback is het belangrijk om niet te oordelen. Dat oordelen komt later wel, mocht dat überhaupt nog nodig zijn.

Al bij de eerste stap van feedback geven, het observeren en doorgeven van feiten, zul je merken dat je snel een oordeel hebt.
Bijvoorbeeld, als er iemand onderuitgezakt op zijn stoel zit, zijn we snel geneigd om dat te omschrijven als: Iemand zit er ongeïnteresseerd bij.
Hier zit al een (waarde)oordeel in en is dus niet alleen gebaseerd op feiten.
Iemand die onderuitgezakt zit kan bijvoorbeeld ook gewoon moe zijn, of pijn hebben.

Het is schadelijk voor jezelf en voor de ander om te vroeg te oordelen. En dit gebeurt eerder dan je denkt.  Als je een oordeel over iemand of een situatie hebt, voordat je werkelijk alle feiten, van alle kanten bekeken hebt, oordeel je te vroeg en in veel gevallen oordeel je niet rechtvaardig.
Daarmee zondigen wij, omdat de Bijbel ons oproept om rechtvaardig te oordelen.

Door te vroeg en onrechtvaardig te oordelen maak je relaties stuk! Het is de nummer 1 reden dat meningsverschillen escaleren en zelfs hechte vriendschappen stuk gaan.
Hoe kun je dit voorkomen?

GA ER ALTIJD VAN UIT DAT JE NIET ALLE INFORMATIE HEBT

You must be missing information! Oordeel niet totdat je de ander in de gelegenheid hebt gesteld om alle missende informatie in te vullen.
Wanneer je steeds het beste denkt over je partner, je vrienden of zelfs wat je op TV of internet hoort en weigert om je conclusies te trekken voordat je ALLE informatie hebt,
zul je tot de ontdekking komen dat je niet alleen je relatie hebt gered, maar ook de afgang van excuses te moeten maken omdat je te snel hebt geoordeeld.

En zelfs als je wel alle informatie hebt en van oordeel bent dat de ander er echt een puinhoop van heeft gemaakt, oordeel nog steeds niet. Bid voor de ander hen en wijs hen liefdevol de juiste weg.

Feedback ontvangen

Het is niet alleen belangrijk om feedback te geven aan de ander, het is minstens net zo belangrijk om bereid te zijn om feedback te ontvangen. Ben jij bereid om advies te ontvangen? En het serieus te overwegen?

Exodus 18:24-27
Mozes volgde de raad van zijn schoonvader op, hij deed precies wat hij gezegd had. Hij koos een aantal flinke mannen uit en stelde die aan als leiders over duizend, over honderd, over vijftig en over tien man. Zij moesten dagelijks rechtspreken. De moeilijke gevallen zouden ze Mozes voorleggen, de makkelijke zelf afhandelen. Toen nam Mozes afscheid van zijn schoonvader en deze ging naar zijn land terug.

Het belang van luisteren

Het is belangrijk om in elk geval te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft. Zeker als we weten dat het heel goed mogelijk is dat God door de ander heen spreekt en hem of haar dus gebruikt om jou te corrigeren.

Mozes kiest ervoor om te luisteren naar Jetro en zijn advies over te nemen. Dit besluit heeft hem en het Joodse volk ongetwijfeld veel zegen gegeven.

Drempel voor luisteren naar feedback.

Maar het had zo maar anders af kunnen lopen. Stel je eens voor dat jij Mozes bent. Je bent door God geroepen om het volk uit Egypte te leiden. God heeft grote dingen door jou heen gedaan en jij bent nu de grote leider van het volk. Tot nu toe heeft God steeds rechtstreeks tot jou gesproken. En dan komt Jetro, je schoonvader:

‘Je doet het verkeerd. Dit gaat helemaal niet goed!’

Hoe zou jij reageren? Misschien zoiets als: ‘Wie is Jetro dat hij bepaalt hoe ik het zou moeten doen?’ of  ‘Hoe komt hij erbij dat ik het niet aan zou kunnen?’
En ‘al zou ik het aan anderen moeten overdragen, die kunnen het waarschijnlijk niet zo goed als ik!’

Hoe komt het dat ik, en misschien jij ook wel, zo zou reageren als iemand ons vertelt dat we iets niet goed doen? Een grote drempel voor het ontvangen van feedback is onze trots. Om te illustreren hoe onze trots werkt, wil ik kijken naar het verschil tussen intellectuele weerstand en emotionele weerstand tegen feedback of kritiek.

Intellectuele weerstand tegen kritiek

Bij intellectuele weerstand kun je bijvoorbeeld denken aan een leraar die aan het nakijken is. Als hij een toets tegenkomt waarbij een kind 1+1=3 heeft opgeschreven,
zal hij het in zijn gedachten meteen oneens zijn met deze stelling omdat hij gewoonweg weet dat dit antwoord niet klopt.
Er komt geen emotie bij kijken, het is gewoon een statische reactie. De leraar markeert het antwoord gewoon als fout, en gaat weer verder.

Intellectuele weerstand is de manier waarop in onze gedachten wordt bepaald met welke feiten we het eens zijn en met welke niet.
Dit doen we door toepassing van de informatie die wij door kennis ervaring in onze gedachten hebben gekregen, al voordat we deze beslissingen moeten nemen.
Kortom, deze weerstand wordt uitsluitend opgewekt door ons verstand, ons intellect.

Emotionele weerstand tegen kritiek

Maar bij emotionele weerstand is dit een heel ander verhaal!
Emotionele weerstand is het gevolg als iets dat door onze gedachten als verkeerd wordt bestempeld persoonlijk wordt genomen.
Deze weerstand zorgt ervoor dat we in onze trots worden geraakt, of sterker nog, dat hierdoor pijn wordt veroorzaakt.

Wanneer we dingen persoonlijk nemen, gebeurt er iets waardoor ons emotionele systeem wordt aangetast en vervolgens ons denken wordt beïnvloedt om ons ego te beschermen. Ons ego denkt dat het wordt aangevallen. En dit triggert de behoefte om te vechten (‘dat is niet waar!’) of te vluchten (‘ik kan ook niets…’).

Onzekerheid

Ik heb ontdekt dat de laag die onder het ego ligt, onzekerheid of onveiligheid is. Als we feedback of kritiek ontvangen kan dat ons onzeker maken, omdat we denken dat we daardoor niet goed ZIJN, in plaats van iets misschien minder goed KUNNEN.

Maar als we weten wie we ZIJN in Jesjoea (Jezus): geliefde kinderen van God, kinderen van de allerhoogste Koning, dan is er geen noodzaak om onzeker te zijn, of te worden door wat anderen over ons zeggen.
Als we stoppen met onze identiteit te laten bepalen door wat anderen van ons vinden en over ons zeggen, en in plaats daarvoor onze identiteit door God en Zijn Woord laten bepalen, dan is het veel minder moeilijk om feedback, of zelfs kritiek te ontvangen.

Kijk naar Jesjoea, wat Hij moest ondergaan op de dagen rond zijn kruisiging. Hij werd vernederd op vele manieren. Maar Hij wist het te dragen, mede door de gedachte dat Hij wist dat Hij de eniggeboren Zoon van God was en zich daarom niet liet leiden door de mensen om Hem heen.

Dit principe om geen weerstand te bieden tegen feedback of kritiek is erg moeilijk en vraagt om oefening en een bewust begrip van hoe het ego werkt. Het betekent dat we onszelf van onze eigen tronen af moeten zetten en stoppen met zo bezig te zijn met jezelf.

Nu kun je je afvragen: maar wat als iemand iets doet of zegt dat me echt beledigt?
Hoe moet ik daar dan weerstand aan bieden? Kan dat wel?
Het is heel erg moeilijk, maar je zou het volgende kunnen proberen:

Stop met verdedigen!

Als het moment komt dat je wordt beledigd, verzet je er niet tegen. Laat het door je heen gaan alsof je gewoon een toeschouwer bent die alles ziet gebeuren. De Bijbel zegt: ‘Wees snel met horen en langzaam met te spreken’.
Wanneer je emotionele systeem wordt aangetast, is alles wat je zegt een gevolg van weerstand en dit verzet creëert pijn of verdriet. Als je jezelf gaat verdedigen, dan verdedig je vrijwel altijd je ego, je vlees.
Maar het is niet de bedoeling dat ons ‘zelf’, onze ego groter wordt; We moeten dit juist onder ONZE controle hebben. Dat wil zeggen: onder de controle van de innerlijke mens die geleid wordt door de Geest van God.

God gebruikt kritiek om je te veranderen

De reden dat het zo belangrijk is om te leren om geen weerstand te bieden tegen feedback en kritiek is omdat het ons helpt om zuiver te worden en meer te gaan lijken op Jesjoea.
God de Vader gebruikt voortdurend alles wat Hij kan om ons meer naar het beeld te krijgen van Zijn Zoon.
Hij gebruikte de broers van Jozef om hem te verwerpen en hem in een put te gooien,
wat uiteindelijk leidde tot een valse beschuldiging door de vrouw van Potifar, die leidde tot de gevangenis, wat uiteindelijk weer leidde tot de verhoging van Jozef tot onderkoning van heel Egypte.

Toen Jozef voor het eerst in de put werd gegooid en voor het eerst in de gevangenis werd geplaatst, moet hij zeer boos zijn geweest op zowel zijn broers als de vrouw van Potifar.
Hij was net zo emotioneel aangetast op die momenten als iemand van ons zou zijn. Maar hij deed zijn best om daar goed uit te komen. En wat heeft hij uiteindelijk geleerd? Wat zei hij tegen zijn broers? ‘Het was God die mij hierheen heeft gestuurd, niet jullie’.
God probeerde Jozef zover te krijgen dat hij zou ophouden met weerstand te bieden aan de verdrukkingen om hem heen, aan de beproevingen die door God gezonden zijn voor Zijn grotere plan.

Dus hoe kun je zeker weten dat je huidige kwelling niet door God wordt gezonden om je ego te doden? Om je te leren om lief te hebben zonder iets terug te verwachten? En om je meer naar het beeld van Jesjoea te maken?
Wat als elke afzonderlijke negatieve situatie in ons leven wordt toegelaten, door de Schepper zelf gestuurd, gewoon om ons te testen en te trainen om meer op Hem te lijken?

Als de Bijbel echt waar is wanneer er staat dat “elke stap van een rechtvaardige in Gods hand is” en “alle dingen werken samen voor ons bestwil”, dan is er echt niets “negatiefs” dat ons kan overkomen. Aan ons is het dus de keuze om wel of geen weerstand te bieden.

Wat nu?!

De volgende keer als je denkt door iemand beledigd te worden:
Doe net alsof je iemand anders bent die net in dit lichaam is gestopt en je geen idee hebt hoe je daar bent gekomen of wat aan de hand is.
Want als dat echt zou gebeuren te midden van een emotioneel geladen situatie, zou je proberen te observeren en informatie verzamelen om te bepalen wat er aan de hand was.
Omstanders observeren en raken niet betrokken omdat hun eigen ego er niet bij betrokken is.
Je zult verbaasd zijn van wat je leert als je de andere persoon of situatie toelaat en gewoon observeert zonder een reactie te geven.
Dan, als het eenmaal voorbij is, wordt het een deel van het verleden.
Vervolgens oordeel je het niet, maar analyseer je de situatie rustig en bepaal je welke gepaste positieve reactie je kunt geven die God, onze Koning, zou behagen.

Ik weet het, het lijkt bijna niet te doen, maar dit is wel de manier waarop het werkt.
Als je leert om geen oordelen te hebben over het verleden, en je ook niet druk maakt over wat er mogelijk in de toekomst kan gebeuren;
Als je werkelijk leeft in het NU en op God vertrouwt dat Hij alles laat meewerken ten goede,
Dan is er geen plaats meer om boos of verdrietig te worden.
Dan ben je werkelijk in staat om feedback of zelfs kritiek te ontvangen.
Dan ben je werkelijk in staat om in Sjalom te leven. En dat wens ik jullie allemaal toe.

Sjalom!

Advertenties
Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Leren van Aaron

wacht.jpg

Vorige blog heb ik geschreven over het leven van Jakob om van hem te leren om geestelijk te groeien. In deze blog wil ik laten zien wat we uit het leven van Aaron kunnen leren.

Hart voor Israël

In het boek Exodus, (In het Hebreeuws: Sjemot), zie je een aantal voorschriften die door de Eeuwige aan Aaron worden gegeven over zijn kleding:

Exo 28:12  Dan moet u de twee stenen op de schouderstukken van de efod bevestigen, als gedenkstenen voor de Israëlieten. Aäron moet hun namen namelijk ter gedachtenis voor het aangezicht van de Eeuwige op zijn beide schouders dragen.

Exo 28:29  Zo zal Aäron de namen van de zonen van Israël op de borsttas van de beslissing, op zijn hart dragen, als hij in het heiligdom binnenkomt, tot een voortdurende gedachtenis voor het aangezicht van de HEERE.

Een tekst met een mooie dubbele betekenis. Het volk op het hart dragen en God herinneren aan Zijn Volk. Een mooi beeld van priester zijn en een mooie verwijzing naar Jesjoea die nu hogepriester is naar de orde van Melchizedek. Jesjoea die zit aan de rechterhand van God en daar het volk op Zijn hart draagt en voortdurend voor ons pleit bij de Hemelse Vader. Kortom, we mogen leren van Aaron om een hart te hebben voor het Joodse volk en hen op onze schouders te dragen.

Als God je roept, zal hij je ook nabij zijn en geven wat je nodig hebt

Aaron is geroepen als woordvoerder voor Mozes en geroepen als Hogepriester. Heeft de farao het volk laten gaan vanwege de welbespraaktheid van Aaron? Nee, wegens Gods macht. Heeft het volk door Aaron verzoening gekregen? Nee, door God.

God roept ons omdat Hij ons wil gebruiken. Maar het gaat niet om onze kracht waarom Hij ons roept. Hij roept ons om nederig te zijn en Hem te volgen, zodat Hij zijn grootheid in jouw leven kan laten zien. Dat is Gods plan met ons. Zijn Grootheid laten zien aan de wereld, zodat het koninkrijk van God zichtbaar wordt en vele mensen zich door Jesjoea tot God zullen keren. Als God je roept om iets te doen mag je erop vertrouwen dat Hij je ook nabij zal zijn en zal geven wat je nodig hebt.

De wacht houden

In het boek Numeri (Bamidbar) lezen we dat Aaron (samen met Mozes) de wacht houdt bij het heiligdom, in dit geval de Tabernakel, en de vreemdeling die nadert moet doden. De zonen van Aaron moesten later ook de wacht houden bij de tempel. Je bent nu zelf een tempel van God, omdat Hij in je woont, door Zijn Heilige geest. Daarom ben jij persoonlijk een tempel, maar ook de gemeenschap waartoe je behoort.

Wij kunnen van deze opdracht aan Aaron leren dat wij de wacht moeten houden over onze persoonlijke levens en ook samen (met onze gemeenschap) verantwoordelijk zijn om de wacht te houden over de gemeente.

De geestelijke toepassing achter dit voorschrift is dat we moeten waken dat er geen zaken in onze levens binnendringen die niet van God zijn, of anders gezegd, tegen Gods Woord ingaan. Daar waar de vreemdeling die het heiligdom binnen kwam gedood moest worden, zo moeten wij nu geestelijk ‘vreemde’ zaken doden om te voorkomen dat zij ons heiligdom verontreinigen.

Vreemde gedachten

Als je naar je persoonlijke leven kijkt zijn ‘vreemde’ gedachten het eerste waar je voor moet waken. Jesjoea zegt: ‘Wat de mond ingaat, verontreinigt de mens niet; maar wat de mond uitkomt, dat verontreinigt de mens.’ Hiermee wil Hij niet zeggen dat je alles mag eten, zijn boodschap is dat wat van buiten komt de mens niet verontreinigt, maar dat wat uit zijn binnenste komt. Onze gedachten dus. Onze gedachten zetten ons aan tot zondigen. Als we onze gedachten onder controle hebben, zullen we dat ook in ons handelen terugzien. Daarom is dit zo’n belangrijk terrein voor satan om ons te verleiden tot zondigen. Hij heeft de toegang om tot onze gedachten te spreken. Wij moeten dus de wacht houden over onze gedachten.

Wij moeten gedachten van de satan, of gedachten van ons eigen vlees (vreemdelingen) uit onze gedachten weren en alleen gedachten van God toelaten en bepalend laten zijn voor ons handelen.

In 2 Cor. 10 schrijft Paulus hier ook over: Ook al leven we in de wereld, we strijden niet met de middelen van de wereld. Want de wapens waarmee we strijden zijn niet van aardse, maar van goddelijke makelij en in staat om bolwerken neer te halen. We schuiven (vreemde) redeneringen terzijde en alles wat hoogmoedig wordt opgeworpen tegen de kennis van God. We nemen elke gedachte gevangen om haar te onderwerpen aan de Messias.

Een wacht zetten

We moeten onszelf dus beschermen tegen invloeden van buitenaf, om ervoor te zorgen dat ons heiligdom, ofwel ons lichaam en onze gedachten, niet verontreinigd worden. We moeten een wacht zetten bij de poorten die toegang geven tot ons heiligdom.

Zet ook een wacht op je online toegangspoort. Wees kritisch op wat je tot je laat komen door televisie, netflix, youtube, internet, social media, etc. Er is zoveel vuil te vinden online, dat het heel belangrijk is om een wacht op je online poort te zetten.

Denk bijvoorbeeld ook aan het kiezen van vrienden. Vrienden kunnen je gemakkelijk beïnvloeden met ‘vreemde’ gedachten. En zo zullen er nog wel een aantal poorten te bedenken zijn. Denk voor jezelf eens na welke toegangspoorten er zijn die toegang geven tot jouw ‘tempel’. En zet een wacht bij die poorten om te voorkomen dat ‘vreemdelingen’ binnendringen.

Een wacht voor de gemeente

En wat voor ons persoonlijk geldt, geldt ook voor de gemeenschap waar je onderdeel van uitmaakt. Gemeenteleiders zijn in de eerste plaats verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat het heiligdom, de gemeenschap, niet verontreinigd wordt.

Ook hier geldt dat we in de eerste plaats moeten waken voor dat wat van binnenuit komt. Juist daarom kan een gemeenteleiding niet alleen zorg dragen voor het buiten houden van zaken die niet van God zijn. We moeten er met elkaar voor zorgen dat ons binnenste, onze gedachten en ons eigen handelen, de gemeente niet verontreinigt.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk dit is! Zeker als je een krachtige, Geestvervulde gemeenschap met effect wil zijn, en ertoe wil doen, in de plaats waarin je gemeenschap is gesteld. Dat kan alleen als wij ons niet laten beperken door de zonden die wij zelf op ons laden.

Daarnaast is het ook in de gemeente belangrijk om een wacht te zetten bij de poort, om verkeerde invloeden van buitenaf te weren. Het is belangrijk om geluiden van buitenaf te weren die je negatief probeert te beïnvloeden. Dat een leer die tegen Gods Woord in gaat buiten de deur wordt houden.

Zet een wacht bij je gezin!

Ten slotte ben ik er van overtuigd dat ook onze gezinnen een heiligdom zijn die beschermd moeten worden tegen verontreiniging. De man is de priester van zijn vrouw. De vader is de priester van zijn gezin. Hij moet de wacht houden over zijn ‘huis’ en de ingangen bewaken. Fysieke deuren, online deuren en geestelijke deuren. Hij is verantwoordelijk om ‘vreemdelingen’ te weren / te doden. Zo beschermt hij zijn gezin, zijn huis als heiligdom.

Onderwijs

Aaron kreeg ook de opdracht om het volk te onderwijzen. Onderwijs in de geboden. Inzicht in het verschil tussen rein en onrein.

Jesjoea geeft ons later ook de opdracht om te onderwijzen: Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen.

Ook Paulus schrijft hierover: Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen, in alle wijsheid; onderwijs elkaar en wijs elkaar terecht, met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Zing voor de Heere met dank in uw hart.

We leren dus van Aaron, Jesjoea en Paulus dat wij elkaar moeten onderwijzen in het Woord van God. Daarbij is het ook belangrijk dat wij elkaar terecht wijzen. Het is nodig dat wij elkaar oproepen om ons heiligdom zuiver te houden. Dat kan alleen als we ook in staat zijn om elkaar uit te leggen wat rein en onrein is en elkaar te leren om standvastig te zijn in ons geloof en in onze goede werken.

Gehoorzaamheid

We kunnen van Aaron leren dat het belangrijk is om gehoorzaam te zijn. Juist in deze tijd, op deze plaats van de wereld waar gehoorzaamheid een beetje een vies woord is geworden. Daar waar ons wordt geleerd dat we altijd voor onszelf moeten kiezen en ons niet teveel van de mensen om ons heen moeten aantrekken.

Deze geest van de wereld mag ons niet beïnvloeden. Wij moeten ons altijd laten beïnvloeden door het Woord van God. Aaron is een goed voorbeeld van gehoorzaamheid, maar er zijn nog vele andere voorbeelden in de bijbel te vinden. We worden opgeroepen om in de eerste plaats gehoorzaam te zijn aan God, maar daarna ook aan mensen die over je gesteld zijn, bijvoorbeeld het leiderschap van de gemeente, maar ook kinderen die hun ouders gehoorzaam moeten zijn.

Heiligheid

Het laatste punt van deze blog is ‘heiligheid’, welke ook een samenvatting is van de andere genoemde punten.

Wij zijn heiligen van God, mensen die apart zijn gezet. Deze heiligheid kunnen we op vele manieren tot uitdrukking brengen, maar in elk geval op de manieren die we vandaag hebben bekeken:

  • Wij hebben een hart voor Israël
  • Wij vertrouwen op God dat hij ons geeft wat we nodig hebben
  • Wij houden de wacht over onze poorten en laten ons niet verontreinigen                  En ten slotte
  • Wij zijn gehoorzaam aan God en de mensen die over ons gesteld zijn

 

Ik hoop en bid dat deze overdenking tot zegen zal zijn voor jouw geestelijke leven en groei in je geloof.

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Het leven van Jakob

wp-image-81393376

In deze blog wil ik leren over het leven van Jakob, hoe hij moest vertrouwen op God, hoe hij zijn eigen zegen in de weg stond en hoe we van Hem kunnen leren om meer en meer een intieme relatie met de Vader kunnen ontwikkelen. Ik nodig je uit om samen met mij op zoek te gaan.

Wie is Jakob?

De betekenis van de naam Jakob is waarschijnlijk hielenlichter, ofwel: bedrieger. Die naam werd aan hem gegeven omdat hij de hiel van Esau vasthield bij zijn geboorte. Een aantal eigenschappen die we bij Jakob in meer of minder mate voorbij zien komen is:

  1. Bedriegen
  2. Slim en creatief
  3. Rustig
  4. Assertief
  5. In controle willen zijn: hij regelt het liefst alles zelf

Herken jij je hierin? Ik mezelf zeker in een aantal.

Wat kunnen we uit het leven van Jakob leren voor ons eigen leven?

Een les die we uit Jakobs leven kunnen leren is dat God trouw en betrouwbaar is. Het is niet nodig om zelf alle touwtjes in handen te willen houden. Sterker nog, waarschijnlijk zitten we God er vaak mee in de weg.

God heeft zichzelf meerdere keren aan Jakob geopenbaard en beloften gegeven, maar toch blijft hij het moeilijk vinden om God te vertrouwen en het niet zelf te willen organiseren. Dat wordt duidelijk uit het verhaal waar Jakob op het punt staat zijn broer Esau na jaren weer te ontmoeten. In het bijzonder, het deel van de worsteling met God en het veranderen van zijn naam naar Israël.

Vanwege zijn bedrog van jaren geleden was hij bang dat zijn broer hem nog steeds wilde doden. Het was een beproeving die God in Jakobs leven toeliet om hem te helpen tot volledige overgave aan God te komen. Op dit punt in zijn leven ziet Jakob in dat hij het niet meer zelf allemaal onder controle heeft.

Als Esau met 400 man op hem afkomt, dan wordt hij toch wel erg bang. En nu keert hij zich tot God… En in zijn gebed heeft hij een bijzondere ontmoeting met God. Misschien wel net zo bijzonder als het visioen dat hij had gekregen op het dieptepunt van zijn leven, op weg naar Charan, met alleen zijn stok. (Visioen over de ladder naar de hemel)

Misschien krijgen ook wij pas een duidelijke ervaring met God als we zelf niets meer hebben. Als we alles afleggen wat van ons zelf is en daadwerkelijk met lege handen voor God verschijnen. Pas dan is God in staat om zijn volle rijke zegen te geven. Denk maar eens aan een kind met zijn handen vol met snoep. Die kun je dan toch niets meer geven? Ze kunnen het namelijk niet aanpakken, laat staan vasthouden.

Zo is het ook bij God. We moeten eerst onze handen leegmaken, zodat we weer opnieuw van God kunnen ontvangen. En dat is goed, want zo leer je om de zegen die je van God hebt gekregen weer door te geven. Zo kun je leren leven met open handen, door niets krampachtig voor jezelf vast te houden. Zo kan God je dag bij dag vernieuwen.

Heb je dat wel eens gedaan? Met lege handen bij God gekomen? Met niets anders dan alleen jezelf, zonder je plannen, zonder je verlangens. Gewoon bij God zijn?

Jakobs kracht

Jakob realiseert zich dat hij menselijkerwijs niet van Esau kan winnen en wordt genoodzaakt om zich tot God te keren. En hij keert zich tot God als hij alleen is. En dan: na zijn gebed schakelt hij toch bliksemsnel weer over naar zijn eigen kracht en zijn eigen slimme ideeën. Hij besluit om geschenken in verschillende groepen naar Esau te sturen. Herken je dat? Bidden om Gods hulp en daarna ogenblikkelijk toch alles zelf willen doen? Ik herken het in mijn leven helaas veel te vaak, wat is dat toch…

Nachtelijk gevecht

“… en er worstelde iemand met hem totdat de dag aanbrak.” (Genesis 32:25)

Midden in de nacht verscheen een man op het toneel, die met Jakob begon te worstelen. God gebruikt de fysieke wereld om geestelijke lessen te leren. Ik denk dat de worsteling zeker in werkelijkheid heeft plaatsgevonden, maar ik geloof ook dat dit een illustratie was van de geestelijke worsteling van Jakob, die al veel langer duurde dan deze nacht.

De worsteling duurde de hele nacht. Jakob heeft een leven lang gevochten om zelf zijn eigen zegeningen waar te maken. Totdat hij terechtkomt in deze eindstrijd tussen zijn wil en die van God. En toen kon Hij pas de zegen ontvangen die God hem al die tijd al had willen geven. De zegen dat Hij niet kon geven omdat Jakob het zelf had willen organiseren.

Ken je dat? Dat je zo druk bent om je eigen zegeningen zelf te organiseren? Als je dat doet, dan ontneem je God de kans om jouw te zegenen op de manier waarop Hij dat wil.

Jakobs kracht gebroken

Aan het einde van de nacht werd eindelijk Jakobs kracht gebroken.

“Toen de ander zag dat hij het niet van hem kon winnen, raakte hij Jakobs heup aan, en daardoor raakte Jakobs heup tijdens die worsteling ontwricht.” (Genesis 32:26)

De heupspier is de krachtigste spier van het menselijke lichaam. Jakob werd dus in zijn eigen kracht aangetast. Zijn natuurlijke kracht was gebroken, met als doel dat hij in Gods kracht verder zou kunnen leven. Ook hiervan kunnen we leren. Je mag weten dat als je met God blijft worstelen door je niet volledig aan Hem over te geven en uit eigen kracht te leven, dat er een dag komt dat je ‘gebroken’ wordt. Dat je dan niet meer in staat zult zijn om in je eigen zegeningen te voorzien. Vanaf dat moment zul je uit de kracht van God kunnen leven en zal Hij in alles voorzien. Waarom wachten? Kunnen we niet beter vandaag beginnen met ons over te geven aan God?

Vertrouw op God

Hoe kunnen wij nu leren van het leven van Jakob? Hoe kunnen wij geestelijk groeien?  De eerste stap voor ons is om op zoek te gaan naar een levende relatie met God. En om deze stap te kunnen zetten moeten we van Jakob leren: God is te vertrouwen! Om God te leren vertrouwen moet je Hem eerst leren kennen.

Als we God echt willen leren kennen dan is het niet genoeg om alleen de Bijbel te  lezen. God is veel groter dan Zijn Woord alleen! Als we God beter willen leren kennen moeten we ons niet alleen begeven in de tegenwoordigheid van Zijn geschreven Woord, maar juist ook in Zijn werkelijke tegenwoordigheid.

Als we de vergelijking met een huwelijk maken: Als wij onze relatie met onze partner willen verdiepen, dan gaan we toch ook niet alleen over elkaar lezen? Dan willen bij elkaar zijn. In elkaars tegenwoordigheid. Deze boodschap heb je vast niet voor het eerst gehoord, maar toch weet je dat je hierin verder kunt en misschien wel moet groeien.Waarom is het toch zo moeilijk om op God te vertrouwen?

Eén van de oorzaken is dat we teveel binnen onze fysieke zintuigen leven en dat we daarom niet in staat zijn om de Eeuwige, die vlak voor ons staat, te begrijpen. Sterker nog: God woont zelfs IN ons.

In 1 kor. 4:18 staat: Onze blik is niet gericht op het zichtbare, maar op het onzichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.

En in 1 hoofdstuk later: 6 We houden dus altijd moed. We weten dat we zolang we in het lichaam huizen, ver van de Heer wonen.  7 Want we leven in een situatie van geloven, niet van zien. 

Dus niet eerst zien dan geloven. We laten ons zo vaak van God afleiden door dingen die we kunnen ervaren met ons lichaam, met onze zintuigen. Maar de zaken van God zijn met ons lichaam niet te bevatten. Velen van ons geloven daarom op de manier van het begrijpen met het verstand. We weten alleen in onze gedachten dat God bestaat en betrokken is bij ons leven. Maar ervaren we dat ook echt?! We ervaren wel de gemeente, het Bijbel lezen en misschien zelfs wel hele studies over de bijbel. We ervaren het zichtbare waar Paulus over schrijft. Maar hebben wij ook persoonlijke ervaringen met GOD ZELF?! Met het onzichtbare? Wanneer is de laatste keer dat je het gevoel had dat God echt dichtbij was? Dat Hij tot je sprak, dat je door Hem persoonlijk werd bemoedigd?

Neem even de tijd om hierover na te denken en dat moment in herinnering te brengen.

Toen ik werd geconfronteerd met deze vraag moest ik serieus lang nadenken voordat ik een moment in herinnering kon brengen. En ik dacht bij mezelf: Dit kan toch niet waar zijn!? Ik ben al zo lang een gelovige, maar heb ik wel een levende relatie met God!? Hoe kan het toch dat ik al die jaren alleen maar druk bezig ben geweest voor God, maar bijna nooit de tijd heb gevonden om gewoon tijd hem door te brengen.

Dit is echt de basis van ons geloof! Als we geen levende relatie met God hebben, waar zijn we dan mee bezig!? Jesjoea heeft het door Zijn dood en opstanding mogelijk gemaakt om tot de Vader te komen. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven. Maar bewandelen we die weg wel? Zijn we op zoek naar echt en persoonlijk contact met de Vader?

Als we onze relatie met onze partner willen verdiepen, zoeken we contact. Dan praten we niet alleen, maar luisteren we juist naar wat die ander bezig houdt. Waarom gaan we dan zo niet met God om? Waarom vragen we Hem niet eens gewoon hoe het met Hem gaat? Of Hij nog blij met ons is? Waar Zijn hart op dit moment naar uit gaat? Door deze vragen te stellen en te wachten op antwoord leren we om naar Hem te luisteren, in plaats van alleen onze wensen en verlangens bij Hem neer te leggen. Luisteren naar God is moeilijk omdat je Hem bijna nooit met je natuurlijke oren kunt horen. Juist daarom is het zo belangrijk om onze geestelijke ogen en oren te gaan trainen! Om ook in de normale dagelijkse gang van zaken meer gericht te zijn op de Geestelijke werkelijkheid, dan de werkelijkheid die we met onze fysieke ogen zien en met onze oren horen.

Ik heb het al eerder gezegd: God werkt door de fysieke wereld om geestelijk zaken aan het licht te brengen. Laten we dus leren om zo naar de wereld om ons heen te kijken, biddend of God ons wil laten zien wat er geestelijk schuil gaat achter dat wat we zien en horen in onze dagelijkse levenswandel.

Als je wilt groeien in aanbidding, dan zullen we tijd moeten besteden met de Vader.

Als we willen groeien in discipelschap, dan zullen we naast het lezen van de Bijbel moeten horen wat Hij persoonlijk tot ons te zeggen heeft.

Als we het goede nieuws willen verkondigen, dan moeten we ons hart door God laten raken, zodat we vanuit de liefde van God kunnen spreken en onze passie voor God kunnen overbrengen.

Als we onze onderlinge omgang willen versterken, dan houden we dat alleen maar vol als de liefde van God ons drijft.

Als we elkaar willen dienen met onze gaven, zullen wij ons Geestelijk moeten laten toerusten.

Ik hoop dat je samen met mij hier de komende tijd prioriteit aan zult geven en ik bid dat God onze Vader ons zal helpen om Hem meer te ervaren en dat Hij het ons gemakkelijk zal maken om Hem beter te leren kennen.

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | 2 reacties

Nieuwe maan Eloel 2017

img_2707

Op de Hebreeuwse kalender gaat de maand Eloel vooraf aan de maand met de najaarsfeestdagen, Rosj Hasjanna, Jom Kippoer en Soekot. Deze maand wordt al van oudsher geassocieerd met het thema van berouw en bekering, ofwel in het Hebreeuws, tesjoeva. Het is een tijd van zelfonderzoek, verzoening, en voorbereiding.

De naam van de maand, welke wordt gespeld als Alef – Lamed – Vav- Lamed, wordt ook gezien als acroniem van: Ani L’dodi V’dodi Li: Ik ben van mijn geliefde en mijn geliefde is van mij: een citaat uit Hooglied 6:3. In het Aramees betekent het woord Eloel: zoeken. Dit woord sluit ook aan bij deze tijd van het jaar, waarin wij ons hart onderzoeken.

Periode van 40 dagen

Volgens de traditie verbleef Mozes in de maand Eloel op de berg Sinai. Toen Mozes zag hoe de Israelieten dansten rond het Gouden Kalf, smeet hij de twee tabletten met de Tien Woorden kapot, die hij zojuist van de Berg Sinaï naar beneden gebracht had. Dat gebeurde volgens de traditie op de 17de van de maand Tammoez. Op Rosj Chodesj Eloel, ging Mozes voor de tweede keer de Berg Sinaï op om de tabletten van God in ontvangst te nemen, nadat God zijn pleidooi voor vergeving van het volk had geaccepteerd. Ook deze 2e keer verbleef Mozes veertig dagen en veertig nachten op de berg, dat wil zeggen, van Rosj Chodesj Eloel tot Jom Kippoer.

Ten slotte, op Jom Kippoer, zei God tegen hem: „Ik heb hen vergeven, zoals jij gevraagd hebt.”

Band met God en de medemens herstellen

De eerste stappen die je dit seizoen van Tesjoeva kunt zetten zijn:

1) Erken en verlaat je zonden

2) Heb berouw over je zonden

3) Belijd je zonden en maak het goed met degenen die je hebt gekwetst

Berouw

Berouw of spijt is meer dan alleen het maken van excuses. Het is meer dan alleen een gevoel of uiting van schaamte. Berouw heeft met schuld te maken. Schuld die moet worden ingelost, of kan worden kwijtgescholden. Berouw houdt in, dat we onszelf beoordelen door de werking van het Woord van God en in de kracht van de Heilige Geest. Berouw is, dat we ontdekken dat we door en door zondig zijn, dat we onze schuld zien, onze verloren toestand.

Dat we net als Jesaja zeggen: “Wee mij, want ik verga”.

Dat we net als Petrus zeggen: “Heere, ga weg van mij, want ik ben een zondig mens’.

Geprezen zij de Eeuwige dat Hij door Jesjoea onze schuld heeft kwijtgescholden. Maar dit betekent niet dat het niet meer nodig is om berouw te hebben over onze zonden. Zonden kunnen namelijk tussen ons en God instaan, wat een negatieve invloed heeft op onze relatie met de Vader. Het belijden en goedmaken van onze zonden is dan ook erg belangrijk.

Het proces van berouw en inkeer vereist tijd en inspanning. Het duurt lang voordat we inderdaad oprecht vanuit ons hart kunnen zeggen, wee mij! Daarom beginnen we hiermee al lang van te voren, vanaf de eerste dag van Eloel, dertig dagen vóór het Bazuinenfeest, of Rosh Hasjanna.Op deze manier kunnen wij ons voorbereiden op de meest Heilige dag van het Jaar, Grote verzoendag.

Deze maand is ook een tijd om elkaar om vergeving te vragen voor wat wij de ander hebben aangedaan. Dit is niet eenvoudig, maar wel nodig!

S’lichot

Als de maand Eloel bijna aan zijn einde komt worden in de synagogen de traditionele gebeden voor vergeving uitgesproken: de s’lichot.

De inhoud van die gebeden is een verzameling van teksten uit de Tora en poëtisch geschreven Hebreeuwse teksten waarin God om vergeving wordt gevraagd. Zowel op persoonlijk vlak, als voor de gemeenschap als geheel.

Het is niet alleen goed om berouw te hebben over je eigen zonden, maar ook voor onze collectieve zonden. Een kort verhaal hierover:

Jozef en zijn jongere broertje Benny gingen met hun vader naar de synagoge op de zaterdagavond voor Rosh Hasjanna, voor de speciale S’lichot dienst. Benny was nog te jong om de gebeden op te zeggen, maar hij wist dat s’lichot vergeving betekent en dat iedereen tot God aan het bidden was voor vergeving. Hij zat naast zijn vader en kijk de hele tijd naar hem. Hij had zijn vader nog nooit zo serieus gezien. Zeker toen hij zijn hoofd boog bij een bepaald gebed.

Na de dienst vroeg Benny zijn oudere broer over dit gebed. Jozef opende zijn gebedenboek liet hem het gebed zien. Dit is het gebed van de belijdenis, legde hij uit. Wat is belijden? Vroeg Benny. Nou, als je iets verkeerd doet en je zegt: Het spijt me, ik heb dit en dit gedaan. Dat is belijden.

Wat staat er dan in dit gebed? Dit gebed volgt het Aleph Beet. Zie je? In dit gebed staat: We hebben gezondigd, wij zijn vals geweest, wij hebben geroofd……..

Wat is er Benny, waarom huil je? Ik dacht dat mijn vader de geweldigste man van de wereld was. Waarom heeft hij dan zulke dingen gedaan! Wacht even, zei Jozef, je denkt toch niet dat hij al deze dingen heeft gedaan? Nou, waarom zei hij het dan? Hij meende het echt hoor, ik heb naar hem gekeken! Jozef kon zijn lach niet onderdrukken. Luister, zei hij, ik zal het je uitleggen.

Dit gebed wordt opgezegd door alle gelovigen, zelfs door de Heiligste Rabbi’s. Alle gelovigen zijn als een 1 lichaam. Dus als 1 deel van het lichaam pijn heeft, is het hele lichaam ziek.

Zo is het ook met zonden. Als 1 gelovige zondigt, beschadigt hij daarmee het hele lichaam. Daarom noemen we in het gebed alle mogelijke zonden, in de volgorde van het Aleph Beet, die elke gelovige gedaan zou kunnen hebben. Daarom heet dit gebed: ‘Wij hebben gezondigd’, dat is dus: wij allemaal samen!Dit laat ons zien hoe verantwoordelijk wij voor elkaar zijn, en dat we elkaar altijd moeten helpen om alleen goede dingen te doen.

Benny veegde zijn tranen af en voelde zich een stuk beter.Hij wist nu dat zijn vader nog steeds de meest geweldige man van de wereld was, en dat hij niet alleen voor zichzelf bad, maar ook voor anderen.

Uit dit verhaal blijkt dat het belangrijk is om te bidden en zonden te belijden van onze gemeenschap, en zelfs het belijden van de zonden die ons land begaat.

Je kunt dat natuurlijk volgens de traditie voor het Joodse volk doen, maar dat kan ook voor het Nederlandse volk.

Phone down time

Om ons hart te kunnen onderzoeken en om God te kunnen zoeken in deze maand is het goed om na te denken over manieren waarop we onszelf helpen om ons op God te richten. Voor sommigen van ons zou het kunnen helpen om deze maand minder tijd te besteden op onze smartphone, tablet of tv. Zo kunnen we deze maand leven in de wereld, zonder teveel te worden afgeleid door wereldse zaken.

De feestdagen die vóór ons liggen leren ons om op een hoger level te leven. Het doel van deze dagen is uiteindelijk om dat hogere level naar beneden te brengen in deze wereld. Met andere woorden: Om een stukje van het koninkrijk van God naar deze aarde te brengen, en zo herstel te brengen in deze gebroken wereld.

Als we ons deze maand willen richten op onze geliefde, onze Vader in de hemel, moeten we onze smartphones neerleggen, omdat we alléén op die manier berichten van God kunnen ontvangen.

Moge dit seizoen van Tesjoeva genezing brengen in jullie relaties met je medemensen en een meer intieme relatie met de Vader, door Jesjoea en door de kracht van Zijn Geest. Veel zegen in jullie voorbereiding op de najaarsfeesten!

Sjalom!

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Nieuwe maan(d) Tammoez

Nieuw Maan Tammoez 2017

De Maand Tammoez was in Bijbelse tijden niet zo’n prettige maand. Deze maand staat namelijk in het teken van rampen.

In Exodus 32 lezen we over de ramp van het Gouden Kalf. De Israëlieten zijn net geroepen om een heilig volk te zijn en een heilige Tabernakel te bouwen, zodat de Eeuwige in hun midden zou kunnen wonen. Mozes is vervolgens in de periode van Tammoez 40 dagen weg op de berg. De Israëlieten vinden het lang duren, missen hun leider en worden onzeker. In de plaats van Mozes maken ze een beeld van God, een Gouden Kalf die met hen op reis zou moeten gaan.

Vlak daarna kwam de ramp dat Mozes de Twee Stenen Tafelen kapot gooide op De 17e Tammoez. De 10 Woorden van God die ze mee mochten dragen en mochten gebruiken om zich te heiligen vielen kapot neer! Op de 18e van de maand Tammoez gaat Mozes terug de berg op (tweede 40 dagen.) Uiteindelijk zal hij alsnog de tien woorden ontvangen.

Ezechiel kan in dit rijtje ook worden genoemd. Hij kan worden gezien als de aankondiger van rampen. Zijn eerste roeping is op de 5e van Tammoez.

In Jeremia 52 lezen we over de ramp van Jeruzalems val, welke begint in Tammoez. 6 In de vierde maand, op de negende van de maand (Tammoez), toen de hongersnood in de stad zo sterk geworden was dat de bevolking van het land geen brood meer had, werd de stad opengebroken. (…) 13 Hij (een bevelhebber van de koning van Babel) verbrandde het huis van de HEERE (De tempel dus), het huis van de koning en alle huizen van Jeruzalem. Ja, alle huizen van de aanzienlijken verbrandde hij met vuur. 14 Heel het leger van de Chaldeeën dat de bevelhebber van de lijfwacht bij zich had, brak alle muren rondom Jeruzalem af.

Tzom Tammoez

Vanwege de verwoesting van Jeruzalem wordt door de Joden nog steeds een dag van vasten uitgeroepen: Tzom Tammoez Dit jaar op 11 juli, is een vasten ter herdenking van het doorbreken van de muren van Jeruzalem, waarmee de vernietiging van de tweede tempel is begonnen. Deze dag is een start van een rouwperiode van 3 weken, vanwege de verwoesting van Jeruzalem en de twee heilige tempels. Gezonde volwassenen (12 jaar en ouder) onthouden zich van eten en drinken tussen zonsopgang en het vallen van de avond.

Tijdens het ochtendgebed worden de selichot (boetegebeden) gereciteerd. De “lange Avinu Malkeinu” (onze Vader en Koning) wordt gereciteerd tijdens de ochtend en ’s middags gebeden.

De Tora wordt gelezen tijdens de ochtend en middaggebeden. De lezing voor zowel de ochtend als de middag is Exodus 32:11-14 en 34: 1-10. Hierin staat de nasleep van de ramp van het gouden kalf en hoe Mozes succesvol bemiddelde namens de Israëlieten en vergeving bereikte voor hun zonden.

Overdenking

Ook vandaag de dag wordt het volk Israel nog steeds getroffen door rampen. Denk maar eens aan de vele aanslagen. Ik moest denken aan een incident ruim een week geleden waarbij een jonge vrouw van de grenspolitie is neergestoken door een terrorist.

Deze rampen in de vorm van aanslagen worden niet alleen in Israel uitgevoerd, maar ze komen ook steeds dichter bij. Afgelopen weken zien wij in het nieuws aanslagen in Londen. En ook een aanslag in Brussel die gelukkig verijdeld is.

Het lijkt erop dat er tot nu toe in Nederland nog geen aanslag is gepleegd, maar het blijkt dat veel Nerlanders wel bezorgd en bang zijn dat er ook in Nederland een aanslag zal worden gepleegd. En niet onterecht, want afgelopen week is een terreurverdachte in Utrecht opgepakt.

Maar wij hoeven ons niet bang te laten maken. Onze grote God en Vader heeft alles in Zijn hand. In de Tora lezingen deze maand zien we dat God betrouwbaar is in tijden van nood.

Korach begint een opstand, maar God voorkomt het. Balak wordt gevraagd om een vloek uit te spreken, maar zegent het volk Israel juist. Pinchas die Gods toorn heeft afgewend en een verbond van vrede ontvangt.

We dus moeten niet gefocust zijn op onze omstandigheden, naar wat er in de wereld gebeurt. We moeten altijd blijven zien op God de Vader en Jesjoea, onze redder en verlosser.

Jesjoea zegt: Matt 10: 28 Wees niet bang voor degenen die wel je lichaam maar niet je ziel kunnen doden. Wees liever bang voor God. 29 Zijn twee mussen niet te koop voor een stuiver? Toch valt er niet één op de grond buiten jullie Vader om. 30 En bij jullie zijn zelfs alle haren op je hoofd geteld. 31 Wees dus niet bang. Jullie zijn meer waard dan veel mussen bij elkaar.

In Johannes 16 zegt Hij: houd moed! Ik heb de wereld overwonnen!’

Paulus schrijft in Romeinen 5: We kunnen ons erop beroemen als we verdrukt worden. Want we weten dat verdrukking volharding brengt, 4 en volharding brengt kracht, en kracht brengt hoop. 5 En met die hoop komen we niet bedrogen uit, omdat God zijn liefde in ons hart heeft uitgestort door ons de heilige Geest te geven.

Rom. 12: 12  Wees blij om wat u mag verwachten. 14 Smeek Gods zegen af over hen die u vervolgen; ja, wens hun alle goeds toe in plaats van hen te vervloeken.

2 kor. 4: 16 Daarom verliezen we de moed niet. Want onze uiterlijke gestalte vergaat wel, maar onze innerlijke mens vernieuwt zich van dag tot dag. 17 De kleine moeilijkheden van dit huidige leven leiden voor ons tot een heerlijkheid die alles te boven gaat en eeuwig is. 18 Onze blik is niet gericht op het zichtbare, maar op het onzichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.

Laten we daarom in moeilijke tijden altijd onze blik op de Eeuwige houden, en vasthouden aan onze redding door Jesjoea de Messias. Het vasthouden aan Hem geeft een ankerpunt om vol te houden tijdens moeilijke tijden. Als we werkelijk geloven dat verdrukking goed voor ons is, omdat daardoor onze hoop en ons geloof groeit, dan kunnen we daadwerkelijk onze vijanden zegenen en blij zijn met de moeilijkheden die zij op ons pad brengen.

En met vijanden bedoel ik dan niet alleen de mensen die aanslagen willen plegen in ons land, in de landen om ons heen en in Israel. We hebben in onze persoonlijke levens ook te maken met vijanden, mensen die ons kwetsen, die ons pijn doen, die het ons moeilijk maken. Ook deze persoonlijke vijanden kunnen we liefhebben als we werkelijk geloven dat verdrukking een zegen is voor ons geestelijk leven.

Ik bid daarom dat deze maand, die Bijbels gezien in het teken staat van rampen, een maand zal zijn waarin we hierin kunnen groeien. Dat we daadwerkelijk en concreet aan de slag zullen gaan met het zegenen van onze vijanden en God zullen danken voor de verdrukking die Hij op ons pad brengt. En we kunnen Hem daarvoor ook danken omdat Hij ons kennelijk waardig genoeg vindt om ons te testen, te tuchtigen, op te voeden en te laten groeien in geloof, Met als doel om ons daarna nog beter te gebruiken om Zijn Koninkrijk zichtbaar te maken in deze wereld. Ik hoop en bid dat ons getuigenis hieraan zal bijdragen en door ons heen andere mensen aangeraakt zullen worden en ook op zoek zullen gaan naar het Koninkrijk van God.

Ten slotte een bemoediging

In tijden van moeite en verdrukking kunnen we op onze God vertrouwen. Hij laat zijn Volk niet in de steek. Hij laat ons niet in de steek. In deze nieuwe maand zal Hij er weer bij zijn. Hij zal je bemoedigen, steunen en troosten als je pijn of verdriet hebt. Of als er moeite is in je leven.

Hoewel God verdrukking in ons leven toelaat, geeft hij ons ook Zijn Trooster, de Heilige Geest, die ons helpt, bemoedigt en vertroost. En niet te vergeten: hij geeft ons ook elkaar. We mogen ook bij elkaar schuilen en vertroosting en hulp zoeken.

Ik ben erg benieuwd naar hoe God deze maand gaat gebruiken om ons geloof te versterken.

Sjalom!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Loofhuttenfeest 2016, Tempel van de Heilige Geest

lulav_klein

Alweer enige tijd terug hebben we het Loofhuttenfeest gevierd. Ik heb weer een heerlijke week gehad en veel mensen mogen spreken. Dit jaar mocht ik het feest ook beleven als onderdeel van de organisatiecommissie. Ik heb daar heel erg van genoten. Ik vind het heerlijk om te mogen dienen en te zien hoe mensen genieten van elkaar en de programma onderdelen. Deze week mocht ik weer geestelijk groeien en ook in praktisch opzicht wijzer mogen worden. Het Loofhuttenfeest is met recht de climax van het jaar!

Naast de organisatie heb ik ook met de Simchaimband een aantal keer mogen optreden. Het was erg leuk om zo’n grote groep voor te mogen gaan in een tijd van lofprijs en aanbidding.

En wat uiteraard niet mocht ontbreken: ik heb ook mogen spreken op het feest. Van mijn spreekbeurt geef ik hier op mijn blog graag nog een (uitgebreide) samenvatting.

 

Tempel van de Heilige Geest

We hebben deze week, op het Loofhuttenfeest, nagedacht over de Tent / Tabernakel van God, over het Loofhuttenfeest in relatie tot Openbaringen en er is mij gevraagd om vandaag te spreken over het thema: tempel van de Heilige Geest, naar aanleiding van Johannes 7:38-39.

Bij de voorbereiding van de boodschap van vandaag moest ik al snel terug denken aan ruim een jaar geleden. Het laatste weekend van het Loofhuttenfeest. Mijn eerste Loofhuttenfeest op de Kleine Belties.
Ik heb dat weekend een aantal bijzondere dingen meegemaakt en heb heel duidelijk het werk van de Heilige Geest mogen ervaren. Mensen die deze blog (Stap eens uit je bootje) hebben gelezen weten van die bijzondere momenten vorig jaar.

Ik heb nagedacht over de de vraag waarom ik dat betreffende weekend hier meer van meemaakte dan andere momenten van mijn leven. En ik denk dat het komt doordat ik dat weekend enkele keren uit mijn comfortabele bootje ben gestapt en stappen heb gezet in geloof, in plaats van op mijzelf te vertrouwen.

 

Inleiding op het thema

Johannes 7: 37 En op de laatste, de grote dag van het feest, stond Jesjoea (Jezus) daar en riep: Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. 38 Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.
39 (En dit zei Hij over de Geest, Die zij die in Hem geloven, ontvangen zouden; want de Heilige Geest was er nog niet, omdat Jesjoea nog niet verheerlijkt was.

Uit de tekst blijkt de context waarin Jesjoea (Jezus) deze uitspraak doet. Namelijk op de laatste dag van het Loofhuttenfeest.
Op de eerste zeven dagen van het feest, vond er elke dag een waterprocessie plaats.
Elke dag ging een van de priesters water scheppen met een gouden kan uit de Siloamvijver.
Hij bracht die kan met water, tussen de rijen mensen door die langs de kant van de weg stonden, naar de tempel waar het met de wijn van het plengoffer uitgegoten werd over het brandofferaltaar.

Op de zevende dag maakte de priester met die gouden waterkan zelfs zeven rondjes rond het altaar. Dit gieten van het water, zou je kunnen zeggen, wijst vooruit naar het uitstorten van de Ruach ha Kodesh, de Heilige Geest.

En tijdens deze waterprocessie werd Jesaja 12 opgezegd:
Ja, het is God die mij behoudt, ik ben vol vertrouwen, angst heb ik niet.
De Heer geeft mij sterkte en kracht, hij is mijn behoud.’
Vol vreugde zullen jullie water putten uit levengevende bronnen.
Op die beslissende dag zullen jullie zeggen:
‘Breng dank aan de Heer, maak bekend wie hij is,
laat de volken weten wat hij heeft gedaan, verkondig dat zijn naam verheven is
boven alle andere.
Zing een lied voor de Heer; indrukwekkend is wat hij heeft gedaan,
heel de aarde moet dit weten. Juich, bewoners van Sion, juich,
de heilige God van Israël woont in uw midden, hij doet grootse dingen.’

Hosjanna Rabba hosjanna-rabba

Op die zevende dag van het feest werden de Hosjanot gezongen, de smeekbeden om hulp. Deze dag wordt Hosjanna Rabba genoemd. Ook vandaag de dag wordt deze zevende dag bijzonder gevierd in de synagogen wereldwijd, waarbij men 7 maal rond het spreekgestoelte loopt en met enkele samengebonden wilgentakjes op de vloer slaat.

Terug naar het Bijbelgedeelte. Het gaat hierom de achtste dag van het feest. Op deze laatste dag van het feest is die optocht er niet meer. Maar juist op deze dag staat Jesjoea op en roept: ‘Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken!’

Misschien dat hij juist dit moment uitkiest, om aan te geven dat de waterprocessie bijzonder en goed is, maar dat het Levende Water daar niet gevonden kan worden.
Hij zegt eigenlijk dat Hij het antwoord is op alle gebeden die tijdens de waterprocessie aan de orde komen.

rivieren-van-stromend-waterEn dan komt die prachtige zin: “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft”.

 

Met de rivieren van stromend water die uit je binnenste vloeien wordt gedoeld op de Heilige Geest. Dit vind ik een belangrijk principe:

 

Zegen en vervulling van de Geest is niet alleen voor jezelf, maar je ontvangt het ook om door te geven aan andere leden van het lichaam van Jesjoea, de gemeente.
Je zou kunnen zeggen hoe meer je drinkt bij Jesjoea, hoe meer je een zegen voor anderen zult zijn. Jesjoea wijst hier vooruit naar de uitstorting van de Heilige Geest.

Wat betekent die uitstorting van de Geest?

In eerste instantie verandert de plaats waarin De Eeuwige wil wonen. De plaats verandert (weliswaar geleidelijk) van de Tempel naar de mens, zoals al is geprofeteerd door Joel.        We kunnen in de Schrift zien dat de woonplaats van God geleidelijk verandert.

• Hof van Eden (wandelen van aangezicht tot aangezicht, bij de mens, 1e plek)
• Tabernakel (verblijf in een mobiele tent, onder het volk)
• Tempel (vaste plaats op 1 locatie)
• De mens (De Geest leeft in ons) (heden)
• Nieuwe aarde: Herstel compleet, locatie van de toekomst: God wandelt weer van aangezicht tot aangezicht met alle mensen.

En dit laatste vieren we ook in het Loofhuttenfeest! We vieren de bruiloft met het Lam, Jesjoea, het herstel en de nieuwe schepping die komt. Dat de Eeuwige weer met ons zal wandelen van aangezicht tot aangezicht. Daar zijn we naartoe onderweg.

En kijken we naar het heden, dan komen we op het thema vandaag: ons lichaam, de tempel van de Heilige Geest.

Heiligheid
In de Tenach staan de tabernakel en de tempel vooral voor de aanwezigheid van God.
Hij heeft beloofd dat zijn Sjechina, zijn tegenwoordigheid daar zal zijn.

In de Briet ha Chadasha, het nieuwe verbond, is Gods tempel in de mensen. In Zijn volk. De woonplaatsen van de Eeuwige moesten aan strenge eisen voldoen om ervoor te zorgen dat de Eeuwige in Zijn tabernakel en tempel kon leven. De tabernakel en tempel moeten apart gezet worden. Geheiligd.
Nu we weten dat de Eeuwige door Zijn Geest in ons woont moeten wij ook onszelf heiligen.En in dit heiligen speelt de Heilige Geest een cruciale rol. Hij is de Helper.             Hij wijst ons op wat Jesjoea heeft geleerd. Hij overtuigt ons van zonde. In die zin helpt hij ons om ons lichaam rein te houden.

Wat betekent het dat De Geest in je woont?

Leiding door de Heilige Geest
In onze samenleving wordt ons voorgehouden dat we ons potentieel waar moeten maken. Dat we alles kunnen worden wat we willen. Het hoogste doel lijkt je eigen ontwikkeling zijn.

Mijn eerste gedachte hierbij was: Dit kan niet waar zijn! Het belangrijkste is niet om jezelf te ontwikkelen, maar het belangrijkste is God en Zijn Koninkrijk.
Maar na wat langer overdenken kom ik tot de conclusie dat het een het ander niet uitsluit, maar dat het met focus te maken heeft.

God heeft ons met een doel geschapen. Hij heeft een plan met je leven. Dat plan wat Hij met je leven heeft is wel degelijk om je te laten ontwikkelen, maar met als doel dat je bruikbaar bent voor Hem en Zijn Koninkrijk! In jouw ontwikkeling gaat niet om jou! Het gaat om Hem!

Maar hoe kunnen wij ons het beste ontwikkelen? Hoe kunnen wij het meest geestelijk groeien en bruikbaar zijn in Zijn Koninkrijk? Door je door Zijn Heilige Geest te laten leiden.

Ik kwam het volgende filmpje op internet tegen en vond het wel toepasselijk op deze boodschap.

Als we echt willen groeien en ons willen ontwikkelen, dan komt het er ook op aan dat we gaan vertrouwen op de Eeuwige. Dat we stappen in geloof gaan zetten, in plaats van alleen op eigen inzicht.
Het komt erop aan dat we zijn subtiele liefdevolle aanwijzingen niet uit de weg gaan, zoals de man uit het filmpje, maar dat we ons daadwerkelijk laten leiden door Zijn Geest. Ook als we nog niet zien waar het naar toe leidt.

Zo lang we niet durven uit te stappen in geloof, in vertrouwen, dan zullen we handelen op eigen kracht. En in eigen kracht kun je nu eenmaal niet zoveel doen. Je zult misschien wel iets bereiken, maar het zal met een heleboel moeite en kracht slechts 1 druppel water opleveren. En geen stromende rivieren van levend water.

Ik moest nog aan een ander verhaal denken over het zetten van stappen in geloof.
Jesjoea loopt over het water naar zijn leerlingen in de boot. Alle discipelen raakten in verwarring en schreeuwden van angst. Maar Jesjoea sprak hen aan met ‘ wees niet bevreesd’. En Petrus antwoordde Hem en zei: Heere, als U het bent, geef mij dan bevel over het water naar U toe te komen.img_articles__0041_petrus-600x294
Hij zei: Kom! En Petrus klom uit het schip en liep op het water om bij Jezus te komen.

Wat een voorbeeld! Een man van geloof. Jesjoea roept hem om een stap in geloof te zetten en hij doet het!
Maar toen hij op de sterke wind lette, werd hij bevreesd, en toen hij begon te zinken, riep hij: Heere, red mij! Hosjanna!
Jesjoea stak meteen Zijn hand uit, greep hem vast en zei tegen hem: Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld?

We zijn vaak geneigd om in dit verhaal het ongeloof van Petrus te belichten. Ofwel alleen stil te staan bij het laatste vers: kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?
Maar dan gaan we eraan voorbij dat de andere leerlingen al te bang waren om überhaupt uit de boot te stappen. Petrus is naar mijn mening toch echt de meest dappere leerling van het stel. Maar toch ging het mis. Wat is de reden van het mis ging?

ANGST!!selbstbewusstsein_angst
Petrus werd bang van het water en de storm. In de Bijbel zie je telkens opnieuw dat het angst is die mensen moeilijk maakt om op God te vertrouwen en Hem te gehoorzamen. Ook bij ons is het vrijwel altijd angst dat ons tegenhoud om over die drempel te stappen. Om een stap in geloof te zetten, om werkelijk te vertrouwen op de Eeuwige.

Maar we kunnen en mogen ons niet door angst laten tegen houden.
Daar hebben we in Jesaja al over gelezen: Ja, het is God die mij behoudt, ik ben vol vertrouwen, angst heb ik niet. De Heer geeft mij sterkte en kracht, hij is mijn behoud.’

Gods plan met je leven is dat je Geestelijk groeit en door Zijn kracht meehelpt aan het bouwen van Zijn Koninkrijk. Als je lichaam dus een tempel van de Heilige Geest is, en je je leven wilt laten leiden door de Heilige Geest, dan zal Hij zo nu en dan van je vragen om stappen te zetten in een richting die je zelf niet durft. Waarvan je denkt dat het je het niet kunt.

Maar zeg eens eerlijk: is dit niet het leven wat we ten diepste het liefste leiden?                  Stappen zetten in geloof en God aan het werk zien? Getuige zijn van wonderen en tekenen? Dat kan alleen als we de stap zetten om hem te vertrouwen.
En dat is spannend. Want als we iets niet uit eigen kracht mogen doen, maar moeten vertrouwen op de vaak onzichtbare God, dan is dat een enorme drempel.
Voordat je die stap zet zie je het werk van God nog niet. Dan zie je zijn wonderen nog niet. Dat zie je altijd pas achteraf.

Daarom komt het op vertrouwen aan. En vertrouwen kun je alleen leren door te doen.         Om elke keer die stap te zetten om te vertrouwen. Dat je, in tegenstelling tot de man in het filmpje wel gehoorzaam bent en de andere kant van de woestijn op loopt, in het vertrouwen dat God zal voorzien in datgene wat je nodig hebt om te overleven en om geestelijk te groeien.

En als je dan ziet dat je vertrouwen niet beschaamd wordt zul je de volgende keer iets eerder vertrouwen op Zijn leiding. En die keer daarna wordt het weer makkelijker. Je zit in de lift.
Maar let op! Dit gaat ook de andere kant op. Elke keer als je besluit om niet te vertrouwen en geen stap in geloof te zetten, zal het volgende keer nog moeilijker zijn om te vertrouwen, omdat je Gods trouw en handelen niet hebt ervaren. En de keer daarna wordt het nog moeilijker, enz.
De weg terug is eenvoudiger dan je denkt. Zet een stap terug omhoog. Dus zet een stap in vertrouwen en ga zien dat de Eeuwige trouw is. Breek met het proces naar beneden en kies er vandaag nog voor om de Eeuwige in alles te vertrouwen en je te laten leiden door de Heilige Geest.

Wat kan ons helpen om over die drempel te komen? Het belangrijkste is om te weten hoe die drempel er uitziet. Wat is nu werkelijk die drempel die ons tegen houdt om stappen in geloof te zetten.

Hoe ga je om met angst?

Angst overwinnen
Zoals we eerder hebben gezien is de grootste drempel angst. Om die drempel over te gaan zullen we dus onze angst moeten overwinnen.
Een van de sleutels daarvoor ligt in voldoende zelfvertrouwen. Veel mensen hebben last van een negatief zelfbeeld en hebben daarom weinig vertrouwen in zichzelf. Door het lage zelfvertrouwen zijn we bij lastige situaties snel geneigd om angstig te zijn en daarom niet te handelen.

Hoe kunnen we dit veranderen? Door elke keer bij een moeilijke situatie niet te kiezen om de situatie te vermijden, maar juist de problemen onder ogen zien, actie te ondernemen en aan te pakken.
Als je eenmaal hebt gekozen om actie te ondernemen geeft dat een gevoel van vreugde, zelfs al leiden de inspanningen niet tot het gewenste resultaat. Je bent al blij dat je iets moeilijks hebt gedaan. Dat je de uitdaging bent aangegaan. En elke keer dat je ervoor kiest om actie te ondernemen groei je en overwin je stukje bij beetje steeds meer je angst.

Als je er echter voor kiest om bij een probleem geen actie te ondernemen zul je de vreugde van het proberen missen. Zelfs als de situatie goed afloopt, zul je niet blij zijn met jezelf, omdat jij de uitdaging niet bent aangegaan, maar ervan bent weggelopen.
Vermijdingsgedrag is slopend voor ons zelfbeeld en ons gevoel van zelfvertrouwen.
En dit verminderen van zelfvertrouwen heeft weer tot gevolg dat je een volgende keer geen actie zult ondernemen, omdat je geen vertrouwen hebt in jezelf.

Ik wil je uitdagen om met deze informatie de komende tijd actief aan de slag te gaan. Doorbreek dit patroon! Loop niet weg, maar pak moeilijke situaties aan! En laat je niet uit het veld slaan als het een keer niet oplevert wat je graag zou willen. Geniet van je keuze om actie te ondernemen en ervaar de vreugde van het proberen. Ga ervaren dat je daardoor groeit!

En om dan weer terug te komen op het doel: Het uitstappen in geloof, moeilijke keuzes maken en je angsten overwinnen dragen bij aan de mogelijkheid om gebruikt te worden in Gods Koninkrijk.
En om terug te komen op de Heilige Geest: als je gewend bent om je angsten te overwinnen zul je eerder naar de stem van de Geest luisteren en actie ondernemen als Hij je daartoe aanspoort.
Het mooie hiervan is dat je eigen leven veel uitdagender en dynamischer wordt. En deze zegen is niet alleen voor jezelf. Je zult ook meer tot zegen zijn voor je medemens, en dus voor het lichaam van Jesjoea.

Kijk omhoog, niet naar beneden
Even terug naar het verhaal van Petrus. Waar ging het mis? Het ging mis toen hij zijn focus veranderde van Jesjoea naar het water (chaos) en de storm.
Een andere manier om met je angst om te gaan is je focus goed te richten. De Eeuwige heeft alles in Zijn macht. Als hij je oproept om iets te doen zal Hij je er ook doorheen helpen.
Kijk naar het voorbeeld van de verspieders die bij het beloofde land moesten verkennen voordat ze in zouden trekken.
Alle verspieders zaten in dezelfde situatie. Ze spioneerden in hetzelfde land, stonden tegenover dezelfde vijand, werden waarschijnlijk door dezelfde emoties overvallen, maar hun boodschap aan het volk was niet bij iedereen hetzelfde.
De meeste verspieders hadden hun oog op het probleem: De grote steden en de grote mensen die onoverwinnelijk leken.
Maar Jozua en Kaleb hadden hun oog op de Eeuwige. Zij hadden hoop en vertrouwen. Het leek misschien een hopeloze situatie, maar God had beloofd dat hij ze voor hen zou verdrijven. En vanuit dat geloof handelen deze twee mannen.

Hoe overwin je je angst? Door te kijken naar Jesjoea, te hopen op Zijn uitkomst en erop te vertrouwen dat Zijn Geest je zal leiden door de stormen van je leven.

Verander je denken
Je manier van denken heeft invloed op elk aspect van je wezen. Of we angstig zijn, of juist vol vertrouwen hangt in grote mate af van onze gedachten.

Het is dus de vraag waarmee je je gedachten vult. En dan heb ik het niet alleen over de momenten dat je voor een lastige situatie staat en hoe je daarover denkt, maar juist over alle momenten in je leven.
Zaken waar je je geest regelmatig mee vult, zullen resulteren in een manier van denken.
Deze manier van denken zal weer resulteren in wat je doet en vervolgens dus ook wie je wordt.

Dit betekent dat je zorgvuldig om moet gaan met zaken waarmee je je gedachten vult. Het is belangrijk om keuzes te maken wat voor films of tv series je kijkt. Het vraagt keuzes bij het spelen van games. Het gaat zelfs zo ver dat je goed moet nadenken met wie je omgaat. Houd in gedachten dat het belangrijk is waarmee je je dag in dag uit laat vullen. Probeer je zoveel mogelijk te vullen met waarheden van God. Uit zijn Woord en door zijn Geest. Neem daarom de tijd om Gods Woord te lezen en die woorden je gedachten te laten vullen.

Je beeld van God
Ik geloof dat de manier waarop wij leven het gevolg is van de grootte van onze God.          Het probleem van velen van ons is dat onze God te klein is. We zijn er niet altijd van overtuigd dat we werkelijk volkomen veilig zijn in de handen van onze almachtige, alwetende, alomtegenwoordige God.

Wat gebeurt er in de ochtend dat je bent opgestaan als je God te klein is? Dan leef je in een voortdurende staat van angst en bezorgdheid omdat je denkt dat alles van jou afhangt. Je stemming wordt bepaald door de omstandigheden. Je leeft in een geweldig groot universum, terwijl je zelf klein en kwetsbaar bent.
Als je de kans krijgt om je geloof te delen krabbel je terug. Stel dat je wordt afgewezen, of de juiste woorden niet kunt vinden? Het hangt allemaal van jou af.
Je kunt niet vrijgevig zijn zijn, omdat je financiële zekerheid van jou afhangt.
Als het nodig is om iemand de waarheid te zeggen, of ergens mee te confronteren, ben je geneigd je in te houden, want stel je voor dat…

Hier hebben we allemaal in meer of mindere mate last van. De sleutel hier is om bewust ons beeld van God onder de loep te nemen en door het lezen van Gods Woord ons beeld van God aan te passen aan de werkelijkheid. God heeft alles in Zijn hand. Het hangt niet allemaal van ons af. Je kunt je hoop en verwachting stellen in de hand van de Eeuwige. Dus stap maar eens uit! Deel je geloof eens als je het eigenlijk niet durft. Probeer het eens!
Als het nodig is om iemand ergens mee te confronteren, neem die stap een keer. En kijk hoe het uitwerkt.
Als je dit eenmaal gaat doen zul je in je leven gaan ervaren dat God betrouwbaar is en werkt in je leven. Daarna zal je beeld van Hem verder aangepast worden en zul je hem meer vertrouwen. Dat zal er toe leiden dat je vaker stappen in geloof gaat zetten, wat tot gevolg heeft dat je een positiever zelfbeeld krijgt, wat er toe leidt dat je steeds minder vanuit angst zal leven. Je ben geestelijk aan het groeien. De spiraal gaat naar boven!

Terug naar de Bijbeltekst waarmee ik begon: stromen van levend water zullen uit je binnenste vloeien.
Het werk van de Geest is niet alleen voor jou, maar tot opbouw van het Lichaam van Jesjoea. Deze geestelijke groei is dus waar God naar op zoek is. En waar wij als lichaam van Jesjoea dus ook naar op zoek gaan!

“Maar u leeft niet zo (in het vlees). U laat u leiden door de Geest, want de Geest van God woont in u. Iemand die zich niet laat leiden door de Geest van de Messias behoort de Messias ook niet toe.” (Romeinen 8:9)

Door de groei van anderen zullen we worden bemoedigd en zullen ook wij groeien. Hierdoor zal het lichaam van Jesjoea sterk worden en zal het koninkrijk van God steeds zichtbaarder worden op deze aarde. En daar kijk ik zo naar uit! Jullie toch ook?

Conclusie

sshot-2016-12-05-1De rode draad van deze boodschap is water en geest. Stromend van levend water zullen uit ons vloeien en ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest.
We worden geroepen om ons te laten vullen door de Geest van Jesjoea, zodat de zegen uit ons zal vloeien naar onze medemens en het koninkrijk van God zichtbaar wordt.
Het gevuld zijn met de Geest is niet iets vaags of mystieks, maar heel concreet.                 Gods Geest leidt ons om stappen in geloof te zetten. Het is aan ons om aan deze oproep gehoor te geven of niet.

We hebben gezien dat we ons vaak laten tegenhouden door angst en we hebben nagedacht over hoe we die angst kunnen overwinnen door

  1. te werken aan ons zelfvertrouwen
  2. onze focus op Jesjoea te houden
  3. onze manier van denken te veranderen en
  4. ons beeld van God aan te passen aan de ware grootte

Ik hoop en bid dat deze blog je tot een zegen zal zijn en door jou heen ook voor je omgeving.

Shalom.

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Nieuwe maan Kislew / december

img_2583

Afgelopen woensdag hebben we weer nieuwe maan gevierd. Een feest dat niet in Leviticus 23 wordt voorgeschreven, maar wel meerdere keren terug te vinden is in de Bijbel. We zien het terug als mededeling dat Israel een nieuwe maan vierde en we zien ook dat het door de Eeuwige genoemd wordt. Ik geloof dat het goed is om te doen en bij elke nieuwe maan even stil te staan bij de nieuwe maand die voor ons ligt. Zo bewegen wij in Gods ritme, van Sabbat naar Sabbat, van nieuwe maan naar nieuwe maan, van vastgesteld feest tot vastgesteld feest.

In Lelystad vieren we nieuwe maan door het blazen op de sjofar (ramshoorn), het oplezen van gebeden, een korte overdenking, samen eten en samen zingen. Het is een ontspannen samenzijn waarbij de nadruk ligt op het ontmoeten van de Eeuwige en het ontmoeten van elkaar.

afgelopen woensdag stonden we stil bij de nieuwe maand Kislew op de Joodse kalender. Deze loopt bijna gelijk met de maand december.

Het thema van deze nieuwe maan is duisternis en rouw.
De donkere december-maand ligt weer voor ons. Een koude maand met weinig daglicht. Deze donkere maand vraagt daarom om licht. Wij vieren deze maand ook Chanoeka, het feest van licht. 8 dagen lang steken we elke dag een extra kaarsje aan. Dit symboliseert de toename van licht en warmte. We denken terug aan het herstel van de tempel, waar de menora weer werd aangestoken en het licht weer terug kwam in de tempel.

Ook in de bijbel zien we dat de maand Kislew, de 9e maand, een donkere maand is.
Een maand waarin gehuild en gerouwd werd. Kijk bijvoorbeeld eens naar Ezra.

Ezra 10:
Toen Ezra bad en schuld bekende, huilde hij en wierp hij zich telkens voor de tempel op de grond neer. Een zeer grote menigte Israëlieten kwam naar hem toe, mannen, vrouwen en kinderen, zij barstten allen in huilen uit.

Dit bijbelgedeelte gaat verder met enkele mannen die uit het volk naar voren kwamen en voorstelden dat het volk zich massaal zou bekeren en de Wet van God weer zou uitvoeren.

Hierna verliet Ezra het tempelplein en ging naar het vertrek van Jochanan, de zoon van Eljasib. Daar bracht hij de nacht door zonder te eten of te drinken; want hij rouwde om de ontrouw van de ballingen. (Hij vastte dus)
(…) Dit speelde zich af in deze maand, Kislew.

Een ander voorbeeld dat zich ook in de maand Kislew afspeelt vinden we in Nehemia.

Nehemia 1: (3 – 7)
Zij zeiden mij (Nehemia): ‘De Judeeërs die de ballingschap hebben overleefd en daar in de provincie leven, verkeren in barre omstandigheden en zijn het mikpunt van spot. Want de muur van Jeruzalem ligt in puin en de poorten zijn in vlammen opgegaan.’ Toen ik dat hoorde, viel ik neer en barstte ik in tranen uit. Dagenlang rouwde ik, ik vastte en bad tot de God van de hemel: ‘Ach, Heer, God van de hemel, u bent zo groot en indrukwekkend. U houdt u aan uw verbond, u blijft trouw aan wie van u houden en uw geboden naleven. Luister alstublieft aandachtig, sluit uw ogen niet. Luister naar het gebed van uw dienaar. Dag en nacht bid ik tot u voor de Israëlieten die u dienen. Ik beken dat wij, Israëlieten, tegen u gezondigd hebben, ook mijn familie en ikzelf. Wij hebben u onrecht aangedaan, wij hebben de geboden, wetten en voorschriften niet nageleefd die u ons had opgelegd door uw dienaar Mozes.

Ezra en Nehemia hadden hart voor hun volk.
Zij huilden, bidden en vastten. Ze waren in rouw door de zonde van het volk, en door de ellende die het volk overkwam.
Als we kijken in het Nieuwe Testament, de Briet ha Chadasja, dan komen we ook voorbeelden tegen van mensen die huilen en rouwen. Laten we kijken naar ons grote voorbeeld, Jesjoea onze Messias.

In Joh 11:35 lezen we één van de kortste verzen in de bijbel: “Jesjoea huilde”.
Hij huilt bij het graf van zijn vriend Lazarus. Een paar dagen daarvoor is hij al gestorven. En… Hij zou Lazarus weer uit het graf halen.Waarom zou Hij dan huilen? Het was namelijk niet omdat Hij het niet meer zag zitten.
Of omdat de situatie uitzichtloos was. Hij wist immers de uitkomst al!
Maar waarom zou Hij dan toch huilen? De emoties van Jesjoea maken denk ik iets heel bijzonders duidelijk.
Blijkbaar is zijn huilen, het delen van verdriet, voor Hem net zo belangrijk als Lazarus uit het graf halen.Dit huilen van Jesjoea zonder woorden maakt veel van Zijn hart en compassie duidelijk. Hij was waarschijnlijk begaan met de familie en vrienden die aan het rouwen waren om Lazarus.

Het maakt mij in elk geval duidelijk dat de hemel huilt vanwege het onrecht in de wereld. Jesjoea huilt als er mensen worden getroffen door ellende, net als we bij Ezra en Nehemia hebben gezien.

Jesjoea snapt het lijden van deze wereld, Hij heeft het allemaal meegemaakt.
Zijn huilen zegt meer dan duizend woorden.
Als wij willen lijken op onze Rabbi Jesjoea moeten wij leren om te huilen over het onrecht in deze wereld.

Een ander bijbelgedeelte over Jesjoea:
Lucas 19: 41 – 44
Toen Jesjoea nog dichterbij was gekomen en de stad (Jeruzalem) zag liggen, begon hij om haar te huilen. Hij zei: ‘Ach Jeruzalem, begreep ook u vandaag maar wat vrede brengt, maar u bent er blind voor, zelfs nu! Weet dat er voor u dagen zullen komen dat uw vijanden u belegeren, insluiten, u van alle kanten bedreigen! Zij zullen u en allen die binnen uw muren zijn, vertrappen! Ze zullen van u geen steen op de andere laten! Omdat u het moment dat God naar u omzag, niet hebt herkend.’

Als wij op ons grote voorbeeld Jesjoea willen lijken, dan huilen wij over vervolgde Christenen wereldwijd, en over de verwoesting van steden, bijvoorbeeld in het Midden Oosten. Bidden wij voor het Joodse volk, zoals Ezra en Nehemia deden? Staan we voor hen op de bres? Bidden we voor hen dat zij hun Messias zullen leren kennen?

En bidden wij voor het Nederlandse volk?  Dat zij tot inzicht in de Messias zullen komen? Trekken wij ons de zonden van ons volk aan?
Vragen wij in nederigheid vergeving en belijden wij de zonden van ons volk?

Jakobus 4: 7 – 10
Jakobus zegt: Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de duivel, dan zal hij voor u vluchten. Ga dichter naar God toe, dan komt hij dichter bij u. Was uw handen, zondaars! Zuiver uw hart, weifelaars! Jammer, rouw en huil! Laat uw lachen in rouw verkeren, uw vreugde in droefheid. Buig u voor de Heer en hij zal u verheffen.

Ik wil jullie uitdagen om deze maand, naast de gezellige warmte in huis en de feesten die we samen vieren, ook de tijd te nemen om deze dingen te overdenken.

Om jezelf te laten raken door het onrecht in de wereld en speciaal deze maand aan de vervolgden te denken in jullie stille tijd. Zet het een paar keer in je agenda.
Of, als je een nieuwsbericht tegenkomt over onrecht: laat het je telkens weer raken.
Bidt voor de mensen wie het betreft.
Op deze manier kunnen we een licht zijn in deze donkere wereld.
Er is nog een manier om een licht te zijn: Naast bidden mogen we aan onze omgeving het goede nieuws vertellen dat er redding is door Jesjoea!

We mogen vrijmoedig zijn om de nadruk te leggen wat God vandaag de dag doet.
Alleen het verkondigen van eeuwig leven in de hemel zal in veel gevallen niet werken.
Veel mensen leven in het nu.
Ik denk dat veel ongelovigen zich zorgen maken over wat er in de wereld gebeurt, zeker waar dit hun persoonlijk raakt. Op die behoefte kunnen we inspelen.
Dit zijn kansen en ingangen voor het goede nieuws.

God is betrokken bij deze wereld. Ook nu! Persoonlijk in ons eigen leven, maar ook bij wereldwijde problemen..

Ik geloof dat wij in onze gesprekken meer de nadruk moeten leggen op Gods koninkrijk dat zo radicaal anders is dan de koninkrijken van deze wereld.
Dit koninkrijk is er nu al in het klein, en als het goed is ook zichtbaar in de gemeente.

Als Jesjoea terugkomt zal er een vrederijk aanbreken. Dan zal het Koninkrijk van God in de hele wereld zichtbaar zijn! Dan zullen ook de grote problemen in deze wereld worden opgelost. Dit is de tijd waar wij als gelovigen naar uitkijken. De terugkomst van Jesjoea! Hoe vaak vertellen wij dit aan onze omgeving?

Openbaring 21: 4
God zelf zal bij hen zijn en hij zal elke traan uit hun ogen wissen. De dood zal er niet meer zijn; geen rouw, geen weeklacht, geen pijn zal er zijn, want de eerste dingen zijn voorbij.’ Hij die op de troon was gezeten, zei: ‘Ik maak alles nieuw.’

God zal dus niet alleen maar repareren wat stuk is, hij maakt het helemaal nieuw!
Wat een prachtige tekst over de tijd die na dit vrederijk komt, als de Eeuwige een nieuwe hemel en een nieuwe aarde schept. Het is goed om over deze komende tijd te spreken met onze omgeving.

Tot slot. Ik schreef het eerder al: een donkere maand vraagt om licht.
Maar ook een donkere wereld vraagt om licht.
En dat is niet alleen in de decembermaand, maar het hele jaar door!

Neem deze maand de tijd om jezelf te laten raken door het onrecht in de wereld en de nood van de mensen om je heen. Huil over de nood in de wereld en rouw over de ongerechtigheden van ons land.

Laten we in de donkere dagen die komen, een licht zijn in deze wereld!
• Door te leven naar het voorbeeld van Jesjoea, het licht van de wereld en
• Door te getuigen van de blijde boodschap, het evangelie van de redding door Jesjoea, onze Messias.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

De trouw van God, een persoonlijk getuigenis

index

 

 

 

 

Gods trouw

In deze blog: Wat is trouw eigenlijk?

We hebben de afgelopen tijd Gods trouw mogen ervaren en daar wil ik graag van getuigen.

Ik wil vanuit Gods Woord kijken naar Gods trouw, maar ook naar een voorwaarde, namelijk bekering (Teshuva).

God verheugt zich in bekering! Ik vertel iets over mijn persoonlijk leven en mijn twee bekeringen.

Ten slotte denk ik na over hoe we praktisch trouw kunnen zijn aan God en daag ik je uit om trouw te zijn aan God en aan je medemens.

Veel plezier met het lezen van deze woorden. Ik bid dat deze woorden een zegen zullen zijn en de Eeuwige door Zijn Geest wil doorgaan wat Hij begonnen is.

Parasha Bechukotai

Gods trouw. Daar werd ik bij bepaald bij het lezen van Leviticus 26. De parasha (leesrooster) van een paar weken geleden was Bechukotai, wat betekent ‘in mijn verordeningen’. Deze naam komt uit het eerste vers van de parasha: Lev. 26:3 Als u in Mijn verordeningen wandelt en Mijn geboden in acht neemt en ze houdt, dan…

En dan volgen er allerlei mooie beloften. Regen, oogst, vrede, overwinning op vijanden, de Eeuwige zal in hun midden wonen, etc. Prachtige beloften! Maar daarna komt de andere kant, welke ook beloften zijn:

Vers 14: Maar als u niet naar Mij luistert en al deze geboden niet doet, als u Mijn verordeningen verwerpt en als uw ziel van Mijn bepalingen walgt, zodat u geen enkele van Mijn geboden doet door Mijn verbond te verbreken, dan zal Ik Zelf dit met u doen:

En ook dan volgen er allerlei beloften: verschrikking, tering, koorts, verslagen door vijanden, honger, puinhopen, verstrooiing. Maar gelukkig, daarna komt er weer een belofte:

40 Wanneer zij hun ongerechtigheid zullen belijden, mét de ongerechtigheid van hun vaderen, hun trouwbreuk, die zij tegen Mij gepleegd hebben, en ook dat zij tegen Mij zijn ingegaan, (…) 42 dan zal Ik denken aan Mijn verbond met Jakob. En ook aan Mijn verbond met Izak, en ook aan Mijn verbond met Abraham zal Ik denken, en Ik zal denken aan het land.

Bij het overdenken van deze parasha werd ik bepaald bij de trouw van de Eeuwige.

Definitie

Wat is trouw eigenlijk? Ik heb een aantal definities gevonden:

* Iemand niet verlaten, ook niet in moeilijke omstandigheden.

* Je plichten nauwgezet vervullen, je beloften nakomen

* Geen kwade bedoelingen hebben

* Gehechtheid

* De eigenschap dat je iemand of iets altijd steunt

Bij het woord trouw, moest ik denken aan trouwen. Als een man en een vrouw trouwen, dan spreken ze dus uit om elkaar

* niet te verlaten,

* hun plichten naar elkaar nauwgezet te vervullen,

* geen kwade bedoelingen hebben,

* zich aan elkaar te hechten

* en elkaar altijd te steunen.

Trouwen is dus iets prachtigs! Het zegt veel meer dan alleen samen wonen. Met trouwen laat je veel explicieter aan elkaar en de wereld zien dat je niet alleen samen gaat wonen, maar ook samen gaat leven! Dat je je aan elkaar geeft. Dat je trouw aan elkaar beloofd.

Simchaim jongerenweekend

Enige weken geleden mocht ik dienen op het Simchaim Jongerenweekend als aanbiddingsleider met de Simchaimband en als gespreksleider van 1 van de groepjes.

Bij het overdenken van Gods trouw moest ik hieraan terug denken. Aan God die zijn beloften nakomt. Er is door een aantal mensen gebeden dat God duidelijk zou werken onder de jongeren dit weekend. En dit is zeker gebeurd!

Het thema van het weekend was black and white. We hebben gesproken over heiligheid, over reinheid en onreinheid. (waarover ook mijn laatste blog ‘Kedoshiem’ gaat)

Op de  Shabbat hebben we Gods Woord gelezen en een boodschap ontvangen over het belang van rein zijn en zonde aan het licht brengen. Daarna hebben we hierover in de groepjes met elkaar doorgesproken.

In de groepen ontstond een openheid om aan elkaar hun zwakheden en zonden te blijden. Het was fantastisch om te zien wat een bevrijding dat geeft, omdat ze er soms al jaren alleen mee hebben geworsteld. Nu het in de openheid is gebracht wordt de zonde krachteloos en komt er ruimte voor bevrijding en herstel! Hallelujah!

Vervolgens hebben we met elkaar gebeden om vergeving en hulp om rein te blijven.

Op zondagochtend is er gesproken over de noodzaak van het volgen van Jesjoea in je leven en hoe dit je leven kan veranderen. En dat je mag leven vanuit de kracht van de Heilige Geest. Na deze krachtige oproep hebben we een tijd van aanbidding en gebed gehad.

In deze tijd van gebed hebben 2 jongeren voor het eerst hun leven aan Jezus / Jesjoea gegeven! Even later hebben 6 jongeren aangegeven zich te willen laten dopen, wat we later die middag ook hebben gedaan!

God laat zijn kinderen niet los. Hij beantwoordt gebeden, geeft bekering en bevrijding. Wat hebben wij toch een goede God! Hij is trouw!

We gaan even terug naar de tekst uit de Parasha. De trouw van God lijkt gekoppeld te zijn aan bekering en gehoorzaamheid.

Bekering is nodig, Trouw volgt altijd!

We lezen in vers 40 deze voorwaarde: bekering. ‘Wanneer zij hun ongerechtigheid zullen belijden…’ En dan in vers 42 het gevolg dan zal de Eeuwige aan zijn verbond denken.

Dit zie je ook in andere teksten terug:

Deuteronomium 30: 2 En u zult zich bekeren tot de HEERE, uw God, en Zijn stem gehoorzaam zijn, u en uw kinderen, met heel uw hart en met heel uw ziel, overeenkomstig alles wat ik u heden gebied. 3 Dan zal de HEERE, uw God, een omkeer brengen in uw gevangenschap en Zich over u ontfermen. Hij zal u weer bijeenbrengen uit al de volken waarheen de HEERE, uw God, u verspreid had.

1 Samuel 7:3 Toen sprak Samuel tot het hele huis van Israël: Als u zich met uw hele hart tot de HEERE bekeert, doe dan de vreemde goden uit uw midden weg, ook de Astartes, richt uw hart op de HEERE en dien Hem alleen. Dan zal Hij u uit de hand van de Filistijnen redden.

2 Kronieken 15: 2 De HEERE is met u, zolang u met Hem bent. Als u Hem zoekt, zal Hij door u gevonden worden, maar als u Hem verlaat, zal Hij u verlaten. 3 Vele dagen lang was Israël zonder de ware God, zonder een priester die onderwees, en zonder de wet. 4 Maar wanneer zij zich in hun benauwdheid tot de HEERE, de God van Israël, bekeerden en Hem zochten, werd Hij door hen gevonden.

We zien dus dat de bekering van het volk Israël niet eenmalig was. Het keerde steeds terug. En dit is nog slechts een kleine greep uit de vele teksten die in de Tenach (Oude Testament) te vinden zijn over de oproep tot bekering, met het gevolg dat God trouw is.

* Hij gaf redding uit Egypte, en

* Hij gaf redding uit Babylonië

En in het Nieuwe Testament:

* Hij heeft voorzien in een reddingsplan voor de Wereld, zijn eigen zoon, Jesjoea de Messias, zoals Hij in Genesis al heeft beloofd.

* Hij gaf ons zijn Heilige Geest, zodat de Eeuwige in ons kan wonen, zoals hij bij monde van de profeten heeft beloofd.

En ook de oproep tot bekering zien we terug. Dat begon al bij Johannes de Doper, maar ook na de Hemelvaart van Jesjoea zien we het weer terug:

Handelingen 2:38 En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.

Ook hier is bekering een voorwaarde om de Heilige Geest te ontvangen. De Heilige Geest was al beloofd, maar nog niet gegeven aan een ieder die geloofd.

Zo mogen we dat ook zien in ons eigen leven. Wij moeten ons telkens bekeren tot Jesjoea, onze zonden belijden en dan zal hij trouw zijn, en aan Zijn verbond denken.

God roept ons op tot vertrouwen

God is dus trouw en daarom ook betrouwbaar. Maar Hij is het niet alleen, hij roept ons ook op om ons vertrouwen op Hem te stellen.

In Jeremia 17: 5 Zo zegt de EEUWIGE: Vervloekt is de man die vertrouwt op een mens, en die een schepsel tot zijn arm stelt, terwijl zijn hart van de HEERE afwijkt.

En even verder

7 Gezegend is de man die op de EEUWIGE vertrouwt, wiens vertrouwen de EEUWIGE is.

En In Johannes 14:1 zegt Jesjoea: Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.

We worden dus opgeroepen ons vertrouwen allereerst te stellen op de Eeuwige en zijn Zoon Jesjoea.

God verheugt zich in degene die zich bekeert

We hebben tot nu toe gezien dat

* God trouw is als je gehoorzaam bent,

* dat Hij oproept tot bekering als je ongehoorzaam bent,

* dat een ieder die zich bekeert door hem weer ontvangen zal worden en

* dat Hij ons oproept om te Hem te vertrouwen.

 

Maar er is meer: God schept vreugde in elke bekering.

In Lukas 15 kunnen we iets hierover vinden:

3 En Hij sprak deze gelijkenis tot hen en zei: 4 Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er één van verliest, verlaat niet de negenennegentig in de woestijn en gaat achter het verlorene aan, totdat hij het vindt? 5 En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol blijdschap op zijn schouders. 6 En als hij thuiskomt, roept hij zijn vrienden en buren bijeen en zegt tegen hen: Wees blij met mij, want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was. 7 Ik zeg u dat er evenzo blijdschap zal zijn in de hemel over één zondaar die zich bekeert, meer dan over negenennegentig rechtvaardigen, die de bekering niet nodig hebben.

Verderop spreekt Jesjoea over de gelijkenis van de verloren zoon. Een prachtig beeld waarin God als een liefdevolle vader met uitgestrekte armen Zijn verloren zoon opwacht, ondanks alle fouten die hij gemaakt heeft. God is trouw, je kunt altijd terugkomen.

En al deze dingen mochten we in het Simchaim jongerenweekend in praktijk zien gebeuren. De jongeren op het weekend stelden hun vertrouwen op De Eeuwige en kwamen niet beschaamd uit! Zo hebben de jongeren in het Simchaimweekend onder elkaar hun zonden beleden en aan God vergeving gevraagd, en zich bekeerd tot Hem.

En God was trouw. Hij vervulde jongeren met Zijn Geest. De Geest die hen tot het besluit bracht om zich te laten dopen. De Geest die hen op het hart legde om rein en heilig te willen leven en elkaar daarin willen ondersteunen.

Kortom: Jongeren die voor Hem willen gaan! God is trouw!

Persoonlijk getuigenis

Ook in mijn eigen leven herken ik deze patronen van bekering en Gods trouw.

Mijn ouders hebben mij christelijk opgevoed, maar in mijn tienerjaren heb ik het geloof de deur uit gedaan en ging ik mijn eigen weg. Op de middelbare school ben ik vier jaar lang enorm gepest. Ik voelde mij niet veilig op school en kon bij niemand aansluiting vinden.

Ook niet bij de klasgenootjes die ik al van de basisschool kende, want zij namen afstand van mij. Mijn allerbeste vrienden uit mijn basisschooltijd gingen helaas naar een andere middelbare school en die zag ik dus ook bijna niet meer. Ik heb me in mijn tienerjaren enorm eenzaam gevoeld.

In plaats van mijzelf te bekeren tot de Eeuwige God, die mij uit mijn eenzaamheid had kunnen bevrijden, ging ik zelf wegen zoeken om hieraan te ontsnappen. Deze andere (niet zulke goede) wegen hielpen uiteraard niet en gaf niet de oplossing. Maar ondertussen was ik hier wel verslaafd aan geraakt en kon er niet meer los van komen.

Door deze afleidingen ging het ook op school niet goed. Ik ben het eerste jaar van het middelbaar beroepsonderwijs blijven zitten.

In deze tijd begon ik terug te denken aan mijn opvoeding en het geloof van mijn ouders. Ik had er in mijn vroege tienerjaren veel over nagedacht, maar ik kon het niet geloven. Het klopte naar mijn idee allemaal niet. Ik pakte de draad weer op, en stuitte eigenlijk direct weer op hetzelfde ongeloof als toen. Ik begreep niet hoe God in elkaar zat. Ik begreep niet hoe de Bijbel zich op bepaalde punten kon tegenspreken.

  • Maar ik had God wel nodig!
  • Zou Hij er misschien toch wel zijn?
  • Maar wat zou Hij dan van mij verwachten?
  • Ik zou dan toch eerst mijn leven op orde moeten krijgen.
  • Maar hoe doe ik dat?

Al dit soort vragen teisterden mij. Ik kon maar niet over de drempel stappen om een stap naar God te zetten.

Toen ik op een dag uit school kwam besloot ik om in de bus naar huis een cd te luisteren van iemand uit onze kerk. Ik deed het met een beetje tegenzin, want het was een cd met enorme rotherrie (keiharde hardrock), van de band Jerusalem. Jeruzalem

Maar ik had nu eenmaal beloofd om het eens te luisteren. En bij een lied kwam in het refrein steeds het zinnetje terug: ‘just accept the fact that its all done’ . Ofwel, accepteer gewoon dat het allemaal al volbracht is.

En dit kwam zo enorm bij me binnen! Ik geloof echt dat God dit zinnetje gebruikte om mij te helpen om uit de impasse te komen.

De Eeuwige vertelde me eigenlijk: je zult me nooit begrijpen, maar dat hoeft ook niet! Ik heb alles al voor je geregeld! Accepteer gewoon dat het niet van jou afhangt, maar dat mijn zoon Jezus (Jesjoea) is gestorven en opgestaan. Dat is mijn genade. Dat is genoeg!

En op dat moment, in de bus, halverwege de weg naar huis, heb ik mijn leven aan Jesjoea gegeven en mij bekeerd van mijn oude leven.

Na mijn bekering heeft God Zijn trouw aan mij laten zien, net als bij het volk Israël waar we over gelezen hebben en net als bij de jongeren afgelopen weekend.

Vanaf het moment van mijn bekering ging mijn leven in de lift. Ik kon breken met mijn verslavingen. Mijn cijfers op school gingen omhoog en na 3 jaar heb ik mijn diploma gehaald. Ik heb direct daarna een baan gekregen waar ik de tijd en ruimte kreeg om verder te leren en ontwikkelen.

Zo kreeg ik voldoende inkomsten om op mezelf te kunnen wonen. Ik heb een lieve vrouw getrouwd en mag genieten van onze kinderen die wij uit de hand van de Eeuwige hebben mogen ontvangen.

Onze God, gezegend is Hij, is in mijn leven ongelofelijk trouw geweest. Hij heeft zijn belofte gehouden. Wij Hem zoekt, zal Hem zeker vinden! En als je je bekeert, zal Hij trouw zijn.

2e bekering

Maar er bleef nog iets hangen in mijn geloofsleven. Ik bleef twijfelen of ik goed genoeg was. Houd ik wel voldoende stille tijd? Ben ik wel voldoende vervuld met de Heilige Geest? Zou ik niet moeten profeteren? Zou ik niet meer moeten evangeliseren?

Ik ben hier nog erg lang onrustig over geweest. Mijn geloofsleven was erg schommelend. Ik had grote piekmomenten waarin ik vol van de Geest was en enthousiast in mijn geloof, maar daarna kwamen enorme dalen waarin ik dacht God kwijt te zijn.

Als ik God niet voelde werd ik bang was dat ik niet goed genoeg was, dat het aan mij lag, tot de volgende piek weer kwam, en zo ging het maar door.

Een paar jaar geleden kreeg ik een filmpje toegestuurd over de oorsprong van de zogenaamde Bijbelse feesten ‘ kerst’ en ‘pasen’ en een stuk over Sinterklaas.Truth or tradition

In dit filmpje werd opgeroepen om je te bekeren van het vieren van deze feesten en terug te gaan naar de feesten in Bijbel. ‘ Doing bible things in bible ways.’

Ik werd hier enorm door gegrepen en wilde me bekeren van die weg en wilden gaan leren over de feesten uit de Bijbel en hierin heilig zijn voor God.

Zo zijn we begonnen met het vieren van de Shabbat.

Dit voelde een beetje als mijn tweede bekering. Ik werd enorm enthousiast over de Tora (in de ruime zin bedoeld als ‘Oude Testament’) en heb ruim 2 jaar gelezen, geluisterd en geleerd. Ik begon met het dragen van Tzitziot (schouwdraden / kwasten). Wel met veel schroom aan het begin, maar God heeft het gezegend. Ik heb met velen goede gesprekken mogen voeren. Bij ongelovigen mocht ik getuigen over mijn geloof in De Eeuwige en Jesjoea. Met gelovigen mocht ik spreken over de zegen van de Tora. Dit heeft prachtige openingen gegeven. Ook bij deze tweede bekering kwam daarna weer zegen en bleek de trouw van God.

Nu heb ik eindelijk rust gevonden over de vraag of ik het wel goed doe. In de basis heb ik nu een handleiding om naar te leven. Ook als God even ver weg lijkt en ik Hem niet voel, weet ik dat Hij er is. Dat hij er vreugde in heeft als ik mijn best doe om heilig te leven, volgens zijn richtlijnen. Ik vind dus rust in Zijn genade, Zijn Tora en in de gedachte dat Gods Geest in mij woont. Ik mocht leren dat liefde gelukkig niet alleen gevoel is, maar juist ook het handelen naar de Eeuwige instructies van de Eeuwige God.

God is trouw aan ons, zijn wij dat ook aan God?

Als wij weer kijken naar de trouw van God aan Israël, dan was God ook trouw:

– als zij niet luisterden

– als zij geen aandacht voor Hem hadden

– Als zij vreemd gingen (met andere goden) En

– Als zij de geboden bewust niet opvolgden

Zou jij trouw zijn aan je partner, je vriend of vriendin, en de ander steeds een nieuwe kans geven:

* Als hij of zij nooit luistert maar alleen in zichzelf is geïnteresseerd?

* Als hij of zij vreemd gaat?

* Als de ander bewust niet die dingen doet die de ander graag wil?

Wat voor relatie zou je hebben? Hoe zou je het volhouden? God houdt het wel vol! Hij kiest er steeds voor om trouw te zijn. Wat een genade!

Als God niet trouw was geweest, dan hadden we Jesjoea niet ontvangen en daarom geen Leven tot in Eeuwigheid. Dan hadden we de Geest niet ontvangen en stonden we er alleen voor! Op die trouwe God mogen wij vertrouwen.

Maar we moeten ook leren om zelf betrouwbaar te zijn. Betrouwbaar naar elkaar en naar God.

Hoe doen we dat? Hoe kunnen we trouw zijn aan God?

Ik stelde mezelf de vraag: Hoe zouden we onze partner, vriend of vriendin kunnen laten zien dat we van Hem of haar houden en trouw zijn? Een aantal voorbeelden met daarachter een vertaling hoe wij trouw aan God kunnen zijn:

* Elke dag thuis komen (stille tijd / dagelijks gebed)

* Een moment in de week apart zetten voor hem of haar (Sjabbat)

* Zeggen dat we van hem of haar houden (lofprijzing en Aanbidding)

* Cadeaus geven (ons geld, maar ook onze tijd, creativiteit geven).

Als we van elkaar houden betekent dit dus keuzes maken. Soms gaat dit vanzelf omdat je gevuld bent met liefde voor de ander. Maar soms is dat gevoel er niet. Dan vraagt het een keuze. Zo is het ook met God.

Zijn geboden, zijn Tora doen is een vreugde en gaat in tijden van intense liefde vanzelf. Maar het is niet altijd die tijd. Dan vraagt het om een keuze. Met je verstand. Met je wil. Een keuze om tijd apart te zetten. Om te blijven geven. Om te bidden. Om te lezen. Om Hem te zoeken.

Hij verdient dat toch? Meer dan ieder ander! Hij is onze eer, lofprijzing en aanbidding meer dan waard!

Dit vraagt om bekering. Niet 1 keer in je leven, maar veel vaker. Kijk naar het volk Israël. Zij moesten zich keer op keer bekeren. Omkeren naar de Eeuwige. En hun gedrag en houding aanpassen. Juist na die periode van berouw toont God zich trouw en genadig. Zoals we hebben gelezen in de Parasha, maar zoals we in zoveel Bijbelteksten kunnen vinden.

En bekering vraagt een keuze. Vaak gaat dit niet van harte. Dat is ook logisch. We moeten toegeven dat we weer hebben gefaald en de Eeuwige niet trouw zijn geweest. Maar toch moeten we ons steeds bekeren om dicht bij de Eeuwige te kunnen blijven en Zijn zegen te ontvangen. En bij elke bekering mogen we weten, dat onze trouwe Vader ons verwelkomt met open armen. Wat een liefde!

Overdenk je leven

Ik wil je uitdagen om een moment van stilte te zoeken om na te denken of er in je leven bekering nodig is. Of je misschien bent vreemdgegaan met vreemde goden. Of je je naaste misschien ontrouw bent geweest, op wat voor manier dan ook. Misschien worstel jij ook wel met een verslaving die je steeds tot zonde brengt.

En als je op je hart hebt gekregen dat er een zonde is waarvan je je moet bekeren, is het goed om dit met iemand (die je vertrouwt) te bespreken. Zodra je jouw zonde en worsteling aan het licht brengt ontneem je het zijn kracht. Voel je ook vrij om met mij contact op te nemen via een privébericht op Facebook: https://www.facebook.com/back2christianroots

En, als je gezondigd hebt tegen je naaste, maak het dan vandaag nog goed! Wacht er niet te lang mee. Van uitstel komt afstel. Ruim het nu op! Dan kun je met een schone lei beginnen. Met elkaar en voor het aangezicht van de Eeuwige.

Ik hoop en bid dat deze blog je tot een zegen zult zijn. Shalom!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Kedoshiem (Heiligen)

A kedoshim

We hebben net de voorjaarsfeesten achter de rug. Pesach, ongezuurde broden en Shavuot (wekenfeest / pinksteren)

Israël verliet Egypte met Pesach. Ongezuurde broden brengen we in verband met de tijd dat zij zwierven in de woestijn, om ook Egypte geestelijk te verlaten.

Zij maakten zich in de woestijn klaar voor het komende feest Shavuot (Pinksteren). Een heilige dag waarop ze de Tora van de Eeuwige zouden ontvangen.  Je zou het ook een tijd van voorbereiding tot heiliging kunnen noemen.

Tussen ongezuurde broden en Shavuot ligt de tijd van het tellen van de Omer. Als we de  Omer tellen, denken we aan onze eigen geestelijke groei en de groei van het Joodse volk. We leven toe naar het moment waarop het volk Israël geheiligd wordt door het ontvangen van de Tora en het moment waarop dat werd bekrachtigd met het uitstorten van de Heilige Geest.

Wat is heiligheid? 

Heilig betekent apart gezet, of datgene wat zich onderscheidt van het gewone. sshot-2

Het hebreeuwse grondwoord hiervoor is Qadash. Of een ander bekend Hebreeuws woord voor heilig: Kadosh.

Dit betekent: te wijden, heiligen, ook wel voor voor bereiden, afzonderen / apart zetten.

Je kunt bijvoorbeeld voorwerpen heiligen. Bijv. Servies dat je alleen op Erev (vooravond van) Shabbat gebruikt, of een speciale wijn of Kiddoesj wijn. (Wijn voor de zegen over de Shabbat)

Maar je kunt ook jezelf heiligen. Het heiligen van jezelf is dus jezelf apart zetten van anderen. Je anders gedragen dan de mensen om je heen, die de Eeuwige niet kennen, of niet willen volgen.

Heilig je jezelf, of wordt je geheiligd?

Leviticus 20: 7 Heilig uzelf en wees heilig, want Ik ben de EEUWIGE, uw God.  8 Houd Mijn verordeningen en doe ze. Ik ben de EEUWIGE, Die u heiligt.

In dit vers lijkt de Eeuwige te zeggen dat het beide is. De Eeuwige zegt dat Hij ons heiligt, maar Hij geeft ook de opdracht om je heilig te gedragen.

Ik vergelijk het altijd met een Koning en zijn zoon, de prins. De Prins is niet een prins omdat hij zich zo gedraagt. Hij is een prins omdat zijn Vader Koning is. Hij is dus een prins ongeacht hoe hij zich gedraagt. Maar nu hij eenmaal een prins is, dan behoort hij zich wel als een prins te gedragen.

Als wij ons bekeerd hebben en ons leven in handen van Yeshua/Jezus hebben gegeven en de tegenwoordigheid van de Eeuwige hebben gezocht, dan verbindt Hij zijn naam aan ons. Hij noemt ons Zijn kinderen!

De Eeuwige, onze Vader, is de Koning van het Heelal. wij zijn dus Koningskinderen. Prinsen en prinsessen van de grote Koning. Dit hebben we niet verdiend op grond van onze daden. Wij zijn dit uit genade omdat onze Koning ons heeft aangenomen als Zijn kinderen. Dit betekent alleen wel wij ons ook zo moeten gedragen.

Wij moeten ons onderscheiden en ons apart zetten, onszelf heiligen. Wij zijn kinderen van de Koning, en mogen een voorbeeld zijn voor de mensen om ons heen, die de Eeuwige nog niet kennen.

Heilig uzelf en wees heilig, EN Ik ben de EEUWIGE, Die u heiligt.

Is dat geen geweldige boodschap! Het hangt niet allemaal van ons af! Het is de Eeuwige die ons heiligt! Maar daar blijft het niet bij. Bij deze heiliging van de Eeuwige komt ook de opdracht. Wees heilig!

Waarom is heiligheid belangrijk?

Lev. 19:1 Spreek tot heel de gemeenschap van de Israëlieten, en zeg tegen hen: Heilig moet u zijn, want Ik, de HEERE, uw God, ben heilig.

Wat betekent het dat God heilig is? De Tora omschrijft God als heilig (Ex.15:11; Lev.19:2). Het gaat hier om de EEUWIGE als degene die apart staat en daardoor volstrekt anders is. Hij is de Bron van alles. Hij bepaalt wat goed en wat heilig is. Hij mag met niets en niemand worden verward. Er is geen god als YHWH!

En juist vanwege zijn heiligheid is het zo belangrijk voor ons om onszelf te heiligen! De Heilige God woonde te midden van de Israëlieten. Hoe kon dat? En hoe voorkomen de Israëlieten dat zij vanwege hun onheiligheid door Gods heiligheid verteerd worden?

Om dat te bereiken heeft God bepaalde plaatsen, personen, tijden en rituelen als heilig aangewezen. Wanneer we beseffen dat aardse zaken in een heilige toestand terecht kunnen komen, houdt dit in dat de heiligheid van God overdraagbaar is op zaken, personen en tijden.

Zaken zijn niet in zichzelf heilig, maar worden heilig doordat God zich er op de één of andere wijze mee verbindt. Wanneer Hij de verbinding tot stand brengt, draagt Hij heiligheid over op plaatsen, personen, rituelen en tijden die door de Israëlieten aan Hem zijn gewijd.

Kortom, de Heiligheid van God kan ook worden overgedragen op personen, dus aan ons!

Deze heiligheid dient in elk geval twee doelen:

  1. Het helpt ons om in de tegenwoordigheid van God te komen, zoals we kunnen zien uit de tijd van de Tabernakel en de Tempel, waar heiligheid een vereiste was voor Gods aanwezigheid. De Eeuwige kan nu eenmaal niet wonen op een plaats die niet geheiligd is. Dus als we dicht bij de Eeuwige willen zijn dan is het nodig dat wij ons en onze omgeving heiligen!
  2. Heiligheid is belangrijk om te worden gezien door de mensen om ons heen.

Mensen die weten dat we een volgeling van Yeshua/Jezus zijn, kijken heel nauwkeurig naar onze levenswandel. Op het moment dat wij ons niet heilig gedragen, zullen zij denken of zeggen: zie je, ze zijn niet anders als wij! Die God hebben we dus niet nodig!

Als wij niet laten zien dat wij heilig zijn ontmoedigen we anderen om hun eigen levens te bevragen en zich te bekeren tot de Eeuwige.

Jakobus 2: 5Luister, mijn geliefde broeders, heeft God de armen van deze wereld niet uitverkoren om rijk te zijn in het geloof, en erfgenamen te zijn van het Koninkrijk, dat Hij beloofd heeft aan hen die Hem liefhebben?  

6U hebt daarentegen de arme schandelijk behandeld. Zijn het niet de rijken die u overweldigen en slepen juist zij u niet naar de rechtbank?

7Lasteren zij niet de goede Naam, Die over u is aangeroepen?  

8Als u echter de koninklijke wet volbrengt, volgens de Schrift: U zult uw naaste liefhebben als uzelf, dan handelt u goed.

In de brief van Jacobus zien we dus dat we door niet heilig te leven ook de naam van God ontheiligen. Hij heeft zijn Naam aan ons verbonden, over ons uitgeroepen, op het moment dat wij Zijn kinderen worden. Omdat Zijn naam aan ons is verbonden, ontheiligen we die Naam op het moment dat wij ons niet heilig gedragen.

Hoe heilig je jezelf?

God roept de Israëlieten op om heilig te zijn, zoals Hij heilig is, in het eerste vers van Leviticus 19.

Aan deze opdracht kan het volk mede vorm geven door de opdrachten uit te voeren die in dit hoofdstuk beschreven staan. Deze wetten zijn gedeeltelijk herhalingen en uitwerkingen van de Tien woorden (geboden) en gedeeltelijk van andere wetten. Duidelijk is dus wel dat de 10 woorden in belangrijke mate bijdragen aan onze heiliging.

Hierbij wordt gestart met een herhaling van het vijfde gebod: de opdracht vader en moeder te vrezen (vs.3). Door dat dit gebod voorop staat, worden we erbij bepaald dat harmonieuze verhoudingen en respectvolle omgang binnen het gezin een belangrijke vorming van heiligheid is.

De tweede instructie is de opdracht de sabbatten van God te onderhouden. Mensen die zich houden aan de Shabbat, laten zien dat ze in overeenstemming met de eisen van het verbond willen leven. Het onderhouden van de Shabbat is belangrijk, omdat God zelf deze dag heeft geheiligd (Gen.2:3). Daarom moeten de Israëlieten deze dag ook heiligen (Ex.20:8; Deut.5:12) en mogen ze hem niet ontheiligen (Ez.20:13,16,24).

Door het voorop plaatsen van deze twee geboden vormen ze de eerste stap in de richting van heiligheid. Het gezin als harmonieuze eenheid en het onderhouden van een gebeurtenis die geldt als teken van het verbond, zijn blijkbaar van essentieel belang.

Verder wordt uit deze, maar ook uit anderen geboden duidelijk dat het erom gaat om heilig te zijn in de gewone dingen. Het eren van je ouders doe je niet alleen in je hoofd, maar juist in je handelen en door gehoorzaamheid.

Dit zie je terug in de hele Tora. De Tora, de leefregels en instructies van de Eeuwige, zijn zeer praktisch van aard en hebben vooral iets te zeggen in ons normale dagelijkse leven. Ze zijn erg vaak gericht op de omgang met de Eeuwige en de relatie met elkaar. Heiligheid is dus gericht op relatie en de handelingen die bijdragen aan een goede relatie.

Velen van ons denken dat heiligheid vooral een geestelijke zaak is. De weg naar heiligheid is echter niet zozeer hemels, verheven of buitenaards, maar dus vooral praktisch. Heiligheid is veel meer te vinden in de gewone alledaagse dingen die we doen of laten. Zelfbeheersing, discipline, eerlijkheid, fatsoen, het juiste te doen – dat zijn de dingen die ons kunnen leiden tot heiligheid. Je moet dus een gewoon mens zijn, met de controle over je passies en je correct gedragen. Dat is wat heiligheid vormt.

De opdracht is dus: niet alleen maar heilig zijn; maar veel meer maak je leven “kadosh.”

Handel actief en heilig jezelf. Werk de heiliging van de Eeuwige uit in je daden en gedrag.

IMG_2099

Ofwel, waarom zou je jezelf willen inpassen in een groep, terwijl je geboren bent om op te vallen, of beter gezegd in dit kader, je bent geroepen om heilig te zijn. Je bent apart gezet.

Dit is iets dat velen van ons wel graag willen, maar vaak niet lukt. Het is ook moeilijk om anders te zijn dan anderen. Het is makkelijker om mee te doen met de groep.

  • Het is makkelijker om mee te lachen als er een grap over iemand wordt gemaakt, dan daaraan niet mee te doen en zelfs de ander aangeven dat ook niet te doen
  • Het is makkelijker om mee te zeuren met collega’s over het leiderschap

Dan daaraan niet mee te doen en ervoor te kiezen om niet te oordelen zonder dat je alle informatie hebt.

  • Het is makkelijker om een vervelende buurman uit de weg te gaan, dan hem liefdevol te benaderen en proberen een relatie op te bouwen,
  • Vul zelf maar in. Iedereen heeft wel een voorbeeld waarin het moeilijk is om anders te zijn!

Daarom is het zo nodig dat we elkaar steunen en bemoedigen! Onder elkaar zijn we ‘gewoon’. Apart gezetten / heiligen onder elkaar. Een tijd om op te laden. Ervaringen te delen.

Maar dan komt het er op aan dat we elkaar ook uitdagen. Durven we dat? Elkaar oproepen om heilig gedrag te laten zien?

Als we elkaar niet oproepen tot heiligheid, zullen we eerst individueel onze mate van heiligheid laten zakken. Later zullen ook als gemeenschap onze heiliging minder laten worden. Dit zal er toe leiden dat we uiteindelijk zaken die niet goed zijn onbesproken laten, of zelfs goed gaan praten. Dit is een neerwaartse spiraal waar we moeilijk uitkomen.

Kijk naar het volk Israël. Hoe vaak hebben zij als volk, als collectief, hun moraal laten zakken? Hoeveel profeten zijn er nodig geweest om op te roepen naar de weg van heiligheid? Hoe vaak heeft de Eeuwige zelfs moeten straffen / disciplineren om het volk tot de orde te roepen!

Voorkomen is beter dan genezen. Laten we het niet opgeven elkaar te helpen in heiligheid.

Door onszelf apart te zetten, zetten we een breuk in de neergaande lijn.

IMG_2093

Of anders gezegd, zoals je op het plaatje ziet, je stopt daarmee het domino-effect.

Heb de ander lief, zoals jezelf

Voordat we elkaar kunnen oproepen tot heiligheid is het belangrijk dat wij allereerst liefde voor elkaar hebben. Als er geen liefde voor de ander is, waarom zouden we de ander dan willen bemoedigen en stimuleren tot heiliging?

Als we zonder liefde de ander van kritiek voorzien, is dit geen oproep tot heiliging, maar het verheffen van jezelf ten koste van een ander. Het lijkt er dan misschien wel op dat we de ander heiligen, maar ten diepste zondigen we juist tegen de ander als we dit niet in liefde doen, en ontheiligen we feitelijk onszelf! En dit wordt ook feilloos aangevoeld.

Als je iemand met succes van kritiek wilt voorzien, zul je:

  1. Eerst moeten laten zien dat je een goede vriend wilt zijn
  2. Laten zien dat je de ander goed kent, waaronder juist ook zijn of haar goede punten
  3. Zorgen dat je samen dezelfde uitgangspunten deelt als het gaat om wat heilig gedrag is en wat niet. Zonder deze overeenstemming is kritiek zinloos, omdat de ander zich hierin niet zal herkennen

Het liefhebben van je medemens is het 1 na grootste gebod uit de Tora, zodat je met het oproep tot heiligheid van een ander, ook jezelf heiligt door het houden van deze belangrijke Mitswe. Om die reden licht ik dit gebod er even uit:

IMG_2090

Leviticus 19:18

18U mag geen wraak nemen of een wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de EEUWIGE.

Yeshua haalt deze passsage uit de Tora aan als hem wordt gevraagd:

Mattheus 22: 36Meester, wat is het grote gebod in de wet?  

37Yeshua zei tegen hem: U zult de Eeuwige, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.  38Dit is het eerste en het grote gebod.   39En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.  40Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.

En Paulus schrijft in deze zelfde lijn het volgende:

Romeinen 13 8Wees niemand iets schuldig dan elkaar lief te hebben; want wie de ander liefheeft, heeft de wet vervuld.  9Want dit: U zult geen overspel plegen, u zult niet doden, u zult niet stelen, u zult geen vals getuigenis geven, u zult niet begeren, en welk ander gebod er ook is, wordt in dit woord samengevat, namelijk hierin: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.  10De liefde doet de naaste geen kwaad. Daarom is de liefde de vervulling van de wet.  

Yeshua gaat zelfs nog een stap verder in zijn Bergrede:

Mattheus 5:

Vers 43  U hebt gehoord dat er gezegd is: U moet uw naaste liefhebben en uw vijand moet u haten. (overigens is dat laatste volgens mij geen gebod uit de Tora, maar het ‘horen zeggen’ is eerder de menselijke leer of uitleg van de Rabbi’s op dat moment)
Vers 44  Maar Ik zeg u: Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen;
Vers 45  zodat u kinderen zult zijn van uw Vader, Die in de hemelen is, want Hij laat Zijn zon opgaan over slechte en goede mensen, en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.
Vers 46  Want als u hen liefhebt die u liefhebben, wat voor loon hebt u dan? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde?
Vers 47  En als u alleen uw broeders groet, wat doet u meer dan anderen? Doen ook de tollenaars niet zo?
Vers 48  Weest u dan volmaakt, zoals uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is.

In deze oproep tot liefde van je medemens, waaronder je vijand, ligt een prachtig voorbeeld van heiligheid door net dat stapje verder te zetten. Yeshua daagt ons uit om niet ‘minimaal’ te voldoen aan Zijn norm van heiligheid, maar uit te blinken!

Met het goed zijn voor je medemens, als het mensen zijn die je goed liggen, voldoe je op zich wel aan de Tora, zodat je je in die zin Heilig gedraagt, want: Je hebt je medemens lief als jezelf. Maar Yeshua zegt: dat doet bijna ieder mens!

Dus hoewel je je op dit punt aan de Wet houdt, gedraag je je niet als apart gezet. Je gedraagt je niet anders dan anderen. Daarom, zegt Yeshua, heb ook je vijanden lief.

Ofwel, heb iedereen lief. Ook de mensen waar je moeite mee hebt. Mensen die je niet zo goed liggen. Zet ook voor hen een stapje harder. Als zij hulp nodig hebben, bied je aan. Behandel hen hetzelfde zoals je een goede vriend zou behandelen. Als je dat doet, dan ben je echt apart gezet. Dan gedraag je je werkelijk heilig!

Heiligheid laat zich vooral zien in de gewone alledaagse situaties, waarin je besluit om het goede te doen, en het goede heel erg goed te doen.

Maar hoe doe je dat? Een ander liefhebben als jezelf?

Gen. 1:27  En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. 

Het helpt om jezelf steeds weer te herinneren dat de ander is geschapen naar het beeld van God. Hier in Genesis 1 wordt dit naar mijn idee over de gehele mensheid uitgesproken. In Genesis 9 wordt dit ook herhaald aan Noach. Als we ten diepste gaan beseffen dat ieder mens iets van God in zich draagt, en een beeld is van God, dan kunnen wij niet anders dan hem of haar liefhebben. Want als we dat niet doen, dan zegt dat eigenlijk iets over ons Godsbeeld. Dan hebben we een deel van God dus niet lief.

Het is daarom belangrijk om te leren om in alle situaties de ander te zien als onderdeel van het totale beeld van God.

Denk bijvoorbeeld eens aan je huwelijk. Zie je man of vrouw als beeltenis van God. Juist op die momenten dat het allemaal niet vanzelf gaat. Kies ervoor om bij een ruzie uit respect eerst naar de ander te Luisteren, omdat hij of zij het beeld van God draagt.

Of bij je kinderen. Ook in tijden als het moeilijk gaat, en de opvoeding niet uitwerkt zoals je zou willen. Blijf je kinderen zien als beelddragers van God.

En dan wat verder weg: Familie, vrienden, collega’s, vreemden, ja zelfs tot aan je vijanden. Hetzelfde principe gaat op. Iedere mens is beelddrager van God, ook je vijand.

Spreekt dat elkaar dan niet tegen? De ander oproepen (oordelen) tot heiliging en liefhebben?

Als we naar onszelf kijken kunnen we over het algemeen van onszelf houden, maar tóch verwachten we ook altijd meer van onszelf.

Zo kunnen we ook van de ander houden en hem of haar respecteren, maar ook hun tekortkomingen zien en meer verwachten van de ander.

Blind zijn voor de fouten van een ander is niet hetzelfde als van iemand houden. Het is eerder apathisch. Wat wil zeggen een gebrek aan emotie, motivatie of enthousiasme. Zoals wij onze eigen gebreken beoordelen en toch van onszelf kunnen houden, zo kunnen we ook de gebreken bij een ander zien, en toch van hem of haar houden.

Ik denk juist dat je door het verlangen om de ander te bemoedigen in het groeien in heiligheid, je liefde voor de ander laat zien.

Maar hoe kan ik de ander liefhebben als mijzelf, als ik mijzelf niet kan accepteren?

In de tijd waarin we nu leven zijn veel mensen onzeker over zichzelf en is het de vraag of mensen wel van zichzelf houden. Dit vers kan daarom problematisch zijn voor deze mensen.

Als ik mezelf niet kan lief kan hebben en als ik alleen het negatieve in mezelf zie (wat vaak ook nog denkbeeldig is), hoe kan ik dan uitvoering van deze belangrijke mitswa (opdracht)? Hoe kan ik de ander accepteren als ik mezelf niet kan accepteren?

Als je wilt leren om je naaste lief te hebben, moet je beginnen met het voeden van een ware liefde en respect voor jezelf.

Rabijn Yosef Yitzchak Schneersohn, zei dat het verbod van roddelen ook het roddelen over jezelf betreft. Je mag niet slecht praten over jezelf! Je mag niet eens denken dat je slecht bent. Het maakt niet uit hoe negatief of schadelijk je handelingen zouden kunnen zijn, laat dit nooit je liefde of respect voor jezelf beschadigen. Je bent altijd een kind van de Eeuwige. jij bent goed zoals je bent. De Eeuwige maakt geen fouten, Hij is de Almachtige. Hij maakte geen fout toen hij je schiep! Laten we elkaar hierop ook aanspreken!

Help elkaar om positief over onszelf te praten en te denken.

Hier is een uitdaging:

Neem een stuk papier en teken twee kolommen. In de rechterkolom noteer je 5 van je positieve eigenschappen en aan de linkerkant 5 negatieve eigenschappen.

Neem de tijd per kolom op om te zien hoe lang het duurt om elke kolom te vullen.

Je kunt dit thuis eventueel samen met iemand herhalen. Blijft dit doen totdat de rechterkant (het positieve) wint.

Conclusie

Wij worden dus opgeroepen door de Eeuwige om heilig te zijn. We moeten onszelf heiligen door ons te gedragen als een kind van de allerhoogste Koning. Naar wie kunnen we dan beter kijken dan naar de eerstgeboren Zoon van de Koning, Yeshua. Hij is het perfecte voorbeeld voor ons.

Romeinen 8

28 En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn. 29 Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. 

Yeshua is de Heilige van God, de Gezalfde. Als we op Hem gaan lijken, zullen wij ook een Heilige levenswandel hebben. Zo worden we dus enerzijds geheiligd door het bloed van Yeshua. (staat van Heiligheid op grond van geloof)

En anderzijds heiligen we onszelf door Yeshua te volgen in zijn levenswandel. (Heiliging, door het uitwerken van het geloof)

Wij zijn alleen wel zondige mensen. Zonder de kracht van God zijn wij niet in staat om heilig en rechtvaardig te leven. Maar met de hulp van God kan dat wel! Zeker vandaag de dag, nu wij de Ruach ha Kodesh (Heilige Geest) hebben ontvangen die ons wijst op de Waarheid, naar Yeshua de levende Tora, en ons de kracht en de moed geeft om heilig te zijn in ons dagelijks leven. Want dat is niet altijd makkelijk. Juist aan deze uitstorting van de Heilige Geest dachten wij in het feest van Shavuot. In eerste instantie aan Het geven van de Tora in de woestijn en later de vervulling van de kracht van de Heilige Geest om Zijn Woorden uit te voeren.

Zo lopen we deze reis van Egypte naar de Sinaï. Bij het tellen van de dagen van de omer, hebben we een kans om goede keuzes te maken. Keuzes die we verder kunnen uitwerken gedurende het jaar.

We krijgen veel keuzes voorgeschoteld. Onze Heilige God roept ons op het goede pad te kiezen en wandelen. Yeshua biedt ons verzoening en verlossing uit de slavernij van de zonde (ontsnappen uit Egypte) en biedt ons, door Zijn liefde en genade, een kans om burgers te worden in Zijn Koninkrijk. Maar het is jouw keuze of je wilt lopen op Zijn pad.

Vraag jezelf daarom bij elke beslissing af: is dit het “rechte pad” die leidt tot leven, zegen, gerechtigheid, en naar Yeshua onze Messias, of is dit een bochtige weg die leidt tot de dood, een vloek, boosheid en keert het ons af van Yeshua?

Geplaatst in Geen categorie | 3 reacties

Op wie stel jij je vertrouwen?

Een tijdje geleden kwam ik het volgende nieuwsbericht tegen:

Belegger laat goud vallen

Terwijl de aandelen- en grondstoffenmarkten vandaag in de lift zaten, deden beleggers goud van de hand vanwege de sterk verminderde onrust over een verslechtering van het economische klimaat. De goudprijs verloor die week 1,9%.

En in een ander nieuwsbericht

De ‘karakterverandering’ van goud zorgt er voor dat de prijs van de grondstof een stuk wisselvalliger wordt.

Dit deed me denken aan het verhaal over het Gouden Kalf. Moeten we nu vertrouwen op Goud of op God?

Gods Heiligheid (De Tabernakel en de Shabbat)

In de hoofdstukken in Exodus voorafgaand aan het verhaal van het Gouden Kalf wordt duidelijk dat God veel aandacht besteedt aan alle details van de tabernakel en de priesterdienst. Het wordt ons zo duidelijk dat de tabernakel een heilige plaats moet zijn, zó heilig dat God in de Tabernakel onder de mensen kan wonen.

In exodus 30, vraagt God aan Moshe (Mozes) om de Israëlieten een offer te laten geven om daarmee de tabernakel te bouwen. God vraagt de Israëlieten dus om zelf actief bij te dragen aan de plaats voor de Eeuwige om onder hen te komen wonen.

In Exodus 31, roept hij 2 mannen op die verantwoordelijk zijn voor de tabernakel. Maar God laat ze niet zomaar aan de slag gaan. Eerst vult Hij ze met Zijn Geest, met wijsheid, inzicht en kennis. Het is voor God zo belangrijk dat de Tabernakel heilig wordt, dat hij ook de mannen die verantwoordelijk zijn voor het maken daarvan, op een bijzondere manier worden geheiligd en vervuld met de Heilige Geest. Weer een aanwijzing dat God de heiligheid van de tabernakel zeer belangrijk vindt.

Aan het eind van hoofdstuk 31 besluit God met opnieuw de opdracht te geven om de Shabbat te onderhouden:

Ex 31 Vers 14 Ja, u moet de sabbat in acht nemen, want die is voor u heilig. Wie hem ontheiligt, moet zeker gedood worden, ja, ieder die op die [dag] werk verricht, die persoon moet uitgeroeid worden uit het midden van zijn volksgenoten.

Het is interessant dat de opdracht voor het bouwen van de tabernakel wordt afgesloten met een oproep om de Shabbat in acht te nemen. Dit gebod is al eerder in de Tora uitgebreid aan bod geweest, maar wordt hier toch herhaald.

Wellicht dat het hier extra benoemd wordt, omdat de Eeuwige juist met betrekking tot het bouwen van de heilige tabernakel, ook de heilige rust in acht moet worden genomen. Juist vanwege de heiligheid van de tabernakel, mag de heilige dag niet geschonden worden. Het werken aan de tabernakel op Shabbat zou iets onheiligs over de heilige tabernakel brengen.

Je zou dus kunnen zeggen dat de Shabbat het heiligdom in de tijd is

(een heilige dag) en

de tabernakel een heilige plaats is.

tabernakel2

Beiden zijn geheiligd door de Eeuwige voor Zijn aanwezigheid. Hoewel Hij natuurlijk ook op andere dagen bij ons is, is de Shabbat apart gezet om samen te zijn met onze Schepper.

Het Gouden Kalf

En juist op dit hoogtepunt van heiligheid en de wil van God om aanwezig te zijn, besluit het volk van Israël, beneden aan de berg, een afgod te maken. Het contrast kan niet groter!

Exodus 32 Vers 1 Toen het volk zag dat het lang duurde voor Moshe van de berg afdaalde, kwam het volk bijeen bij Aäron, en zij zeiden tegen hem: Sta op, maak voor ons goden die vóór ons uit gaan, want die Moshe, de man die ons uit het land Egypte geleid heeft – wij weten niet wat er met hem gebeurd is.

Toen ik dit vers op mij liet inwerken kwam ik erachter dat de vraag (of eigenlijk meer de eis) om een god te maken voortkwam uit angst. Moshe is in Egypte, en bij de uittocht uit Egypte, voor Israël steeds de middelaar tussen het volk en de Eeuwige geweest. Steeds als het moeilijk werd was het Moshe die het volk op sleeptouw nam.

Nu Moshe zo lang op de berg bleef, en het vermoeden ontstond dat hij misschien was overleden, waren zij hun steunpunt kwijt. Ze durfde niet verder zonder Moshe. De roep om een afgod was dus ten diepte een uiting van het gebrek aan vertrouwen op hun God. De afgod die er moest komen zou de vervanging van Moshe moeten worden.

Vers 4. hij (Aaron) bewerkte ze (de gouden ringen) met een graveerstift en maakte er een gegoten kalf van. Toen zeiden zij: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit het land Egypte geleid hebben. Vers 5 Toen Aäron [dat] zag, bouwde hij er een altaar voor, en Aäron kondigde aan: Morgen is er een feest voor de HEERE!

Het zijn de Israëlieten die roepen: dit zijn uw Goden. Mogelijk is Aaron hiervan geschrokken. Hij probeert dit meteen te herstellen door een feest voor de Eeuwige aan te kondigen. Niet voor het kalf!

Ik heb mij in de voorbereiding van vandaag afgevraagd hoe dit gouden kalf eruit gezien moet hebben. De Bijbelcommentatoren zijn het niet eens over hoe het gouden kalf eruit gezien moet hebben. Maar het lijkt zich toe te snijden op 2 opties:

1. De Apis Stier

De stier was het meest heilige dier in de Egyptische riten. Hij werd vereerd in een tempel en werd de Apis genoemd. Deze stier wordt afgebeeld met een zonneschijf tussen de horens. De Israëlieten hadden zo’n 400 jaar geleefd in een wereld van afgoderij, van weelde en overvloed. De Israëlieten klaagden vaak dat zij terug wilden naar Egypte onder meer vanwege het vlees dat ze te eten kregen. Zij wisten dat de vleespotten van Egypte werden toegeschreven aan de afgoden. Wellicht dat zij daarom deze gouden stier hebben gemaakt, in de hoop om iets van de welvaart, het vertrouwen, het gevoel van Egypte terug te krijgen.

Snapshot_001

2. De stier op een stok

Een andere uitleg is dat in het oude Midden-Oosten een beeld van een jonge stier werd beschouwd als een plaats, waarop de godheid staat. Zo’n stier werd op een stok gezet en werd vaak gebruikt om voorop te gaan in een reis. Een stier op een stok is makkelijk te dragen en kan zo voor het volk uitgaan. Dit lijkt goed te passen bij de Bijbeltekst: Sta op, maak voor ons goden die vóór ons uit gaan.

Zo kunnen de Israëlieten het zich hebben voorgesteld, dat God op de stier staat. Op deze wijze wordt Moshe vervangen door een stier. Een ander goed argument voor dit standpunt is dat er relatief weinig goud voor nodig is om te maken. Een grotere stier, zoals vaak wordt uitgebeeld, is misschien moeilijk te maken van alleen sieraden.

Welke uitleg de juiste is weet ik eerlijk gezegd niet. Maar uit beide voorbeelden kan worden geleerd dat de Israëlieten met het maken van deze afgod hun onzekerheid, hun gebrek aan vertrouwen in de Eeuwige wilden oplossen, door terug te grijpen op hun oude bekende leven, als slaaf in een vreemd land.

Conclusie

De Tora plaatst het verhaal van het gouden kalf naast de instructies voor de bouw van de tabernakel. Je zou kunnen zeggen dat de Tabernakel model staat voor Gods manier van spiritualiteit. Het gouden kalf vertegenwoordigt de manier van spiritualiteit van de mens.

God en Israël streefden beiden naar hetzelfde doel: Ze probeerden beiden een middel te creëren waarmee Israël God kon aanbidden en hun relatie met Hem te vieren. Hun methodes van het vervullen van dat doel waren echter heel anders. Het gouden kalf was niet meer dan een slap aftreksel van de glorie van de Tabernakel.

Als de Israëlieten meer geduld en vertrouwen hadden gehad, dan hadden zij alles ontvangen wat zij wensten, omdat God het allemaal al gepland had om aan ze te geven.

Door hun ongeduld kwam er echter een tastbare afgod, in plaats van Gods onzichtbare maar wel reële aanwezigheid in de Tabernakel.

Aaron zou door God als hogepriester in de tabernakel worden geïnstalleerd. Aaron eigende die rol zich echter al eerder toe, maar dan op een verkeerde manier, door een afgod te maken voor het volk.

Het volk geeft hun sieraden voor een afgod, in plaats van goud voor het altaar in de tabernakel en hun sieraden om de tabernakel mee te versieren.

Het goud en brons zou gebruikt worden voor het altaar voor de brandoffers en vredeoffers. In plaats daarvan wordt geofferd aan een afgod.

Geduld is dus echt een deugd. Het is altijd beter om te wachten op de Heer.

Wat kunnen we hier van leren voor ons leven vandaag de dag?

Gods heiligheid van tabernakel, naar tempel naar ons lichaam

De eeuwige heeft via de tabernakel onder Zijn volk willen wonen. Om dat mogelijk te maken moest de plaats geheiligd worden. Eenmaal aangekomen in Israël kwam de tempel daarvoor in de plaats. Ook de tempel moest zeer zorgvuldig worden geheiligd.

Na de uitstorting van de Heilige Geest wil de Eeuwige in ONS wonen. Dus zou ook hiervoor moeten gelden dat de woonplaats van God, wij dus, zeer zorgvuldig geheiligd moeten worden!

1Kor. 3:16 Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont?         17 Als iemand de tempel van God te gronde richt, zal God hem te gronde richten, want de tempel van God is heilig, en [deze tempel] bent u.

1 Kor 6:19 Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is [en] Die u van God hebt [ontvangen], en dat u niet van uzelf bent? Vers 20 U bent immers duur gekocht. Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn.

Angst of vertrouwen op andere zaken dan God, is een vorm van afgoderij

Hoewel dus ook wij deze belofte ontvangen, zijn wij, net als de Israëlieten toen, geneigd om terug te grijpen op ons oude leven. Het voelt soms veiliger om te vertrouwen op aardse zaken, of mensen. Wij neigen dus soms ook naar een leven als slaaf in een vrij land. Net als Israël. Want als wij ons vertrouwen niet op God stellen, maar op iets anders, dan worden wij daardoor in beslag genomen en zijn wij niet meer volledig vrij. En God wil juist dat we werkelijk Vrij zijn!

Zo zijn dus ook wij soms geneigd om een afgod te maken.

In onze tijd en cultuur zijn de afgoden echter iets subtieler dan toen. Een afgod kan alles zijn waar we ons vertrouwen op stellen naast God. Yeshua (Jezus) noemde de mammon verschillende malen als een belangrijke afgod van het hart. Dit kan worden opgevat als geldzucht, die door Paulus de wortel van alle kwaad genoemd wordt (1 Timoteüs 6:10).

Als we ons geluk laten afhangen van materiële zaken, doen we stevig mee aan afgodendienst, ook al buigen we ons niet voor een letterlijk afgodsbeeld neer. Laten we dus niet te snel zeggen dat wij geen afgoden hebben in ons leven.

Hoe kunnen we dan weten wanneer er een afgod in ons leven ?

Een afgod is eigenlijk datgene waar je je toevlucht zoekt voordat je naar God gaat.

Hoe herken je afgoden in je leven? Een of meer van de volgende kenmerken zijn vaak een goede aanwijzing voor afgoden in ons leven:

* Je geeft onevenredig veel tijd en geld aan iets

* Je bent in hun ‘ macht’ , je kunt niet vrij kunt kiezen wat je doet

* Je kunt niet zonder

* Het geeft je een gevoel van veiligheid

* Ze houden je af van het dienen van God

 

Een aantal voorbeelden hiervan zijn:

* status, populariteit

* sport, hobby’s

* seksuele sensatie, in welke vorm dan ook

* een bepaald persoon die je kritiekloos navolgt

* iets waar je aan verslaafd bent

* Misschien wel je eigen kracht. Geloof in jezelf en je mogelijkheden

* en vul verder maar in

 

Maar let op! Ook goede dingen een afgod kunnen worden, zoals een geliefd persoon, onze gemeente, je Bijbelkennis of zelfs je geloofsopvattingen. Het hangt er dus maar van af hoe je er mee omgaat. Juist deze afgoden die niet op afgoden lijken zijn erg gevaarlijk. Ze trekken je hart van God af zijn daarom oorzaken van zonden in je leven. En of je ervan bewust bent of niet, de satan verschuilt zich achter je afgoden waardoor hij macht over je krijgt. Dat is de manier waarop hij werkt.

Op een aantal plaatsen in de bijbel vinden we verhalen dat het wegdoen van afgoden tot een zegen leidt. Ik ben er dan ook van overtuigd dat als wij onze afgoden radicaal afwijzen, dat God ons zal zegenen en ons nóg meer kan gebruiken in Zijn koninkrijk. Waarom? Omdat we zonder deze afgoden pas werkelijk VRIJ zijn.

Hoe kunnen we het beste voorkomen dat wij afgoden in ons leven hebben? Door volledig te vertrouwen op de Eeuwige, omdat Hij te vertrouwen is.

God is te vertrouwen

We kunnen God leren vertrouwen door in de eerste plaats te kijken naar Gods Woord. Daarin zien we dat God betrouwbaar is, omdat hij al zijn beloften nakomt. Het belangrijkste voorbeeld:

Er zal een verlosser komen

Genesis 3:15 En Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht; Dat zal u de kop vermorzelen, en u zult Het de hiel vermorzelen.

Dit is de eerste keer dat er een belofte wordt gedaan dat God voor een oplossing zal gaan zorgen. Door de hele Tenach (Oude Testament) heen zien we een verwijzing naar de komst van de Messias.

Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te vinden over beloften van God die uitkomen. Denk er maar eens aan dat het volk uiteindelijk het land Israël in bezit neemt. En dat vandaag de dag nog steeds in bezit heeft!

God belooft om trouw te zijn aan ieder die Hem liefheeft:

Deut. 7:9 Besef dus goed: alleen de HEER, uw God, is God en hij houdt woord; hij komt zijn beloften na en is trouw aan ieder die hem liefheeft en die doet wat hij gebiedt, tot in het duizendste geslacht.

Nog een belofte: De Eeuwige gaat met je mee.

Een tekst uit Deuteronomium, voordat Israël het land in bezit gaat nemen:

Deut. 31:6 Wees vastberaden en standvastig. Er is geen enkele reden om bang voor hen te zijn, want het is de HEER, uw God, die met u meegaat. Hij zal niet van uw zijde wijken en u niet verlaten.

Bij het lezen van deze tekst kwam ik bij de waar Moshe vraagt of God meegaat met het volk, want zonder God wil hij niet verder.

Vers 19 Maar Hij zei: Ik zal al Mijn goedheid bij u voorbij laten komen, en in uw aanwezigheid zal Ik de Naam van de HEERE (JHWH) uitroepen, maar Ik zal genadig zijn voor wie Ik genadig zal zijn, en Ik zal Mij ontfermen over wie Ik Mij ontfermen zal.

De Eeuwige antwoordt Moshe dus bevestigend. Hij zegt toe zijn karakter aan hem te openbaren. Dit betekent, dat Hij zijn goedheid zichtbaar zal maken aan Moshe.

YHWH (Hij die erbij was, is en altijd zal zijn)

Het is prachtig dat De Eeuwige hier niet zomaar zegt dat Hij zal meegaan, maar hij verbindt zijn Heilige naam eraan door die over Moshe uit te roepen. En woorden hebben kracht! Zeker als het de pure woorden zijn die door de Eeuwige worden gesproken.

De naam JHWH draagt het karakter van God immers in zich. God zal onder alle omstandigheden aanwezig zijn. Wat een prachtige belofte!

In de laatste twee zinsdelen wordt Gods goedheid nader geconcretiseerd: Hij zal genade en barmhartigheid betonen aan degenen die Hij heeft verkoren.

Vers 6 Toen de HEERE bij hem voorbijkwam, riep Hij: HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw,

Vers 7 Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die [de schuldige] zeker niet voor onschuldig houdt en de ongerechtigheid van de vaders vergeldt aan de kinderen en kleinkinderen, tot in het derde en vierde [geslacht].

Zo mogen we uit Gods Woord leren dat Hij te vertrouwen is. Maar er is meer. We kunnen ervaren dat God trouw is. Niet alleen toen, ook vandaag! Maar omdat te kunnen ervaren zul je eerst op Hem moeten vertrouwen en stappen in geloof zetten. Als je blijft zitten op je comfortabele plek, vertrouwend op eigen kracht, dan zul je de trouw en de kracht van God niet ervaren!

De vraag is: Waardoor laat jij je leiden?

Laat je je leiden door God, zoals Moshe deed? Of laat je leiden door Angst en Onzekerheid, zoals het volk van Israël deed in het verhaal van het Gouden Kalf?

God is te vertrouwen! Hij laat je niet alleen. Dat weet ik niet alleen uit Gods Woord, maar dit heb ik ook persoonlijk mogen ontdekken.

Op de middelbare school ben ik heel erg gepest, waardoor ik erg onzeker en angstig was geworden. Dit heeft jarenlang doorwerking gehad in mijn leven. Al die jaren daarna, als ik zelf iets wilde ondernemen, of ik werd ergens voor gevraagd, dacht ik altijd: laat het ander het maar doen. Een ander kan dat veel beter dan ik. Nadat ik tot geloof kwam heeft het nog een tijd geduurd voordat ik ging geloven dat God daadwerkelijk betrouwbaar is en ook persoonlijk betrokken is bij mijn leven. Natuurlijk is het moeilijk om God in alles te vertrouwen, maar als ik dat niet zou doen, zou ik veel zegen in mijn leven hebben gemist.

Als ik mij had laten leiden door angst en onzekerheid, had ik nooit op mijn muziekinstrument gaan spelen in de dienst.

Als ik mij had laten leiden door angst en onzekerheid had ik nooit naast het muziek maken, ook gaan zingen vanaf een podium.

Als ik nooit had gaan zingen, had ik nooit geprobeerd om de aanbidding te leiden.

Als ik nooit had geprobeerd de aanbidding te leiden, had ik nooit het leiderschap over een muziek- en geluidsteam aanvaard.

Als ik nooit nieuwe stapjes in geloof had durven zetten, had ik nooit doorgezet toen God mij in de kraag greep om mij te leren dat de Shabbat nooit is afgeschaft en de Tora ook mij iets te zeggen heeft.

Als ik mij door angst en onzekerheid had laten leiden had ik deze kennis nooit omgezet in daden en een nieuwe levensstijl.

Als ik dit niet had gedaan zou ik ook nooit een Joodse Messiaanse gemeente hebben bezocht.

Als ik nooit een Joodse Messiaans gemeente had bezocht had, zou ik mij nooit afgevraagd hebben of God wellicht meer plannen met mij had dan alleen muziek maken.

Als ik mij dat nooit afgevraagd zou hebben, zou ik nooit op het punt komen om te te spreken voor een groep mensen.

Dat ik af en toe mag spreken is dus zeker niet mijn verdienste. Het is het werk van De Heer, die betrouwbaar is. Die nooit laat varen het werk dat zijn handen zijn begonnen.

Juist in het spreken ervaar ik weer de noodzaak van het vertrouwen op God, omdat het spreken bij mij een zwakheid is. Het is niet mogelijk om te vertrouwen op eigen kracht.

Wat doe je?

Misschien ben je iemand die graag onderneemt en alleen maar druk bezig is. Vraag jezelf af of je in eigen kracht aan het werk bent. Zo ja, neem eens een stap terug, en wacht op de Heer. Laat Hem aan het werk in je leven en vraag wat jij daaraan kan bijdragen in plaats van andersom. Vertrouw niet op eigen kracht, maar vertrouw op God.

In jouw zwakheid is Hij sterk:

2 kor. 12:9 En toen heeft hij (de Eeuwige) tot mij gezegd: mijn genade is voor jou genoeg; want de kracht wordt in zwakheid volbracht! Het liefst zal ik dan eerder roemen in mijn zwakheden, opdat op mij komt wonen de kracht van de Messias.10 Omdat de Messias mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid: in beledigingen, nood, vervolging en ellende. In mijn zwakheid ben ik sterk.

Misschien ben je iemand die snel twijfelt. Misschien heeft God iets op je hart gelegd om te doen, of juist niet meer te doen. Dan daag ik je uit om vandaag nog die keuze te maken om te doen wat God je op je hart legt. Durf Hem te vertrouwen. God is betrouwbaar. Als Hij iets op je hart legt om te doen, dan geeft hij daar altijd de belofte bij de Hij erbij zal zijn, want zijn naam is YHWH, ik ben er en ik zal er zijn, onder alle omstandigheden!

Door wie laat jij je leiden? Door God of door goud?

Shalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen