De Farao: verleden tijd?

faraoRond de tijd van Pesach overdenken we de bevrijding van het volk Israël uit de macht van de Farao van Egypte. We leggen de geestelijke verbinding met onze persoonlijke bevrijding uit ‘Egypte’, onderweg naar het beloofde Land.

Afgelopen Pesach vroeg ik mij af wat ons persoonlijk ‘Egypte’ is en werd bepaald bij de Farao. Het was de macht van Farao die ervoor zorgde dat het Joodse volk in eerste instantie niet mocht vertrekken. Mogelijk kunnen ook wij last hebben van onze geestelijke ‘Farao’? Denk eens even met me mee.

Wat is een Farao?

Farao is de titel die wordt gebruikt om koningen van Egypte aan te geven. De vroege koningen werden gezien als de vertegenwoordigers en reïncarnatie van de goden.
Zij hadden dus niet alleen wereldse maar ook geestelijke macht.

Voor de Egyptenaren was het ‘koningschap’ een onsterfelijke onaantastbare instelling die ook religieuze betekenis had. De goden hadden het ambt ingesteld en was dus onderdeel van de goddelijke orde. Egyptenaren hadden grote eerbied voor hun vorst.
Vanaf zijn troonsbestijging was de koning de schakel tussen het volk en de goden en zorgde hij voor vrede, welvaart en leven.

Kenmerken van farao’s

Uit deze beschrijving van de Farao kunnen we in elk geval twee kenmerken ontdekken:

  • Gericht op macht: Hij was (in elk geval in naam) alleenheerser en had alles voor het zeggen.
  • Eigen god willen zijn: De absolute macht en verheerlijking van de farao werd van oudsher vereeuwigd in tekeningen, beelden en andere monumenten.
    Hij werd altijd even groot afgebeeld als de goden met als betekenis dat hij gelijk is aan een god.

De Farao ten tijde van Mozes

Welke farao ten tijde van Mozes aan de macht was is niet helemaal zeker. Daarom zullen we ons voor nu beperken tot wat we van hem weten uit de Bijbel zelf. Er zijn enkele kenmerken van deze farao die opvallen:

  • Wreed: ‘Gooi alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes in de Nijl’
  • Hoogmoedig: ‘Wie is die Heer? Ik ken die Heer niet en ik zal de Israëlieten niet toestaan te vertrekken.’
  • Meedogenloos: ‘Geef dat volk voortaan geen stro meer voor het bakken van de stenen. Ze moeten het zelf maar gaan zoeken. Maar houd wel vast aan hetzelfde aantal stenen, en geen steen minder!’
  • Star / koppig: ‘Want het bevel van de farao bleef onveranderd.
  • Hardnekkig, onverzettelijke en halsstarrig: ‘Maar de farao zal hardnekkig weigeren. Daar zal ik voor zorgen.
    • Tot in het extreme: Toen de koning van Egypte hoorde dat de Israëlieten waren weggevlucht, kregen hij en zijn hofdienaren spijt: ‘Hoe hebben we ze ooit kunnen laten gaan. Nu zijn we onze slaven kwijt!’
      Dus zelfs na de ergste plaag, de dood van de eerstgeborenen gaat hij toch weer achter het volk aan. Over eigenwijs en koppig gesproken!

Bevrijding!

Deze eerste bevrijding van het Joodse volk met Pesach is de eerste aanzet naar een nog grotere bevrijding. Ongeveer 1500 jaar later sterft Jesjoea, als smetteloos Pesach-Lam.
Hij bracht eens en voor altijd een offer in onze plaats om ons te verzoenen met de Vader, maar ook om ons te bevrijden. Waarvan? Van ons Egypte. Van onze farao’s. Bevrijding van datgene wat ons weghoudt van onze vrijheid in Jesjoea.

Een farao is een ander woord voor koning. Als je tot geloof bent gekomen en een volgeling van Jesjoea bent, zou hij de Koning op de troon van jouw leven moeten zijn.
Er mag geen ruimte zijn voor andere heersers in ons leven.

Toch is dat vaak wel het geval. Dit is het gevolg van het toelaten van zonde (zuurdesem) in ons leven. We laten dus andere heersers, farao’s, op onze troon toe. En deze farao’s houden de plaats bezet die Jesjoea toebehoort. Ze verhinderen jou om op weg te gaan naar volledige vrijheid, naar de vrijheid die God door Jesjoea geeft.
Vrijheid waar Jesjoea veel voor moest lijden en uiteindelijk Zijn leven voor heeft gegeven.

Jouw persoonlijke farao

Welke Farao is er in jouw leven die jouw uittocht, jouw bevrijding tegen houdt?
Exodus 1
7 Maar hun nakomelingen, de Israëlieten, kregen veel kinderen. Zij werden zo buitengewoon talrijk en sterk, dat ze het hele land bevolkten.
9 De Farao zei tegen zijn volk: ‘De Israëlieten zijn zo talrijk en sterk geworden, dat ze een bedreiging voor ons vormen. 10 We moeten een verstandig beleid voeren en voorkomen dat ze nog verder in aantal toenemen. Want stel dat er oorlog komt, dan sluiten ze zich bij onze vijanden aan, voeren strijd met ons en trekken weg uit het land.’

Ik kan me zo voorstellen dat het volk Israël niet over 1 nacht geknecht was tot slavernij.
In deze Bijbeltekst zien we dat de Egyptenaren zelfs dachten dat Israël sterker was. De farao van Egypte heeft een slim spelletje gespeeld om een groot volk tot onderwerping te krijgen. En toen het eenmaal zo ver was, kon het volk niet meer terug. Deze manier van werken doet mij denken aan de slang, onze tegenstander, de satan.
Zou de satan in de Farao gevoerd zijn, om hem te gebruiken om het volk Israël klein te krijgen en te houden?
Zou de satan ook vandaag de dag slimme spelletjes spelen om een andere farao op jouw troon te krijgen, zonder dat je het door hebt?

Kenmerken van jouw persoonlijke farao

Welke kenmerken kan jouw persoonlijke farao hebben? Als we kijken naar wat we hebben geleerd over de Farao van Egypte kan jouw persoonlijke farao de volgende kenmerken hebben:

  • Gericht op macht: jouw persoonlijke farao eist de macht op. Iets weerhoudt je om God volledige zeggenschap te geven over jouw leven. Er zijn gebieden in je leven waar je het liever zelf voor het zeggen hebt en je bent nog niet zover dat je dit aan God kan geven en Hem je hele leven toe te vertrouwen.
  • Hoogmoed: Misschien heb je de gedachte dat je God op bepaalde gebieden niet nodig hebt. Dat je best voor jezelf kan zorgen. Of misschien heb je de gedachte dat je alles, of in elk geval bijna alles al weet. Dat een ander je niets meer kan leren.
  • Meedogenloos: Misschien ontbreekt het je aan compassie voor je naaste. Als de ander een fout maakt, of zelfs valt, dan kun je meedogenloos zijn. In plaats van de ander overeind te helpen, kies je ervoor om te oordelen.
  • Star / koppig / onverzettelijk: Je wilt je niet laten corrigeren door God, of door iemand namens God. Je bent te trots om toe te geven dat je het niet bij het rechte eind had. Of je bent te eigenwijs om alle zeggenschap over je leven aan God over te geven.

Persoonlijke bevrijding

God is genadig en wil je graag redden. Maar net als bij het Joodse volk moet je wel bereid zijn om je te laten redden. God maakte de weg vrij om weg te trekken uit Egypte, maar het volk moest wel zelf de eerste stappen zetten op weg naar de vrijheid die God had voorbereid. Je moet zelf kiezen om jouw farao los te laten en ervoor kiezen om je vertrouwen aan God te geven.

Vernieuwing van denken

In de Tora (Gods onderwijs: de hele Schrift) ligt de Waarheid van God besloten. Dit wordt in Psalm 119 meerdere malen bevestigd. We hebben Jesjoea leren kennen als het vleesgeworden Woord van God. En Jesjoea zegt ‘U zult de waarheid kennen en de waarheid zal u vrijmaken.’ (Joh 8:32)
Deze Tora van God werkte dus mee aan de bevrijding van het volk, omdat het een vernieuwing van hun denken betekende -> van slaaf, naar vrij.

De Heilige Geest leidt ons als we Gods Woord lezen, of God spreekt door de Heilige Geest heel persoonlijk tot ons. Hiermee worden ook wij geholpen ons denken te vernieuwen, eens een slaaf, nu vrij.

Wat we in het verhaal van de bevrijding van het Joodse volk lezen, is dat zij moeite heeft met haar nieuwe vrijheid. Meerdere malen zeurden ze bij Mozes dat er iets weer niet goed was, en dat zij terug verlangden naar de vleespotten van Egypte.

Dit gebeurt ook in ons leven. Als wij bevrijd worden van onze zonde, onze gebondenheid, dan moeten we wennen aan die vrijheid. Ergens missen we onze houvast en we moeten leren om ons houvast te verplaatsen naar God. En als we daar niet serieus werk van maken, dan zullen we weer gaan verlangen naar die zonde, die gebondenheid die we hebben losgelaten.

Om die reden vind ik het beeld van het bloed van het lam op de deurpost zo mooi.
God kiest niet zomaar symbolen voor het verhaal van de Bijbel, Hij heeft daar altijd een bedoeling mee!
Als we in de bijbel kijken naar het woord ‘huis’, dan heeft dat in de geestelijke betekenis vrijwel altijd te maken met ons lichaam, of onze gedachten.
Als we bevrijd willen worden, en in onze bevrijding willen blijven, moeten we de deurposten, de toegang tot onze gedachten insmeren met het bloed van Jesjoea.
2 Korinthe 10:4-6
Want de wapens waarmee we strijden, zijn niet van aardse, maar van goddelijke makelij en in staat om bolwerken neer te halen.
We schuiven redeneringen terzijde en alles wat hoogmoedig wordt opgeworpen tegen de kennis van God; we nemen elke gedachte gevangen om haar te onderwerpen aan de Messias.

Ook in de brief aan Efeze schrijft Paulus over het belang dat we steeds ons denken moeten blijven vernieuwen.
Efeze 4:21-25
21 U hebt immers van hem gehoord, u bent in hem onderwezen en hebt geleerd wat de waarheid van Jesjoea is. Laat daarom uw vroegere manier van leven varen en leg de oude mens af die, geleid door bedrieglijke verlangens, de ondergang tegemoet gaat. 23 Vernieuw de geest die uw denken beheerst. Doe de nieuwe mens aan die naar het beeld van God geschapen is in ware gerechtigheid en heiligheid. Ontdoe u daarom van de leugen en spreek de waarheid tegen elkaar, want we zijn allemaal als delen van één lichaam met elkaar verbonden.

Laat je bevrijden van jouw farao’s!

De bevrijding van farao’s is niet eenmalig. Dit is een reis, een proces dat zich regelmatig herhaalt. Daarom moeten we de Bijbelse feesten ook elk jaar vieren!
We worden vaak weer gevangen in nieuwe of oude zonden. We vallen vaak terug in oude gewoonten en zetten de oude farao weer op onze troon. Maar dankzij het offer van Jesjoea kunnen we steeds opnieuw worden bevrijd!
Het vernieuwen van ons denken is ook niet eenmalig.We moeten ons denken steeds blijven vernieuwen door te studeren op Gods Woord en vragen om leiding door de Heilige Geest. Als we ons denken zuiver houden, zullen we vanuit deze gedachten ook zuiver handelen.

Onderzoek bij jezelf welke farao’s, welke koningen nog een deel van de plek innemen die voor de Jesjoea bedoeld is. Vraag aan de Eeuwige of Hij jou laat zien welke farao Zijn plek bezet houdt. Vraag of Hij jou wil bevrijden, zoals hij ook het Joodse volk uit Egypte heeft bevrijdt. Aanvaard Zijn Tora voor jouw leven en kies ervoor om te leven op de Bijbelse manier. En laat je voortdurend vernieuwen in je denken.
Val niet in slaap door te denken dat je het allemaal wel weet.

Blijf wakker! Wees Alert. Bevraag je overtuigingen elke dag opnieuw. Wees oprecht bereid om je overtuiging te laten varen als God, of iemand namens God, je iets laat zien.
Zo zul je God steeds beter leren kennen. Zo zullen er steeds minder leugens en dwalingen in je leven zijn. Als je leugens aflegt en vervangt door de waarheid, dan zul je steeds vrijer worden, want: De Waarheid, die maakt je vrij!

Sjalom.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Elia: hoe je moet omgaan met verlies

elia-braamstruik

Wie van jullie is wel eens iets kwijt geraakt?
Je kunt iets kleins of iets groots kwijtraken, het heeft altijd effect op je humeur. Dat zal je wel bekend voorkomen.
Hoe groter het verlies, hoe meer effect het heeft op onze emoties.
In deze blog wil ik graag met jullie nadenken wat we kunnen leren van Elia over het omgaan met verlies.

Wie is Elia?

Elia is een profeet. Het werk van een profeet is om mensen terug te brengen naar God.
Terug te brengen naar Zijn Tora.
Elia is een groot voorbeeld omdat hij een ware voorvechter is geweest om het volk weer bij God te brengen en heeft geweldig gestreden tegen de afgodsverering.

Hij had een geweldige passie voor het volk van God, en bovenal voor de God van het volk. Zijn grootste wens was de eer van de éne, ware God te handhaven en de Baäldienst teniet te doen.

Hij was samen met Mozes op de berg bij de verheerlijking van Jesjoea. Mozes, die Israël bij de berg Sinaï de Tora had gegeven; en Elia, die het volk weer tot God en zijn Tora had teruggebracht op de berg Karmel. Elia is dus kennelijk HET grote voorbeeld van de profeten.

Zijn belangrijkste boodschap

‘Toen kwam Elia naar voren, bij heel het volk, en zei: Hoelang hinkt u nog op twee gedachten? Als de HEERE God is, volg Hem, maar als het de Baäl is, volg hem! Maar het volk antwoordde hem niet één woord’.

Zijn belangrijkste boodschap was het terugbrengen van het volk van afgoderij naar de enige God, de God van Abraham, Isaak en Jakob. Belangrijk om op te merken is dat het hier gaat om vermenging van Godsdiensten. Het was niet zo dat Baäl in plaats van de Eeuwige was gekomen, zij hadden Baäl ernaast. Zij hinkten op twee gedachten.
En juist die vermenging van Godsdiensten was zo gevaarlijk omdat het erop leek dat zij de Eeuwige dienden en niet in afgoderij waren vervallen. Dit zal ook een veel gehoord excuus geweest zijn bij de oproep van Elia. Maar God Woord is hierin erg duidelijk:
‘Ik, de Heer, ben jullie God. Ik heb je uit Egypte gehaald, uit dat slavenoord.
Houd er geen andere goden op na.
Maak geen afgodsbeeld; niets van wat in de hemel, op de aarde of in het water onder de aarde is, mag je afbeelden. Kniel voor zulke goden niet neer, vereer ze niet, want ik, de Heer, ben jullie God. Ik duld geen andere goden naast me.

Wat wij van Elia kunnen leren

Kies wie je dienen zal

Het is dus duidelijk dat het leven van Elia in het teken stond om het volk terug te brengen van afgoderij naar God. Deze boodschap is van alle tijden.
Natuurlijk, wij aanbidden dan wellicht geen beeldjes in ons huis, maar er zijn volgens mij genoeg andere vormen van afgoden in onze tijd.

Dit kan namelijk alles zijn wat ons van God afhoudt. Waardoor we ons niet volledig aan God kunnen, of willen geven. Die dingen die we doen die ons van God afhouden kunnen in zichzelf misschien helemaal niet slecht zijn. En dat is misschien ook ons excuus?

  • Het is toch niet verkeerd om lekker van het leven te genieten?
  • Het is toch niet verkeerd om hard te werken?
  • Het is toch niet verkeerd om mij in te spannen voor mijn gemeenschap? 

Zeker, dit zijn geen verkeerde dingen. Maar zodra dit afleidingen worden en je relatie met God in de weg gaan staan, dan is het geworden tot een afgod. Want dan ben je niet meer volledig aan God toegewijd. Dan heb je er ook een god naast.

Dat was de boodschap van Elia toen, maar die boodschap klinkt ook vandaag nog! Ook aan ons blijft de oproep om niet te hinken op twee gedachten. Dat wij ons zullen afzonderen voor God alleen, Hem zullen dienen, luisteren naar Zijn stem en doen wat hij zegt. Ik hoop dat ik, dat u, dat jij dat ook vandaag zult doen.

God moet zichtbaar worden, Hij alleen!

En deze hoop heb ik niet zonder reden. Als wij ons volledig op God richten zullen wij steeds heiliger worden. Wij moeten heilig zijn, onszelf apart (laten) zetten.

Waarom? Omdat God zichtbaar moet worden in ons leven! Het gaat om Hem, niet om ons! Wij moeten zelf steeds onzichtbaarder worden, zodat Hij steeds zichtbaarder kan worden.

Dit was het gebed van Elia op de berg Karmel: Laat het heden bekend worden dat U God bent in Israël! Antwoord mij, HEERE, antwoord mij, zodat dit volk weet dat U, HEERE, de ware God bent, en dat U hun hart tot inkeer gebracht hebt.

Wat was zijn belangrijkste les? Laat je niet van je stuk brengen door verlies!

Dit is denk ik de kern waar we het meeste van kunnen leren. Terwijl Elia in de stromende regen de dertig kilometer naar Jizreël rende, zal hij grote verwachtingen hebben gehad. Hij dacht misschien dat er eindelijk een keerpunt was gekomen.
Heel het volk, aanwezig op de Karmel was door de knieën gegaan, roepend: de Here, die is God!
En hìj, Elia, had Gods dienaar mogen zijn, hij mocht Gods instrument zijn. Hij had er vleugels van gekregen, sneller dan Achabs paarden was hij weggesneld naar Jizreël.
Achab zou wel moeten veranderen! Na wat hij allemaal had gezien, moest hij de Baälaanbidding wel opgeven. Hij moest zijn vrouw, koningin Izebel, tot de orde roepen en een eind maken aan de vervolging van Gods ware aanbidders.

Maar: Elia mag dan wel de ‘slag om de Karmel’ gewonnen hebben, koningin Izebel laat er geen onduidelijkheid over bestaan:
Wat haar betreft is de strijd nog lang niet gestreden. Ze zal hem nog wel krijgen.
Ze stuurt dezelfde dag nog een bode naar Elia om hem op de hoogte te brengen van het feit, dat zij een eed gezworen heeft, een dure eed, namelijk: dat Elia binnen 24 uur hetzelfde lot zal ondergaan als de Baälspriesters: de dood.

Dat was een doodsbedreiging van de ergste soort. Eigenlijk zwoer Izebel dat ze zelf zou moeten sterven als ze Elia niet binnen een dag kon laten doden om haar Baälsprofeten te wreken.

Zie je al voor je hoe Elia in een eenvoudig onderkomen in Jizreël tijdens dat noodweer wakker wordt gemaakt en deze vreselijke boodschap krijgt? Wat deed dat met hem?
Welk effect had die bedreiging op Elia? De Bijbel zegt: „Hij werd bang.”
Zag Elia de afschuwelijke dood die Izebel voor hem in gedachten had al helemaal voor zich? Als hij daarover is blijven nadenken, is het geen wonder dat hij alle moed verloor.

Zie hem daar liggen. Elia … onder de struik in de woestijn. Aangeslagen, verslagen.
Hij vraagt om euthanasie: neem mijn leven, Heer: ik ben het zat, ik kan niet meer!

De Elia die we in dit hoofdstuk ontmoeten, lijkt wel bijna een andere dan de profeet die in het vorige hoofdstuk de Baälsprofeten op de Karmel trotseerde. De dreigende boodschap van Izebel heeft bij Elia misschien het gevoel opgeroepen dat het gebeuren op de Karmel tevergeefs is geweest. Mogelijk dacht hij eerst dat de koning nu het volk zou voorgaan op de weg van de Eeuwige, waardoor het verbond van God in ere hersteld zou worden. Izebels woorden maken duidelijk dat die hoop tevergeefs is geweest. Bij Elia roept dit het gevoelen op dat zijn bediening gefaald heeft.

Kortom, Elia trapt in de valkuil door zich focussen op zijn omstandigheden in plaats van op God. Hij laat zijn gedachten beïnvloeden door leugens, door twijfel. Door de dreiging van het ontnemen van zijn leven verloor hij de moed, een stukje van zijn geloof, zijn vertrouwen in God.

Elia was niet de enige gelovige man die weleens door angst overmand werd. Veel later had Petrus ook dat probleem. Toen Jesjoea (Jezus) hem over het water liet lopen, begon hij ’naar de storm te kijken’. Hij werd bang en begon te zinken.

We kunnen een belangrijke les van Elia en van Petrus leren. Als we moedig willen zijn, moeten we niet blijven nadenken over de gevaren die ons bang maken. We moeten ons concentreren op de Bron van onze hoop en kracht.

Elia verloor dus iets die dag. Hij verloor de moed en misschien ook wel geloof. Ook wij hebben allemaal momenten in ons leven dat we iets kwijt raken.
Dat kan iets kleins zijn: bijvoorbeeld het kwijt zijn van onze sleutels. Dat mag dan iets kleins zijn, maar we kunnen er behoorlijk van ondersteboven zijn, zeker als het moment heel erg slecht uit komt.

De meesten van ons zullen ongetwijfeld ook wel eens iets hebben verloren wat ingrijpender is. Bijvoorbeeld het kwijt raken van:
– Je baan
– Je goede financiële positie en daarmee een bepaalde
– Zekerheid

Maar ook
– het verliezen van toekomstperspectief. Als je even niet weet of je wel een baan kan krijgen en zo een bepaalde tijd in onzekerheid zit.

Het meest ingrijpende kwijtraken is denk ik het verliezen van mensen, bijvoorbeeld het kwijt raken van:
– Goede vrienden
– Een geloofsgemeenschap
– Het verliezen van je partner
– Overlijden van familie, ouders of een kind

Kortom, iedereen van ons raakt wel een iets kwijt in zijn of haar leven. En de vraag is dan wat dat met ons doet, en hoe we daarmee omgaan. Door verlies wordt je bijna altijd van je stuk gebracht. En als dat gebeurt ben je kwetsbaar. En die kwetsbaarheid brengt je gemakkelijk zonde. Het gevaar hiervan is dat je je vlucht zoekt naar een afgod, een valse zekerheid, terwijl je in deze tijden van stress en onzekerheid juist je beschutting bij God zou moeten zoeken.

Verliezen <-> afgoden

Zo komt de belangrijkste boodschap en de belangrijkste les van Elia bij elkaar.
Als we bij de gedachte dat we iets of iemand kwijt raken in paniek raken, dan is dat waarschijnlijk een afgod in ons leven.
Natuurlijk is er plaats voor verdriet, of andere emoties als je iets of iemand kwijt raakt.
Natuurlijk betekent dat niet meteen dat er sprake is van een afgod. Maar als je daardoor in paniek raakt, als je niet weet hoe je verder moet leven, of misschien zelfs niet verder wil leven nadat je iets bent kwijtgeraakt, dan weet je dat je te maken hebt met een afgod in je leven. Ik wil jullie uitdagen om op die manier te speuren naar mogelijke afgoden in je leven.

Laat je alleen door God leiden en voeden

Laat je soms, net als Elia, door God leiden naar stille plaatsen. Kies ervoor om je niet voortdurend af te laten leiden, maar zonder je regelmatig af om je door God te laten voeden, in plaats van druk bezig te zijn met jezelf te voeden.

Dit hebben we ook gezien bij Elia, die tot twee keer toe door God wordt gevoed:

  • De eerste keer in ruststand ter voorbereiding voor het grote toneel op de berg Karmel.
  • De andere keer weer in ruststand, maar dan omdat hij een burn-out had omdat hij teveel van zichzelf had verwacht en zijn geloof / vertrouwen in God had verloren.

Beide gevallen geven het belang aan van regelmatig de rust te zoeken bij God. Om in Gods Woord bezig te zijn. Om de Heilige Geest je te laten voeden met betekenissen die te vinden zijn in EN achter de tekst. Om je gedachten steeds te laten vernieuwen met de waarheid van de Eeuwige.

Leef niet op eigen kracht en inzicht, maar op geloof en vertrouwen. Juist door zo voor zijn geloof te ijveren is Elia uit het oog verloren dat Gods zaak niet per se samenvalt met zijn succes. God is altijd groter dan onze gedachten. Hij heeft altijd nog wel wat in petto.
Maar dan moeten wij wel over onze eigen grenzen heen durven kijken. We moeten God blijven verwachten, ook als Hij niet gekomen is zoals wij dachten, als Hij niet gedaan heeft wat wij hadden verwacht, gehoopt, of zelfs geloofd.

Kortom, leef je (geloofs)leven niet op eigen kracht. Vertrouw niet op je eigen inzicht.
Alle wijsheid komt namelijk voort uit ontzag voor de Eeuwige.
Wie geen ontzag heeft voor God, minacht ook de levenswijsheid en laat zich niet leiden.

Hoe vaak lezen we de Bijbel naar eigen inzicht?

Wie van jullie bidt in alle ernst tot God voordat je de Bijbel opent, zodat God zijn wijsheid zal openbaren? Het is belangrijk om je door God te laten leiden en niet door je eigen gedachten. Zorg dat je vernieuwd wordt in je denken, en je gedachten door God worden geïnspireerd. Dan zul je daarna overeenkomstig die gedachten handelen.
Daardoor zal Gods Koninkrijk door jouw leven zichtbaar worden.

Als je zo weet te leven, dan leef je niet langer op eigen kracht en inzicht, maar uit geloof en vertrouwen op God. Tot zijn eer, in Zijn dienst, om Hem welgevallig te zijn.
En dat wens ik ons allemaal toe!

Elia: de grote profeet van God, van grote hoogte gevallen tot het laagste dieptepunt in zijn leven, door de dreiging van een boze koningin.Van zijn stuk gebracht en zijn vertrouwen in God verloren. Door Gods genade, troost en geestelijke voeding weer opgelapt en aan het werk gezet.

Gebeurt ons dat niet allemaal bij tijd en wijle? Laten we dan troost zoeken in het verhaal van Elia. Hoe je leven er op dit moment ook uitziet, God is erbij en hij laat alles meewerken ten goede.
Wat een grote en goede God hebben wij! Amen?!

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Jetro: lessen over feedback in de Bijbel!

 

Algemeen-Feedback-is-een-cadeautje-2870Wie van jullie vind het leuk om een ander op zijn of haar fouten te wijzen? Wie van jullie vind het fijn om kritiek te krijgen? Ik denk dat de meesten van ons beiden niet zo leuk vinden. Toch is dat wel heel belangrijk.

We kunnen uit het leven van Jetro, de schoonvader van Mozes, een aantal dingen leren als het gaat om het geven en ontvangen van feedback. Laten we eerst kijken naar zijn karaktereigenschappen, die meewerken aan het goede voorbeeld dat hij voor ons is.

Karakter van Jetro

Van de weinige informatie die in de Bijbel te vinden is, kunnen we toch een aantal karaktereigenschappen achterhalen waar we iets van kunnen leren:

Gastvrij

‘Waarom hebben jullie die man daar achtergelaten? Roep hem om de maaltijd te komen gebruiken.’
Het is belangrijk om gastvrij te zijn. Dat je bereid bent om mensen te ontvangen en om te willen luisteren naar hun verhaal.

Inlevend

‘Jetro verheugde zich over al het goede dat de Eeuwige aan Israël gedaan had’
Het is goed als wij ons kunnen inleven in de andere en kunnen meeleven met elkaar.
1 Kor 12: 25 (…) opdat er geen verdeeldheid in het lichaam zou zijn, maar de leden voor elkaar gelijke zorg zouden dragen. 26 En als één lid lijdt, lijden alle leden mee. Als één lid eer ontvangt, verblijden alle leden zich mee.
Dit principe zien we Jetro uitvoeren. In plaats van jaloers te worden op Mozes kiest hij ervoor om blij te zijn voor Mozes en het volk Israël.

Integer

Jetro was een man van God was. Integer. Hij is een goed rolmodel voor familie en schoonfamilie. Hij geeft wijze raad, stond paraat om te helpen wanneer het nodig was,
maar stapte ook aan de kant wanneer dat nodig was. Hij maakte geen misbruik van zijn positie als schoonvader van Mozes door bijvoorbeeld een vooraanstaande positie in het Joodse volk in te willen nemen.

Wijs / verstandig

Op een gegeven moment stuurt Mozes Sippora en hun zonen terug naar Jetro.
Hij neemt ze niet mee naar Egypte. Het is goed mogelijk dat hij ze niet wilde meenemen vanwege de gevaren die ontstaan als hij de leiding zou moeten nemen om een heel volk uit slavernij te leiden. Mozes had dus duidelijk vertrouwen in Jetro dat hij goed zou zorgen voor zijn familie en dat hij wijs genoeg zou zijn om een moment te kiezen om ze weer bij elkaar te brengen.

Jetro geeft zijn schoonzoon Mozes vaderlijk advies als hij ziet dat hij volledig in beslag wordt genomen door zijn verantwoordelijkheid om recht te spreken. Jetro voorziet dat deze situatie kan leiden tot een crisis. Hij geeft verstandig advies om de crisis te voorkomen. Mozes neemt het advies van Jetro aan, waarmee hij leert om zijn autoriteit te delegeren.

Feedback geven

Wat kunnen we van Jetro leren als het gaat om feedback?

Exodus 18 13-23
De volgende dag hield Mozes een rechtszitting; van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat kwamen er mensen bij hem. Toen Jetro zag hoeveel geschillen Mozes moest behandelen, zei hij: ‘Waarom doe je dit allemaal voor hen? Waarom houd je alleen zitting?
Van de ochtend tot de avond doen de mensen een beroep op je!’

Jetro gaat Mozes straks van advies voorzien, maar voordat hij dat doet kijkt hij eerst goed naar de feiten, benoemt deze en checkt of dat beeld klopt door te vragen waarom hij dat doet.
Als je dit zo leest, dan start Jetro met het geven van feedback op de situatie van Mozes.
De eerste regel van feedback is: alleen aangeven wat je feitelijk waarneemt, zonder in te vullen of een waarde oordeel te geven.

‘Ze komen bij me om te horen wat God beslist,’ antwoordde Mozes. ‘Als ze een geschil hebben, dan leggen ze het aan mij voor. Ik spreek recht tussen hen en leer hun de wetten en richtlijnen van God.’  Maar zijn schoonvader zei: ‘Wat je doet, is verkeerd.
Je mat jezelf te veel af en ook van de mensen die bij je komen, vraag je te veel.
Dit is een veel te zware taak voor je, je kunt dit niet alleen doen.

Nadat Jetro van Mozes de bevestiging krijgt dat hij de feiten goed heeft gezien, gaat hij verder met een invulling wat dit voor hem betekent. ‘Door wat je doet mat je jezelf af’. Dit gaat uiteindelijk ten koste van het volk Israël. Vervolgens neemt Jetro de volgende stap en doet een voorstel:

Luister, ik zal je een goede raad geven en God zal je helpen.
Vervolgens geeft Jetro praktische aanwijzingen hoe hij het werk beter kan verdelen en delegeren.

Of anders gezegd: Als je het zo aanpakt – en als God het zo wil – kun je het zelf volhouden en gaan al deze mensen tevreden naar huis.’

Waarom feedback geven?

Feedback geven doe je niet om er zelf beter door te worden, of de ander de grond in te trappen. Feedback geven doe je om de ander verder te helpen. Om iets aan te wijzen wat de andere persoon wellicht nu nog niet ziet.

Waarom geeft Jetro hier feedback aan Mozes?
Om Mozes verder te helpen in het leiden van het Joodse volk. Hij had hem ook kunnen afbranden en ontmoedigen, maar gelukkig doet hij dit niet. In plaats daarvan geeft hij ons een goed voorbeeld over het geven van feedback en speelt hij een kleine, maar heel belangrijke rol in de verlossing van het volk Israël.

Geef je advies, of een oordeel?

Bij het geven van feedback is het belangrijk om niet te oordelen. Dat oordelen komt later wel, mocht dat überhaupt nog nodig zijn.

Al bij de eerste stap van feedback geven, het observeren en doorgeven van feiten, zul je merken dat je snel een oordeel hebt.
Bijvoorbeeld, als er iemand onderuitgezakt op zijn stoel zit, zijn we snel geneigd om dat te omschrijven als: Iemand zit er ongeïnteresseerd bij.
Hier zit al een (waarde)oordeel in en is dus niet alleen gebaseerd op feiten.
Iemand die onderuitgezakt zit kan bijvoorbeeld ook gewoon moe zijn, of pijn hebben.

Het is schadelijk voor jezelf en voor de ander om te vroeg te oordelen. En dit gebeurt eerder dan je denkt.  Als je een oordeel over iemand of een situatie hebt, voordat je werkelijk alle feiten, van alle kanten bekeken hebt, oordeel je te vroeg en in veel gevallen oordeel je niet rechtvaardig.
Daarmee zondigen wij, omdat de Bijbel ons oproept om rechtvaardig te oordelen.

Door te vroeg en onrechtvaardig te oordelen maak je relaties stuk! Het is de nummer 1 reden dat meningsverschillen escaleren en zelfs hechte vriendschappen stuk gaan.
Hoe kun je dit voorkomen?

GA ER ALTIJD VAN UIT DAT JE NIET ALLE INFORMATIE HEBT

You must be missing information! Oordeel niet totdat je de ander in de gelegenheid hebt gesteld om alle missende informatie in te vullen.
Wanneer je steeds het beste denkt over je partner, je vrienden of zelfs wat je op TV of internet hoort en weigert om je conclusies te trekken voordat je ALLE informatie hebt,
zul je tot de ontdekking komen dat je niet alleen je relatie hebt gered, maar ook de afgang van excuses te moeten maken omdat je te snel hebt geoordeeld.

En zelfs als je wel alle informatie hebt en van oordeel bent dat de ander er echt een puinhoop van heeft gemaakt, oordeel nog steeds niet. Bid voor de ander hen en wijs hen liefdevol de juiste weg.

Feedback ontvangen

Het is niet alleen belangrijk om feedback te geven aan de ander, het is minstens net zo belangrijk om bereid te zijn om feedback te ontvangen. Ben jij bereid om advies te ontvangen? En het serieus te overwegen?

Exodus 18:24-27
Mozes volgde de raad van zijn schoonvader op, hij deed precies wat hij gezegd had. Hij koos een aantal flinke mannen uit en stelde die aan als leiders over duizend, over honderd, over vijftig en over tien man. Zij moesten dagelijks rechtspreken. De moeilijke gevallen zouden ze Mozes voorleggen, de makkelijke zelf afhandelen. Toen nam Mozes afscheid van zijn schoonvader en deze ging naar zijn land terug.

Het belang van luisteren

Het is belangrijk om in elk geval te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft. Zeker als we weten dat het heel goed mogelijk is dat God door de ander heen spreekt en hem of haar dus gebruikt om jou te corrigeren.

Mozes kiest ervoor om te luisteren naar Jetro en zijn advies over te nemen. Dit besluit heeft hem en het Joodse volk ongetwijfeld veel zegen gegeven.

Drempel voor luisteren naar feedback.

Maar het had zo maar anders af kunnen lopen. Stel je eens voor dat jij Mozes bent. Je bent door God geroepen om het volk uit Egypte te leiden. God heeft grote dingen door jou heen gedaan en jij bent nu de grote leider van het volk. Tot nu toe heeft God steeds rechtstreeks tot jou gesproken. En dan komt Jetro, je schoonvader:

‘Je doet het verkeerd. Dit gaat helemaal niet goed!’

Hoe zou jij reageren? Misschien zoiets als: ‘Wie is Jetro dat hij bepaalt hoe ik het zou moeten doen?’ of  ‘Hoe komt hij erbij dat ik het niet aan zou kunnen?’
En ‘al zou ik het aan anderen moeten overdragen, die kunnen het waarschijnlijk niet zo goed als ik!’

Hoe komt het dat ik, en misschien jij ook wel, zo zou reageren als iemand ons vertelt dat we iets niet goed doen? Een grote drempel voor het ontvangen van feedback is onze trots. Om te illustreren hoe onze trots werkt, wil ik kijken naar het verschil tussen intellectuele weerstand en emotionele weerstand tegen feedback of kritiek.

Intellectuele weerstand tegen kritiek

Bij intellectuele weerstand kun je bijvoorbeeld denken aan een leraar die aan het nakijken is. Als hij een toets tegenkomt waarbij een kind 1+1=3 heeft opgeschreven,
zal hij het in zijn gedachten meteen oneens zijn met deze stelling omdat hij gewoonweg weet dat dit antwoord niet klopt.
Er komt geen emotie bij kijken, het is gewoon een statische reactie. De leraar markeert het antwoord gewoon als fout, en gaat weer verder.

Intellectuele weerstand is de manier waarop in onze gedachten wordt bepaald met welke feiten we het eens zijn en met welke niet.
Dit doen we door toepassing van de informatie die wij door kennis ervaring in onze gedachten hebben gekregen, al voordat we deze beslissingen moeten nemen.
Kortom, deze weerstand wordt uitsluitend opgewekt door ons verstand, ons intellect.

Emotionele weerstand tegen kritiek

Maar bij emotionele weerstand is dit een heel ander verhaal!
Emotionele weerstand is het gevolg als iets dat door onze gedachten als verkeerd wordt bestempeld persoonlijk wordt genomen.
Deze weerstand zorgt ervoor dat we in onze trots worden geraakt, of sterker nog, dat hierdoor pijn wordt veroorzaakt.

Wanneer we dingen persoonlijk nemen, gebeurt er iets waardoor ons emotionele systeem wordt aangetast en vervolgens ons denken wordt beïnvloedt om ons ego te beschermen. Ons ego denkt dat het wordt aangevallen. En dit triggert de behoefte om te vechten (‘dat is niet waar!’) of te vluchten (‘ik kan ook niets…’).

Onzekerheid

Ik heb ontdekt dat de laag die onder het ego ligt, onzekerheid of onveiligheid is. Als we feedback of kritiek ontvangen kan dat ons onzeker maken, omdat we denken dat we daardoor niet goed ZIJN, in plaats van iets misschien minder goed KUNNEN.

Maar als we weten wie we ZIJN in Jesjoea (Jezus): geliefde kinderen van God, kinderen van de allerhoogste Koning, dan is er geen noodzaak om onzeker te zijn, of te worden door wat anderen over ons zeggen.
Als we stoppen met onze identiteit te laten bepalen door wat anderen van ons vinden en over ons zeggen, en in plaats daarvoor onze identiteit door God en Zijn Woord laten bepalen, dan is het veel minder moeilijk om feedback, of zelfs kritiek te ontvangen.

Kijk naar Jesjoea, wat Hij moest ondergaan op de dagen rond zijn kruisiging. Hij werd vernederd op vele manieren. Maar Hij wist het te dragen, mede door de gedachte dat Hij wist dat Hij de eniggeboren Zoon van God was en zich daarom niet liet leiden door de mensen om Hem heen.

Dit principe om geen weerstand te bieden tegen feedback of kritiek is erg moeilijk en vraagt om oefening en een bewust begrip van hoe het ego werkt. Het betekent dat we onszelf van onze eigen tronen af moeten zetten en stoppen met zo bezig te zijn met jezelf.

Nu kun je je afvragen: maar wat als iemand iets doet of zegt dat me echt beledigt?
Hoe moet ik daar dan weerstand aan bieden? Kan dat wel?
Het is heel erg moeilijk, maar je zou het volgende kunnen proberen:

Stop met verdedigen!

Als het moment komt dat je wordt beledigd, verzet je er niet tegen. Laat het door je heen gaan alsof je gewoon een toeschouwer bent die alles ziet gebeuren. De Bijbel zegt: ‘Wees snel met horen en langzaam met te spreken’.
Wanneer je emotionele systeem wordt aangetast, is alles wat je zegt een gevolg van weerstand en dit verzet creëert pijn of verdriet. Als je jezelf gaat verdedigen, dan verdedig je vrijwel altijd je ego, je vlees.
Maar het is niet de bedoeling dat ons ‘zelf’, onze ego groter wordt; We moeten dit juist onder ONZE controle hebben. Dat wil zeggen: onder de controle van de innerlijke mens die geleid wordt door de Geest van God.

God gebruikt kritiek om je te veranderen

De reden dat het zo belangrijk is om te leren om geen weerstand te bieden tegen feedback en kritiek is omdat het ons helpt om zuiver te worden en meer te gaan lijken op Jesjoea.
God de Vader gebruikt voortdurend alles wat Hij kan om ons meer naar het beeld te krijgen van Zijn Zoon.
Hij gebruikte de broers van Jozef om hem te verwerpen en hem in een put te gooien,
wat uiteindelijk leidde tot een valse beschuldiging door de vrouw van Potifar, die leidde tot de gevangenis, wat uiteindelijk weer leidde tot de verhoging van Jozef tot onderkoning van heel Egypte.

Toen Jozef voor het eerst in de put werd gegooid en voor het eerst in de gevangenis werd geplaatst, moet hij zeer boos zijn geweest op zowel zijn broers als de vrouw van Potifar.
Hij was net zo emotioneel aangetast op die momenten als iemand van ons zou zijn. Maar hij deed zijn best om daar goed uit te komen. En wat heeft hij uiteindelijk geleerd? Wat zei hij tegen zijn broers? ‘Het was God die mij hierheen heeft gestuurd, niet jullie’.
God probeerde Jozef zover te krijgen dat hij zou ophouden met weerstand te bieden aan de verdrukkingen om hem heen, aan de beproevingen die door God gezonden zijn voor Zijn grotere plan.

Dus hoe kun je zeker weten dat je huidige kwelling niet door God wordt gezonden om je ego te doden? Om je te leren om lief te hebben zonder iets terug te verwachten? En om je meer naar het beeld van Jesjoea te maken?
Wat als elke afzonderlijke negatieve situatie in ons leven wordt toegelaten, door de Schepper zelf gestuurd, gewoon om ons te testen en te trainen om meer op Hem te lijken?

Als de Bijbel echt waar is wanneer er staat dat “elke stap van een rechtvaardige in Gods hand is” en “alle dingen werken samen voor ons bestwil”, dan is er echt niets “negatiefs” dat ons kan overkomen. Aan ons is het dus de keuze om wel of geen weerstand te bieden.

Wat nu?!

De volgende keer als je denkt door iemand beledigd te worden:
Doe net alsof je iemand anders bent die net in dit lichaam is gestopt en je geen idee hebt hoe je daar bent gekomen of wat aan de hand is.
Want als dat echt zou gebeuren te midden van een emotioneel geladen situatie, zou je proberen te observeren en informatie verzamelen om te bepalen wat er aan de hand was.
Omstanders observeren en raken niet betrokken omdat hun eigen ego er niet bij betrokken is.
Je zult verbaasd zijn van wat je leert als je de andere persoon of situatie toelaat en gewoon observeert zonder een reactie te geven.
Dan, als het eenmaal voorbij is, wordt het een deel van het verleden.
Vervolgens oordeel je het niet, maar analyseer je de situatie rustig en bepaal je welke gepaste positieve reactie je kunt geven die God, onze Koning, zou behagen.

Ik weet het, het lijkt bijna niet te doen, maar dit is wel de manier waarop het werkt.
Als je leert om geen oordelen te hebben over het verleden, en je ook niet druk maakt over wat er mogelijk in de toekomst kan gebeuren;
Als je werkelijk leeft in het NU en op God vertrouwt dat Hij alles laat meewerken ten goede,
Dan is er geen plaats meer om boos of verdrietig te worden.
Dan ben je werkelijk in staat om feedback of zelfs kritiek te ontvangen.
Dan ben je werkelijk in staat om in Sjalom te leven. En dat wens ik jullie allemaal toe.

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Leren van Aaron

wacht.jpg

Vorige blog heb ik geschreven over het leven van Jakob om van hem te leren om geestelijk te groeien. In deze blog wil ik laten zien wat we uit het leven van Aaron kunnen leren.

Hart voor Israël

In het boek Exodus, (In het Hebreeuws: Sjemot), zie je een aantal voorschriften die door de Eeuwige aan Aaron worden gegeven over zijn kleding:

Exo 28:12  Dan moet u de twee stenen op de schouderstukken van de efod bevestigen, als gedenkstenen voor de Israëlieten. Aäron moet hun namen namelijk ter gedachtenis voor het aangezicht van de Eeuwige op zijn beide schouders dragen.

Exo 28:29  Zo zal Aäron de namen van de zonen van Israël op de borsttas van de beslissing, op zijn hart dragen, als hij in het heiligdom binnenkomt, tot een voortdurende gedachtenis voor het aangezicht van de HEERE.

Een tekst met een mooie dubbele betekenis. Het volk op het hart dragen en God herinneren aan Zijn Volk. Een mooi beeld van priester zijn en een mooie verwijzing naar Jesjoea die nu hogepriester is naar de orde van Melchizedek. Jesjoea die zit aan de rechterhand van God en daar het volk op Zijn hart draagt en voortdurend voor ons pleit bij de Hemelse Vader. Kortom, we mogen leren van Aaron om een hart te hebben voor het Joodse volk en hen op onze schouders te dragen.

Als God je roept, zal hij je ook nabij zijn en geven wat je nodig hebt

Aaron is geroepen als woordvoerder voor Mozes en geroepen als Hogepriester. Heeft de farao het volk laten gaan vanwege de welbespraaktheid van Aaron? Nee, wegens Gods macht. Heeft het volk door Aaron verzoening gekregen? Nee, door God.

God roept ons omdat Hij ons wil gebruiken. Maar het gaat niet om onze kracht waarom Hij ons roept. Hij roept ons om nederig te zijn en Hem te volgen, zodat Hij zijn grootheid in jouw leven kan laten zien. Dat is Gods plan met ons. Zijn Grootheid laten zien aan de wereld, zodat het koninkrijk van God zichtbaar wordt en vele mensen zich door Jesjoea tot God zullen keren. Als God je roept om iets te doen mag je erop vertrouwen dat Hij je ook nabij zal zijn en zal geven wat je nodig hebt.

De wacht houden

In het boek Numeri (Bamidbar) lezen we dat Aaron (samen met Mozes) de wacht houdt bij het heiligdom, in dit geval de Tabernakel, en de vreemdeling die nadert moet doden. De zonen van Aaron moesten later ook de wacht houden bij de tempel. Je bent nu zelf een tempel van God, omdat Hij in je woont, door Zijn Heilige geest. Daarom ben jij persoonlijk een tempel, maar ook de gemeenschap waartoe je behoort.

Wij kunnen van deze opdracht aan Aaron leren dat wij de wacht moeten houden over onze persoonlijke levens en ook samen (met onze gemeenschap) verantwoordelijk zijn om de wacht te houden over de gemeente.

De geestelijke toepassing achter dit voorschrift is dat we moeten waken dat er geen zaken in onze levens binnendringen die niet van God zijn, of anders gezegd, tegen Gods Woord ingaan. Daar waar de vreemdeling die het heiligdom binnen kwam gedood moest worden, zo moeten wij nu geestelijk ‘vreemde’ zaken doden om te voorkomen dat zij ons heiligdom verontreinigen.

Vreemde gedachten

Als je naar je persoonlijke leven kijkt zijn ‘vreemde’ gedachten het eerste waar je voor moet waken. Jesjoea zegt: ‘Wat de mond ingaat, verontreinigt de mens niet; maar wat de mond uitkomt, dat verontreinigt de mens.’ Hiermee wil Hij niet zeggen dat je alles mag eten, zijn boodschap is dat wat van buiten komt de mens niet verontreinigt, maar dat wat uit zijn binnenste komt. Onze gedachten dus. Onze gedachten zetten ons aan tot zondigen. Als we onze gedachten onder controle hebben, zullen we dat ook in ons handelen terugzien. Daarom is dit zo’n belangrijk terrein voor satan om ons te verleiden tot zondigen. Hij heeft de toegang om tot onze gedachten te spreken. Wij moeten dus de wacht houden over onze gedachten.

Wij moeten gedachten van de satan, of gedachten van ons eigen vlees (vreemdelingen) uit onze gedachten weren en alleen gedachten van God toelaten en bepalend laten zijn voor ons handelen.

In 2 Cor. 10 schrijft Paulus hier ook over: Ook al leven we in de wereld, we strijden niet met de middelen van de wereld. Want de wapens waarmee we strijden zijn niet van aardse, maar van goddelijke makelij en in staat om bolwerken neer te halen. We schuiven (vreemde) redeneringen terzijde en alles wat hoogmoedig wordt opgeworpen tegen de kennis van God. We nemen elke gedachte gevangen om haar te onderwerpen aan de Messias.

Een wacht zetten

We moeten onszelf dus beschermen tegen invloeden van buitenaf, om ervoor te zorgen dat ons heiligdom, ofwel ons lichaam en onze gedachten, niet verontreinigd worden. We moeten een wacht zetten bij de poorten die toegang geven tot ons heiligdom.

Zet ook een wacht op je online toegangspoort. Wees kritisch op wat je tot je laat komen door televisie, netflix, youtube, internet, social media, etc. Er is zoveel vuil te vinden online, dat het heel belangrijk is om een wacht op je online poort te zetten.

Denk bijvoorbeeld ook aan het kiezen van vrienden. Vrienden kunnen je gemakkelijk beïnvloeden met ‘vreemde’ gedachten. En zo zullen er nog wel een aantal poorten te bedenken zijn. Denk voor jezelf eens na welke toegangspoorten er zijn die toegang geven tot jouw ‘tempel’. En zet een wacht bij die poorten om te voorkomen dat ‘vreemdelingen’ binnendringen.

Een wacht voor de gemeente

En wat voor ons persoonlijk geldt, geldt ook voor de gemeenschap waar je onderdeel van uitmaakt. Gemeenteleiders zijn in de eerste plaats verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat het heiligdom, de gemeenschap, niet verontreinigd wordt.

Ook hier geldt dat we in de eerste plaats moeten waken voor dat wat van binnenuit komt. Juist daarom kan een gemeenteleiding niet alleen zorg dragen voor het buiten houden van zaken die niet van God zijn. We moeten er met elkaar voor zorgen dat ons binnenste, onze gedachten en ons eigen handelen, de gemeente niet verontreinigt.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk dit is! Zeker als je een krachtige, Geestvervulde gemeenschap met effect wil zijn, en ertoe wil doen, in de plaats waarin je gemeenschap is gesteld. Dat kan alleen als wij ons niet laten beperken door de zonden die wij zelf op ons laden.

Daarnaast is het ook in de gemeente belangrijk om een wacht te zetten bij de poort, om verkeerde invloeden van buitenaf te weren. Het is belangrijk om geluiden van buitenaf te weren die je negatief probeert te beïnvloeden. Dat een leer die tegen Gods Woord in gaat buiten de deur wordt houden.

Zet een wacht bij je gezin!

Ten slotte ben ik er van overtuigd dat ook onze gezinnen een heiligdom zijn die beschermd moeten worden tegen verontreiniging. De man is de priester van zijn vrouw. De vader is de priester van zijn gezin. Hij moet de wacht houden over zijn ‘huis’ en de ingangen bewaken. Fysieke deuren, online deuren en geestelijke deuren. Hij is verantwoordelijk om ‘vreemdelingen’ te weren / te doden. Zo beschermt hij zijn gezin, zijn huis als heiligdom.

Onderwijs

Aaron kreeg ook de opdracht om het volk te onderwijzen. Onderwijs in de geboden. Inzicht in het verschil tussen rein en onrein.

Jesjoea geeft ons later ook de opdracht om te onderwijzen: Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen.

Ook Paulus schrijft hierover: Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen, in alle wijsheid; onderwijs elkaar en wijs elkaar terecht, met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Zing voor de Heere met dank in uw hart.

We leren dus van Aaron, Jesjoea en Paulus dat wij elkaar moeten onderwijzen in het Woord van God. Daarbij is het ook belangrijk dat wij elkaar terecht wijzen. Het is nodig dat wij elkaar oproepen om ons heiligdom zuiver te houden. Dat kan alleen als we ook in staat zijn om elkaar uit te leggen wat rein en onrein is en elkaar te leren om standvastig te zijn in ons geloof en in onze goede werken.

Gehoorzaamheid

We kunnen van Aaron leren dat het belangrijk is om gehoorzaam te zijn. Juist in deze tijd, op deze plaats van de wereld waar gehoorzaamheid een beetje een vies woord is geworden. Daar waar ons wordt geleerd dat we altijd voor onszelf moeten kiezen en ons niet teveel van de mensen om ons heen moeten aantrekken.

Deze geest van de wereld mag ons niet beïnvloeden. Wij moeten ons altijd laten beïnvloeden door het Woord van God. Aaron is een goed voorbeeld van gehoorzaamheid, maar er zijn nog vele andere voorbeelden in de bijbel te vinden. We worden opgeroepen om in de eerste plaats gehoorzaam te zijn aan God, maar daarna ook aan mensen die over je gesteld zijn, bijvoorbeeld het leiderschap van de gemeente, maar ook kinderen die hun ouders gehoorzaam moeten zijn.

Heiligheid

Het laatste punt van deze blog is ‘heiligheid’, welke ook een samenvatting is van de andere genoemde punten.

Wij zijn heiligen van God, mensen die apart zijn gezet. Deze heiligheid kunnen we op vele manieren tot uitdrukking brengen, maar in elk geval op de manieren die we vandaag hebben bekeken:

  • Wij hebben een hart voor Israël
  • Wij vertrouwen op God dat hij ons geeft wat we nodig hebben
  • Wij houden de wacht over onze poorten en laten ons niet verontreinigen                  En ten slotte
  • Wij zijn gehoorzaam aan God en de mensen die over ons gesteld zijn

 

Ik hoop en bid dat deze overdenking tot zegen zal zijn voor jouw geestelijke leven en groei in je geloof.

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Het leven van Jakob

wp-image-81393376

In deze blog wil ik leren over het leven van Jakob, hoe hij moest vertrouwen op God, hoe hij zijn eigen zegen in de weg stond en hoe we van Hem kunnen leren om meer en meer een intieme relatie met de Vader kunnen ontwikkelen. Ik nodig je uit om samen met mij op zoek te gaan.

Wie is Jakob?

De betekenis van de naam Jakob is waarschijnlijk hielenlichter, ofwel: bedrieger. Die naam werd aan hem gegeven omdat hij de hiel van Esau vasthield bij zijn geboorte. Een aantal eigenschappen die we bij Jakob in meer of minder mate voorbij zien komen is:

  1. Bedriegen
  2. Slim en creatief
  3. Rustig
  4. Assertief
  5. In controle willen zijn: hij regelt het liefst alles zelf

Herken jij je hierin? Ik mezelf zeker in een aantal.

Wat kunnen we uit het leven van Jakob leren voor ons eigen leven?

Een les die we uit Jakobs leven kunnen leren is dat God trouw en betrouwbaar is. Het is niet nodig om zelf alle touwtjes in handen te willen houden. Sterker nog, waarschijnlijk zitten we God er vaak mee in de weg.

God heeft zichzelf meerdere keren aan Jakob geopenbaard en beloften gegeven, maar toch blijft hij het moeilijk vinden om God te vertrouwen en het niet zelf te willen organiseren. Dat wordt duidelijk uit het verhaal waar Jakob op het punt staat zijn broer Esau na jaren weer te ontmoeten. In het bijzonder, het deel van de worsteling met God en het veranderen van zijn naam naar Israël.

Vanwege zijn bedrog van jaren geleden was hij bang dat zijn broer hem nog steeds wilde doden. Het was een beproeving die God in Jakobs leven toeliet om hem te helpen tot volledige overgave aan God te komen. Op dit punt in zijn leven ziet Jakob in dat hij het niet meer zelf allemaal onder controle heeft.

Als Esau met 400 man op hem afkomt, dan wordt hij toch wel erg bang. En nu keert hij zich tot God… En in zijn gebed heeft hij een bijzondere ontmoeting met God. Misschien wel net zo bijzonder als het visioen dat hij had gekregen op het dieptepunt van zijn leven, op weg naar Charan, met alleen zijn stok. (Visioen over de ladder naar de hemel)

Misschien krijgen ook wij pas een duidelijke ervaring met God als we zelf niets meer hebben. Als we alles afleggen wat van ons zelf is en daadwerkelijk met lege handen voor God verschijnen. Pas dan is God in staat om zijn volle rijke zegen te geven. Denk maar eens aan een kind met zijn handen vol met snoep. Die kun je dan toch niets meer geven? Ze kunnen het namelijk niet aanpakken, laat staan vasthouden.

Zo is het ook bij God. We moeten eerst onze handen leegmaken, zodat we weer opnieuw van God kunnen ontvangen. En dat is goed, want zo leer je om de zegen die je van God hebt gekregen weer door te geven. Zo kun je leren leven met open handen, door niets krampachtig voor jezelf vast te houden. Zo kan God je dag bij dag vernieuwen.

Heb je dat wel eens gedaan? Met lege handen bij God gekomen? Met niets anders dan alleen jezelf, zonder je plannen, zonder je verlangens. Gewoon bij God zijn?

Jakobs kracht

Jakob realiseert zich dat hij menselijkerwijs niet van Esau kan winnen en wordt genoodzaakt om zich tot God te keren. En hij keert zich tot God als hij alleen is. En dan: na zijn gebed schakelt hij toch bliksemsnel weer over naar zijn eigen kracht en zijn eigen slimme ideeën. Hij besluit om geschenken in verschillende groepen naar Esau te sturen. Herken je dat? Bidden om Gods hulp en daarna ogenblikkelijk toch alles zelf willen doen? Ik herken het in mijn leven helaas veel te vaak, wat is dat toch…

Nachtelijk gevecht

“… en er worstelde iemand met hem totdat de dag aanbrak.” (Genesis 32:25)

Midden in de nacht verscheen een man op het toneel, die met Jakob begon te worstelen. God gebruikt de fysieke wereld om geestelijke lessen te leren. Ik denk dat de worsteling zeker in werkelijkheid heeft plaatsgevonden, maar ik geloof ook dat dit een illustratie was van de geestelijke worsteling van Jakob, die al veel langer duurde dan deze nacht.

De worsteling duurde de hele nacht. Jakob heeft een leven lang gevochten om zelf zijn eigen zegeningen waar te maken. Totdat hij terechtkomt in deze eindstrijd tussen zijn wil en die van God. En toen kon Hij pas de zegen ontvangen die God hem al die tijd al had willen geven. De zegen dat Hij niet kon geven omdat Jakob het zelf had willen organiseren.

Ken je dat? Dat je zo druk bent om je eigen zegeningen zelf te organiseren? Als je dat doet, dan ontneem je God de kans om jouw te zegenen op de manier waarop Hij dat wil.

Jakobs kracht gebroken

Aan het einde van de nacht werd eindelijk Jakobs kracht gebroken.

“Toen de ander zag dat hij het niet van hem kon winnen, raakte hij Jakobs heup aan, en daardoor raakte Jakobs heup tijdens die worsteling ontwricht.” (Genesis 32:26)

De heupspier is de krachtigste spier van het menselijke lichaam. Jakob werd dus in zijn eigen kracht aangetast. Zijn natuurlijke kracht was gebroken, met als doel dat hij in Gods kracht verder zou kunnen leven. Ook hiervan kunnen we leren. Je mag weten dat als je met God blijft worstelen door je niet volledig aan Hem over te geven en uit eigen kracht te leven, dat er een dag komt dat je ‘gebroken’ wordt. Dat je dan niet meer in staat zult zijn om in je eigen zegeningen te voorzien. Vanaf dat moment zul je uit de kracht van God kunnen leven en zal Hij in alles voorzien. Waarom wachten? Kunnen we niet beter vandaag beginnen met ons over te geven aan God?

Vertrouw op God

Hoe kunnen wij nu leren van het leven van Jakob? Hoe kunnen wij geestelijk groeien?  De eerste stap voor ons is om op zoek te gaan naar een levende relatie met God. En om deze stap te kunnen zetten moeten we van Jakob leren: God is te vertrouwen! Om God te leren vertrouwen moet je Hem eerst leren kennen.

Als we God echt willen leren kennen dan is het niet genoeg om alleen de Bijbel te  lezen. God is veel groter dan Zijn Woord alleen! Als we God beter willen leren kennen moeten we ons niet alleen begeven in de tegenwoordigheid van Zijn geschreven Woord, maar juist ook in Zijn werkelijke tegenwoordigheid.

Als we de vergelijking met een huwelijk maken: Als wij onze relatie met onze partner willen verdiepen, dan gaan we toch ook niet alleen over elkaar lezen? Dan willen bij elkaar zijn. In elkaars tegenwoordigheid. Deze boodschap heb je vast niet voor het eerst gehoord, maar toch weet je dat je hierin verder kunt en misschien wel moet groeien.Waarom is het toch zo moeilijk om op God te vertrouwen?

Eén van de oorzaken is dat we teveel binnen onze fysieke zintuigen leven en dat we daarom niet in staat zijn om de Eeuwige, die vlak voor ons staat, te begrijpen. Sterker nog: God woont zelfs IN ons.

In 1 kor. 4:18 staat: Onze blik is niet gericht op het zichtbare, maar op het onzichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.

En in 1 hoofdstuk later: 6 We houden dus altijd moed. We weten dat we zolang we in het lichaam huizen, ver van de Heer wonen.  7 Want we leven in een situatie van geloven, niet van zien. 

Dus niet eerst zien dan geloven. We laten ons zo vaak van God afleiden door dingen die we kunnen ervaren met ons lichaam, met onze zintuigen. Maar de zaken van God zijn met ons lichaam niet te bevatten. Velen van ons geloven daarom op de manier van het begrijpen met het verstand. We weten alleen in onze gedachten dat God bestaat en betrokken is bij ons leven. Maar ervaren we dat ook echt?! We ervaren wel de gemeente, het Bijbel lezen en misschien zelfs wel hele studies over de bijbel. We ervaren het zichtbare waar Paulus over schrijft. Maar hebben wij ook persoonlijke ervaringen met GOD ZELF?! Met het onzichtbare? Wanneer is de laatste keer dat je het gevoel had dat God echt dichtbij was? Dat Hij tot je sprak, dat je door Hem persoonlijk werd bemoedigd?

Neem even de tijd om hierover na te denken en dat moment in herinnering te brengen.

Toen ik werd geconfronteerd met deze vraag moest ik serieus lang nadenken voordat ik een moment in herinnering kon brengen. En ik dacht bij mezelf: Dit kan toch niet waar zijn!? Ik ben al zo lang een gelovige, maar heb ik wel een levende relatie met God!? Hoe kan het toch dat ik al die jaren alleen maar druk bezig ben geweest voor God, maar bijna nooit de tijd heb gevonden om gewoon tijd hem door te brengen.

Dit is echt de basis van ons geloof! Als we geen levende relatie met God hebben, waar zijn we dan mee bezig!? Jesjoea heeft het door Zijn dood en opstanding mogelijk gemaakt om tot de Vader te komen. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven. Maar bewandelen we die weg wel? Zijn we op zoek naar echt en persoonlijk contact met de Vader?

Als we onze relatie met onze partner willen verdiepen, zoeken we contact. Dan praten we niet alleen, maar luisteren we juist naar wat die ander bezig houdt. Waarom gaan we dan zo niet met God om? Waarom vragen we Hem niet eens gewoon hoe het met Hem gaat? Of Hij nog blij met ons is? Waar Zijn hart op dit moment naar uit gaat? Door deze vragen te stellen en te wachten op antwoord leren we om naar Hem te luisteren, in plaats van alleen onze wensen en verlangens bij Hem neer te leggen. Luisteren naar God is moeilijk omdat je Hem bijna nooit met je natuurlijke oren kunt horen. Juist daarom is het zo belangrijk om onze geestelijke ogen en oren te gaan trainen! Om ook in de normale dagelijkse gang van zaken meer gericht te zijn op de Geestelijke werkelijkheid, dan de werkelijkheid die we met onze fysieke ogen zien en met onze oren horen.

Ik heb het al eerder gezegd: God werkt door de fysieke wereld om geestelijk zaken aan het licht te brengen. Laten we dus leren om zo naar de wereld om ons heen te kijken, biddend of God ons wil laten zien wat er geestelijk schuil gaat achter dat wat we zien en horen in onze dagelijkse levenswandel.

Als je wilt groeien in aanbidding, dan zullen we tijd moeten besteden met de Vader.

Als we willen groeien in discipelschap, dan zullen we naast het lezen van de Bijbel moeten horen wat Hij persoonlijk tot ons te zeggen heeft.

Als we het goede nieuws willen verkondigen, dan moeten we ons hart door God laten raken, zodat we vanuit de liefde van God kunnen spreken en onze passie voor God kunnen overbrengen.

Als we onze onderlinge omgang willen versterken, dan houden we dat alleen maar vol als de liefde van God ons drijft.

Als we elkaar willen dienen met onze gaven, zullen wij ons Geestelijk moeten laten toerusten.

Ik hoop dat je samen met mij hier de komende tijd prioriteit aan zult geven en ik bid dat God onze Vader ons zal helpen om Hem meer te ervaren en dat Hij het ons gemakkelijk zal maken om Hem beter te leren kennen.

Sjalom!

Afbeelding | Geplaatst op door | 2 reacties

Nieuwe maan Eloel 2017

img_2707

Op de Hebreeuwse kalender gaat de maand Eloel vooraf aan de maand met de najaarsfeestdagen, Rosj Hasjanna, Jom Kippoer en Soekot. Deze maand wordt al van oudsher geassocieerd met het thema van berouw en bekering, ofwel in het Hebreeuws, tesjoeva. Het is een tijd van zelfonderzoek, verzoening, en voorbereiding.

De naam van de maand, welke wordt gespeld als Alef – Lamed – Vav- Lamed, wordt ook gezien als acroniem van: Ani L’dodi V’dodi Li: Ik ben van mijn geliefde en mijn geliefde is van mij: een citaat uit Hooglied 6:3. In het Aramees betekent het woord Eloel: zoeken. Dit woord sluit ook aan bij deze tijd van het jaar, waarin wij ons hart onderzoeken.

Periode van 40 dagen

Volgens de traditie verbleef Mozes in de maand Eloel op de berg Sinai. Toen Mozes zag hoe de Israelieten dansten rond het Gouden Kalf, smeet hij de twee tabletten met de Tien Woorden kapot, die hij zojuist van de Berg Sinaï naar beneden gebracht had. Dat gebeurde volgens de traditie op de 17de van de maand Tammoez. Op Rosj Chodesj Eloel, ging Mozes voor de tweede keer de Berg Sinaï op om de tabletten van God in ontvangst te nemen, nadat God zijn pleidooi voor vergeving van het volk had geaccepteerd. Ook deze 2e keer verbleef Mozes veertig dagen en veertig nachten op de berg, dat wil zeggen, van Rosj Chodesj Eloel tot Jom Kippoer.

Ten slotte, op Jom Kippoer, zei God tegen hem: „Ik heb hen vergeven, zoals jij gevraagd hebt.”

Band met God en de medemens herstellen

De eerste stappen die je dit seizoen van Tesjoeva kunt zetten zijn:

1) Erken en verlaat je zonden

2) Heb berouw over je zonden

3) Belijd je zonden en maak het goed met degenen die je hebt gekwetst

Berouw

Berouw of spijt is meer dan alleen het maken van excuses. Het is meer dan alleen een gevoel of uiting van schaamte. Berouw heeft met schuld te maken. Schuld die moet worden ingelost, of kan worden kwijtgescholden. Berouw houdt in, dat we onszelf beoordelen door de werking van het Woord van God en in de kracht van de Heilige Geest. Berouw is, dat we ontdekken dat we door en door zondig zijn, dat we onze schuld zien, onze verloren toestand.

Dat we net als Jesaja zeggen: “Wee mij, want ik verga”.

Dat we net als Petrus zeggen: “Heere, ga weg van mij, want ik ben een zondig mens’.

Geprezen zij de Eeuwige dat Hij door Jesjoea onze schuld heeft kwijtgescholden. Maar dit betekent niet dat het niet meer nodig is om berouw te hebben over onze zonden. Zonden kunnen namelijk tussen ons en God instaan, wat een negatieve invloed heeft op onze relatie met de Vader. Het belijden en goedmaken van onze zonden is dan ook erg belangrijk.

Het proces van berouw en inkeer vereist tijd en inspanning. Het duurt lang voordat we inderdaad oprecht vanuit ons hart kunnen zeggen, wee mij! Daarom beginnen we hiermee al lang van te voren, vanaf de eerste dag van Eloel, dertig dagen vóór het Bazuinenfeest, of Rosh Hasjanna.Op deze manier kunnen wij ons voorbereiden op de meest Heilige dag van het Jaar, Grote verzoendag.

Deze maand is ook een tijd om elkaar om vergeving te vragen voor wat wij de ander hebben aangedaan. Dit is niet eenvoudig, maar wel nodig!

S’lichot

Als de maand Eloel bijna aan zijn einde komt worden in de synagogen de traditionele gebeden voor vergeving uitgesproken: de s’lichot.

De inhoud van die gebeden is een verzameling van teksten uit de Tora en poëtisch geschreven Hebreeuwse teksten waarin God om vergeving wordt gevraagd. Zowel op persoonlijk vlak, als voor de gemeenschap als geheel.

Het is niet alleen goed om berouw te hebben over je eigen zonden, maar ook voor onze collectieve zonden. Een kort verhaal hierover:

Jozef en zijn jongere broertje Benny gingen met hun vader naar de synagoge op de zaterdagavond voor Rosh Hasjanna, voor de speciale S’lichot dienst. Benny was nog te jong om de gebeden op te zeggen, maar hij wist dat s’lichot vergeving betekent en dat iedereen tot God aan het bidden was voor vergeving. Hij zat naast zijn vader en kijk de hele tijd naar hem. Hij had zijn vader nog nooit zo serieus gezien. Zeker toen hij zijn hoofd boog bij een bepaald gebed.

Na de dienst vroeg Benny zijn oudere broer over dit gebed. Jozef opende zijn gebedenboek liet hem het gebed zien. Dit is het gebed van de belijdenis, legde hij uit. Wat is belijden? Vroeg Benny. Nou, als je iets verkeerd doet en je zegt: Het spijt me, ik heb dit en dit gedaan. Dat is belijden.

Wat staat er dan in dit gebed? Dit gebed volgt het Aleph Beet. Zie je? In dit gebed staat: We hebben gezondigd, wij zijn vals geweest, wij hebben geroofd……..

Wat is er Benny, waarom huil je? Ik dacht dat mijn vader de geweldigste man van de wereld was. Waarom heeft hij dan zulke dingen gedaan! Wacht even, zei Jozef, je denkt toch niet dat hij al deze dingen heeft gedaan? Nou, waarom zei hij het dan? Hij meende het echt hoor, ik heb naar hem gekeken! Jozef kon zijn lach niet onderdrukken. Luister, zei hij, ik zal het je uitleggen.

Dit gebed wordt opgezegd door alle gelovigen, zelfs door de Heiligste Rabbi’s. Alle gelovigen zijn als een 1 lichaam. Dus als 1 deel van het lichaam pijn heeft, is het hele lichaam ziek.

Zo is het ook met zonden. Als 1 gelovige zondigt, beschadigt hij daarmee het hele lichaam. Daarom noemen we in het gebed alle mogelijke zonden, in de volgorde van het Aleph Beet, die elke gelovige gedaan zou kunnen hebben. Daarom heet dit gebed: ‘Wij hebben gezondigd’, dat is dus: wij allemaal samen!Dit laat ons zien hoe verantwoordelijk wij voor elkaar zijn, en dat we elkaar altijd moeten helpen om alleen goede dingen te doen.

Benny veegde zijn tranen af en voelde zich een stuk beter.Hij wist nu dat zijn vader nog steeds de meest geweldige man van de wereld was, en dat hij niet alleen voor zichzelf bad, maar ook voor anderen.

Uit dit verhaal blijkt dat het belangrijk is om te bidden en zonden te belijden van onze gemeenschap, en zelfs het belijden van de zonden die ons land begaat.

Je kunt dat natuurlijk volgens de traditie voor het Joodse volk doen, maar dat kan ook voor het Nederlandse volk.

Phone down time

Om ons hart te kunnen onderzoeken en om God te kunnen zoeken in deze maand is het goed om na te denken over manieren waarop we onszelf helpen om ons op God te richten. Voor sommigen van ons zou het kunnen helpen om deze maand minder tijd te besteden op onze smartphone, tablet of tv. Zo kunnen we deze maand leven in de wereld, zonder teveel te worden afgeleid door wereldse zaken.

De feestdagen die vóór ons liggen leren ons om op een hoger level te leven. Het doel van deze dagen is uiteindelijk om dat hogere level naar beneden te brengen in deze wereld. Met andere woorden: Om een stukje van het koninkrijk van God naar deze aarde te brengen, en zo herstel te brengen in deze gebroken wereld.

Als we ons deze maand willen richten op onze geliefde, onze Vader in de hemel, moeten we onze smartphones neerleggen, omdat we alléén op die manier berichten van God kunnen ontvangen.

Moge dit seizoen van Tesjoeva genezing brengen in jullie relaties met je medemensen en een meer intieme relatie met de Vader, door Jesjoea en door de kracht van Zijn Geest. Veel zegen in jullie voorbereiding op de najaarsfeesten!

Sjalom!

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Nieuwe maan(d) Tammoez

Nieuw Maan Tammoez 2017

De Maand Tammoez was in Bijbelse tijden niet zo’n prettige maand. Deze maand staat namelijk in het teken van rampen.

In Exodus 32 lezen we over de ramp van het Gouden Kalf. De Israëlieten zijn net geroepen om een heilig volk te zijn en een heilige Tabernakel te bouwen, zodat de Eeuwige in hun midden zou kunnen wonen. Mozes is vervolgens in de periode van Tammoez 40 dagen weg op de berg. De Israëlieten vinden het lang duren, missen hun leider en worden onzeker. In de plaats van Mozes maken ze een beeld van God, een Gouden Kalf die met hen op reis zou moeten gaan.

Vlak daarna kwam de ramp dat Mozes de Twee Stenen Tafelen kapot gooide op De 17e Tammoez. De 10 Woorden van God die ze mee mochten dragen en mochten gebruiken om zich te heiligen vielen kapot neer! Op de 18e van de maand Tammoez gaat Mozes terug de berg op (tweede 40 dagen.) Uiteindelijk zal hij alsnog de tien woorden ontvangen.

Ezechiel kan in dit rijtje ook worden genoemd. Hij kan worden gezien als de aankondiger van rampen. Zijn eerste roeping is op de 5e van Tammoez.

In Jeremia 52 lezen we over de ramp van Jeruzalems val, welke begint in Tammoez. 6 In de vierde maand, op de negende van de maand (Tammoez), toen de hongersnood in de stad zo sterk geworden was dat de bevolking van het land geen brood meer had, werd de stad opengebroken. (…) 13 Hij (een bevelhebber van de koning van Babel) verbrandde het huis van de HEERE (De tempel dus), het huis van de koning en alle huizen van Jeruzalem. Ja, alle huizen van de aanzienlijken verbrandde hij met vuur. 14 Heel het leger van de Chaldeeën dat de bevelhebber van de lijfwacht bij zich had, brak alle muren rondom Jeruzalem af.

Tzom Tammoez

Vanwege de verwoesting van Jeruzalem wordt door de Joden nog steeds een dag van vasten uitgeroepen: Tzom Tammoez Dit jaar op 11 juli, is een vasten ter herdenking van het doorbreken van de muren van Jeruzalem, waarmee de vernietiging van de tweede tempel is begonnen. Deze dag is een start van een rouwperiode van 3 weken, vanwege de verwoesting van Jeruzalem en de twee heilige tempels. Gezonde volwassenen (12 jaar en ouder) onthouden zich van eten en drinken tussen zonsopgang en het vallen van de avond.

Tijdens het ochtendgebed worden de selichot (boetegebeden) gereciteerd. De “lange Avinu Malkeinu” (onze Vader en Koning) wordt gereciteerd tijdens de ochtend en ’s middags gebeden.

De Tora wordt gelezen tijdens de ochtend en middaggebeden. De lezing voor zowel de ochtend als de middag is Exodus 32:11-14 en 34: 1-10. Hierin staat de nasleep van de ramp van het gouden kalf en hoe Mozes succesvol bemiddelde namens de Israëlieten en vergeving bereikte voor hun zonden.

Overdenking

Ook vandaag de dag wordt het volk Israel nog steeds getroffen door rampen. Denk maar eens aan de vele aanslagen. Ik moest denken aan een incident ruim een week geleden waarbij een jonge vrouw van de grenspolitie is neergestoken door een terrorist.

Deze rampen in de vorm van aanslagen worden niet alleen in Israel uitgevoerd, maar ze komen ook steeds dichter bij. Afgelopen weken zien wij in het nieuws aanslagen in Londen. En ook een aanslag in Brussel die gelukkig verijdeld is.

Het lijkt erop dat er tot nu toe in Nederland nog geen aanslag is gepleegd, maar het blijkt dat veel Nerlanders wel bezorgd en bang zijn dat er ook in Nederland een aanslag zal worden gepleegd. En niet onterecht, want afgelopen week is een terreurverdachte in Utrecht opgepakt.

Maar wij hoeven ons niet bang te laten maken. Onze grote God en Vader heeft alles in Zijn hand. In de Tora lezingen deze maand zien we dat God betrouwbaar is in tijden van nood.

Korach begint een opstand, maar God voorkomt het. Balak wordt gevraagd om een vloek uit te spreken, maar zegent het volk Israel juist. Pinchas die Gods toorn heeft afgewend en een verbond van vrede ontvangt.

We dus moeten niet gefocust zijn op onze omstandigheden, naar wat er in de wereld gebeurt. We moeten altijd blijven zien op God de Vader en Jesjoea, onze redder en verlosser.

Jesjoea zegt: Matt 10: 28 Wees niet bang voor degenen die wel je lichaam maar niet je ziel kunnen doden. Wees liever bang voor God. 29 Zijn twee mussen niet te koop voor een stuiver? Toch valt er niet één op de grond buiten jullie Vader om. 30 En bij jullie zijn zelfs alle haren op je hoofd geteld. 31 Wees dus niet bang. Jullie zijn meer waard dan veel mussen bij elkaar.

In Johannes 16 zegt Hij: houd moed! Ik heb de wereld overwonnen!’

Paulus schrijft in Romeinen 5: We kunnen ons erop beroemen als we verdrukt worden. Want we weten dat verdrukking volharding brengt, 4 en volharding brengt kracht, en kracht brengt hoop. 5 En met die hoop komen we niet bedrogen uit, omdat God zijn liefde in ons hart heeft uitgestort door ons de heilige Geest te geven.

Rom. 12: 12  Wees blij om wat u mag verwachten. 14 Smeek Gods zegen af over hen die u vervolgen; ja, wens hun alle goeds toe in plaats van hen te vervloeken.

2 kor. 4: 16 Daarom verliezen we de moed niet. Want onze uiterlijke gestalte vergaat wel, maar onze innerlijke mens vernieuwt zich van dag tot dag. 17 De kleine moeilijkheden van dit huidige leven leiden voor ons tot een heerlijkheid die alles te boven gaat en eeuwig is. 18 Onze blik is niet gericht op het zichtbare, maar op het onzichtbare. Want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig.

Laten we daarom in moeilijke tijden altijd onze blik op de Eeuwige houden, en vasthouden aan onze redding door Jesjoea de Messias. Het vasthouden aan Hem geeft een ankerpunt om vol te houden tijdens moeilijke tijden. Als we werkelijk geloven dat verdrukking goed voor ons is, omdat daardoor onze hoop en ons geloof groeit, dan kunnen we daadwerkelijk onze vijanden zegenen en blij zijn met de moeilijkheden die zij op ons pad brengen.

En met vijanden bedoel ik dan niet alleen de mensen die aanslagen willen plegen in ons land, in de landen om ons heen en in Israel. We hebben in onze persoonlijke levens ook te maken met vijanden, mensen die ons kwetsen, die ons pijn doen, die het ons moeilijk maken. Ook deze persoonlijke vijanden kunnen we liefhebben als we werkelijk geloven dat verdrukking een zegen is voor ons geestelijk leven.

Ik bid daarom dat deze maand, die Bijbels gezien in het teken staat van rampen, een maand zal zijn waarin we hierin kunnen groeien. Dat we daadwerkelijk en concreet aan de slag zullen gaan met het zegenen van onze vijanden en God zullen danken voor de verdrukking die Hij op ons pad brengt. En we kunnen Hem daarvoor ook danken omdat Hij ons kennelijk waardig genoeg vindt om ons te testen, te tuchtigen, op te voeden en te laten groeien in geloof, Met als doel om ons daarna nog beter te gebruiken om Zijn Koninkrijk zichtbaar te maken in deze wereld. Ik hoop en bid dat ons getuigenis hieraan zal bijdragen en door ons heen andere mensen aangeraakt zullen worden en ook op zoek zullen gaan naar het Koninkrijk van God.

Ten slotte een bemoediging

In tijden van moeite en verdrukking kunnen we op onze God vertrouwen. Hij laat zijn Volk niet in de steek. Hij laat ons niet in de steek. In deze nieuwe maand zal Hij er weer bij zijn. Hij zal je bemoedigen, steunen en troosten als je pijn of verdriet hebt. Of als er moeite is in je leven.

Hoewel God verdrukking in ons leven toelaat, geeft hij ons ook Zijn Trooster, de Heilige Geest, die ons helpt, bemoedigt en vertroost. En niet te vergeten: hij geeft ons ook elkaar. We mogen ook bij elkaar schuilen en vertroosting en hulp zoeken.

Ik ben erg benieuwd naar hoe God deze maand gaat gebruiken om ons geloof te versterken.

Sjalom!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Loofhuttenfeest 2016, Tempel van de Heilige Geest

lulav_klein

Alweer enige tijd terug hebben we het Loofhuttenfeest gevierd. Ik heb weer een heerlijke week gehad en veel mensen mogen spreken. Dit jaar mocht ik het feest ook beleven als onderdeel van de organisatiecommissie. Ik heb daar heel erg van genoten. Ik vind het heerlijk om te mogen dienen en te zien hoe mensen genieten van elkaar en de programma onderdelen. Deze week mocht ik weer geestelijk groeien en ook in praktisch opzicht wijzer mogen worden. Het Loofhuttenfeest is met recht de climax van het jaar!

Naast de organisatie heb ik ook met de Simchaimband een aantal keer mogen optreden. Het was erg leuk om zo’n grote groep voor te mogen gaan in een tijd van lofprijs en aanbidding.

En wat uiteraard niet mocht ontbreken: ik heb ook mogen spreken op het feest. Van mijn spreekbeurt geef ik hier op mijn blog graag nog een (uitgebreide) samenvatting.

 

Tempel van de Heilige Geest

We hebben deze week, op het Loofhuttenfeest, nagedacht over de Tent / Tabernakel van God, over het Loofhuttenfeest in relatie tot Openbaringen en er is mij gevraagd om vandaag te spreken over het thema: tempel van de Heilige Geest, naar aanleiding van Johannes 7:38-39.

Bij de voorbereiding van de boodschap van vandaag moest ik al snel terug denken aan ruim een jaar geleden. Het laatste weekend van het Loofhuttenfeest. Mijn eerste Loofhuttenfeest op de Kleine Belties.
Ik heb dat weekend een aantal bijzondere dingen meegemaakt en heb heel duidelijk het werk van de Heilige Geest mogen ervaren. Mensen die deze blog (Stap eens uit je bootje) hebben gelezen weten van die bijzondere momenten vorig jaar.

Ik heb nagedacht over de de vraag waarom ik dat betreffende weekend hier meer van meemaakte dan andere momenten van mijn leven. En ik denk dat het komt doordat ik dat weekend enkele keren uit mijn comfortabele bootje ben gestapt en stappen heb gezet in geloof, in plaats van op mijzelf te vertrouwen.

 

Inleiding op het thema

Johannes 7: 37 En op de laatste, de grote dag van het feest, stond Jesjoea (Jezus) daar en riep: Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. 38 Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.
39 (En dit zei Hij over de Geest, Die zij die in Hem geloven, ontvangen zouden; want de Heilige Geest was er nog niet, omdat Jesjoea nog niet verheerlijkt was.

Uit de tekst blijkt de context waarin Jesjoea (Jezus) deze uitspraak doet. Namelijk op de laatste dag van het Loofhuttenfeest.
Op de eerste zeven dagen van het feest, vond er elke dag een waterprocessie plaats.
Elke dag ging een van de priesters water scheppen met een gouden kan uit de Siloamvijver.
Hij bracht die kan met water, tussen de rijen mensen door die langs de kant van de weg stonden, naar de tempel waar het met de wijn van het plengoffer uitgegoten werd over het brandofferaltaar.

Op de zevende dag maakte de priester met die gouden waterkan zelfs zeven rondjes rond het altaar. Dit gieten van het water, zou je kunnen zeggen, wijst vooruit naar het uitstorten van de Ruach ha Kodesh, de Heilige Geest.

En tijdens deze waterprocessie werd Jesaja 12 opgezegd:
Ja, het is God die mij behoudt, ik ben vol vertrouwen, angst heb ik niet.
De Heer geeft mij sterkte en kracht, hij is mijn behoud.’
Vol vreugde zullen jullie water putten uit levengevende bronnen.
Op die beslissende dag zullen jullie zeggen:
‘Breng dank aan de Heer, maak bekend wie hij is,
laat de volken weten wat hij heeft gedaan, verkondig dat zijn naam verheven is
boven alle andere.
Zing een lied voor de Heer; indrukwekkend is wat hij heeft gedaan,
heel de aarde moet dit weten. Juich, bewoners van Sion, juich,
de heilige God van Israël woont in uw midden, hij doet grootse dingen.’

Hosjanna Rabba hosjanna-rabba

Op die zevende dag van het feest werden de Hosjanot gezongen, de smeekbeden om hulp. Deze dag wordt Hosjanna Rabba genoemd. Ook vandaag de dag wordt deze zevende dag bijzonder gevierd in de synagogen wereldwijd, waarbij men 7 maal rond het spreekgestoelte loopt en met enkele samengebonden wilgentakjes op de vloer slaat.

Terug naar het Bijbelgedeelte. Het gaat hierom de achtste dag van het feest. Op deze laatste dag van het feest is die optocht er niet meer. Maar juist op deze dag staat Jesjoea op en roept: ‘Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken!’

Misschien dat hij juist dit moment uitkiest, om aan te geven dat de waterprocessie bijzonder en goed is, maar dat het Levende Water daar niet gevonden kan worden.
Hij zegt eigenlijk dat Hij het antwoord is op alle gebeden die tijdens de waterprocessie aan de orde komen.

rivieren-van-stromend-waterEn dan komt die prachtige zin: “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft”.

 

Met de rivieren van stromend water die uit je binnenste vloeien wordt gedoeld op de Heilige Geest. Dit vind ik een belangrijk principe:

 

Zegen en vervulling van de Geest is niet alleen voor jezelf, maar je ontvangt het ook om door te geven aan andere leden van het lichaam van Jesjoea, de gemeente.
Je zou kunnen zeggen hoe meer je drinkt bij Jesjoea, hoe meer je een zegen voor anderen zult zijn. Jesjoea wijst hier vooruit naar de uitstorting van de Heilige Geest.

Wat betekent die uitstorting van de Geest?

In eerste instantie verandert de plaats waarin De Eeuwige wil wonen. De plaats verandert (weliswaar geleidelijk) van de Tempel naar de mens, zoals al is geprofeteerd door Joel.        We kunnen in de Schrift zien dat de woonplaats van God geleidelijk verandert.

• Hof van Eden (wandelen van aangezicht tot aangezicht, bij de mens, 1e plek)
• Tabernakel (verblijf in een mobiele tent, onder het volk)
• Tempel (vaste plaats op 1 locatie)
• De mens (De Geest leeft in ons) (heden)
• Nieuwe aarde: Herstel compleet, locatie van de toekomst: God wandelt weer van aangezicht tot aangezicht met alle mensen.

En dit laatste vieren we ook in het Loofhuttenfeest! We vieren de bruiloft met het Lam, Jesjoea, het herstel en de nieuwe schepping die komt. Dat de Eeuwige weer met ons zal wandelen van aangezicht tot aangezicht. Daar zijn we naartoe onderweg.

En kijken we naar het heden, dan komen we op het thema vandaag: ons lichaam, de tempel van de Heilige Geest.

Heiligheid
In de Tenach staan de tabernakel en de tempel vooral voor de aanwezigheid van God.
Hij heeft beloofd dat zijn Sjechina, zijn tegenwoordigheid daar zal zijn.

In de Briet ha Chadasha, het nieuwe verbond, is Gods tempel in de mensen. In Zijn volk. De woonplaatsen van de Eeuwige moesten aan strenge eisen voldoen om ervoor te zorgen dat de Eeuwige in Zijn tabernakel en tempel kon leven. De tabernakel en tempel moeten apart gezet worden. Geheiligd.
Nu we weten dat de Eeuwige door Zijn Geest in ons woont moeten wij ook onszelf heiligen.En in dit heiligen speelt de Heilige Geest een cruciale rol. Hij is de Helper.             Hij wijst ons op wat Jesjoea heeft geleerd. Hij overtuigt ons van zonde. In die zin helpt hij ons om ons lichaam rein te houden.

Wat betekent het dat De Geest in je woont?

Leiding door de Heilige Geest
In onze samenleving wordt ons voorgehouden dat we ons potentieel waar moeten maken. Dat we alles kunnen worden wat we willen. Het hoogste doel lijkt je eigen ontwikkeling zijn.

Mijn eerste gedachte hierbij was: Dit kan niet waar zijn! Het belangrijkste is niet om jezelf te ontwikkelen, maar het belangrijkste is God en Zijn Koninkrijk.
Maar na wat langer overdenken kom ik tot de conclusie dat het een het ander niet uitsluit, maar dat het met focus te maken heeft.

God heeft ons met een doel geschapen. Hij heeft een plan met je leven. Dat plan wat Hij met je leven heeft is wel degelijk om je te laten ontwikkelen, maar met als doel dat je bruikbaar bent voor Hem en Zijn Koninkrijk! In jouw ontwikkeling gaat niet om jou! Het gaat om Hem!

Maar hoe kunnen wij ons het beste ontwikkelen? Hoe kunnen wij het meest geestelijk groeien en bruikbaar zijn in Zijn Koninkrijk? Door je door Zijn Heilige Geest te laten leiden.

Ik kwam het volgende filmpje op internet tegen en vond het wel toepasselijk op deze boodschap.

Als we echt willen groeien en ons willen ontwikkelen, dan komt het er ook op aan dat we gaan vertrouwen op de Eeuwige. Dat we stappen in geloof gaan zetten, in plaats van alleen op eigen inzicht.
Het komt erop aan dat we zijn subtiele liefdevolle aanwijzingen niet uit de weg gaan, zoals de man uit het filmpje, maar dat we ons daadwerkelijk laten leiden door Zijn Geest. Ook als we nog niet zien waar het naar toe leidt.

Zo lang we niet durven uit te stappen in geloof, in vertrouwen, dan zullen we handelen op eigen kracht. En in eigen kracht kun je nu eenmaal niet zoveel doen. Je zult misschien wel iets bereiken, maar het zal met een heleboel moeite en kracht slechts 1 druppel water opleveren. En geen stromende rivieren van levend water.

Ik moest nog aan een ander verhaal denken over het zetten van stappen in geloof.
Jesjoea loopt over het water naar zijn leerlingen in de boot. Alle discipelen raakten in verwarring en schreeuwden van angst. Maar Jesjoea sprak hen aan met ‘ wees niet bevreesd’. En Petrus antwoordde Hem en zei: Heere, als U het bent, geef mij dan bevel over het water naar U toe te komen.img_articles__0041_petrus-600x294
Hij zei: Kom! En Petrus klom uit het schip en liep op het water om bij Jezus te komen.

Wat een voorbeeld! Een man van geloof. Jesjoea roept hem om een stap in geloof te zetten en hij doet het!
Maar toen hij op de sterke wind lette, werd hij bevreesd, en toen hij begon te zinken, riep hij: Heere, red mij! Hosjanna!
Jesjoea stak meteen Zijn hand uit, greep hem vast en zei tegen hem: Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld?

We zijn vaak geneigd om in dit verhaal het ongeloof van Petrus te belichten. Ofwel alleen stil te staan bij het laatste vers: kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?
Maar dan gaan we eraan voorbij dat de andere leerlingen al te bang waren om überhaupt uit de boot te stappen. Petrus is naar mijn mening toch echt de meest dappere leerling van het stel. Maar toch ging het mis. Wat is de reden van het mis ging?

ANGST!!selbstbewusstsein_angst
Petrus werd bang van het water en de storm. In de Bijbel zie je telkens opnieuw dat het angst is die mensen moeilijk maakt om op God te vertrouwen en Hem te gehoorzamen. Ook bij ons is het vrijwel altijd angst dat ons tegenhoud om over die drempel te stappen. Om een stap in geloof te zetten, om werkelijk te vertrouwen op de Eeuwige.

Maar we kunnen en mogen ons niet door angst laten tegen houden.
Daar hebben we in Jesaja al over gelezen: Ja, het is God die mij behoudt, ik ben vol vertrouwen, angst heb ik niet. De Heer geeft mij sterkte en kracht, hij is mijn behoud.’

Gods plan met je leven is dat je Geestelijk groeit en door Zijn kracht meehelpt aan het bouwen van Zijn Koninkrijk. Als je lichaam dus een tempel van de Heilige Geest is, en je je leven wilt laten leiden door de Heilige Geest, dan zal Hij zo nu en dan van je vragen om stappen te zetten in een richting die je zelf niet durft. Waarvan je denkt dat het je het niet kunt.

Maar zeg eens eerlijk: is dit niet het leven wat we ten diepste het liefste leiden?                  Stappen zetten in geloof en God aan het werk zien? Getuige zijn van wonderen en tekenen? Dat kan alleen als we de stap zetten om hem te vertrouwen.
En dat is spannend. Want als we iets niet uit eigen kracht mogen doen, maar moeten vertrouwen op de vaak onzichtbare God, dan is dat een enorme drempel.
Voordat je die stap zet zie je het werk van God nog niet. Dan zie je zijn wonderen nog niet. Dat zie je altijd pas achteraf.

Daarom komt het op vertrouwen aan. En vertrouwen kun je alleen leren door te doen.         Om elke keer die stap te zetten om te vertrouwen. Dat je, in tegenstelling tot de man in het filmpje wel gehoorzaam bent en de andere kant van de woestijn op loopt, in het vertrouwen dat God zal voorzien in datgene wat je nodig hebt om te overleven en om geestelijk te groeien.

En als je dan ziet dat je vertrouwen niet beschaamd wordt zul je de volgende keer iets eerder vertrouwen op Zijn leiding. En die keer daarna wordt het weer makkelijker. Je zit in de lift.
Maar let op! Dit gaat ook de andere kant op. Elke keer als je besluit om niet te vertrouwen en geen stap in geloof te zetten, zal het volgende keer nog moeilijker zijn om te vertrouwen, omdat je Gods trouw en handelen niet hebt ervaren. En de keer daarna wordt het nog moeilijker, enz.
De weg terug is eenvoudiger dan je denkt. Zet een stap terug omhoog. Dus zet een stap in vertrouwen en ga zien dat de Eeuwige trouw is. Breek met het proces naar beneden en kies er vandaag nog voor om de Eeuwige in alles te vertrouwen en je te laten leiden door de Heilige Geest.

Wat kan ons helpen om over die drempel te komen? Het belangrijkste is om te weten hoe die drempel er uitziet. Wat is nu werkelijk die drempel die ons tegen houdt om stappen in geloof te zetten.

Hoe ga je om met angst?

Angst overwinnen
Zoals we eerder hebben gezien is de grootste drempel angst. Om die drempel over te gaan zullen we dus onze angst moeten overwinnen.
Een van de sleutels daarvoor ligt in voldoende zelfvertrouwen. Veel mensen hebben last van een negatief zelfbeeld en hebben daarom weinig vertrouwen in zichzelf. Door het lage zelfvertrouwen zijn we bij lastige situaties snel geneigd om angstig te zijn en daarom niet te handelen.

Hoe kunnen we dit veranderen? Door elke keer bij een moeilijke situatie niet te kiezen om de situatie te vermijden, maar juist de problemen onder ogen zien, actie te ondernemen en aan te pakken.
Als je eenmaal hebt gekozen om actie te ondernemen geeft dat een gevoel van vreugde, zelfs al leiden de inspanningen niet tot het gewenste resultaat. Je bent al blij dat je iets moeilijks hebt gedaan. Dat je de uitdaging bent aangegaan. En elke keer dat je ervoor kiest om actie te ondernemen groei je en overwin je stukje bij beetje steeds meer je angst.

Als je er echter voor kiest om bij een probleem geen actie te ondernemen zul je de vreugde van het proberen missen. Zelfs als de situatie goed afloopt, zul je niet blij zijn met jezelf, omdat jij de uitdaging niet bent aangegaan, maar ervan bent weggelopen.
Vermijdingsgedrag is slopend voor ons zelfbeeld en ons gevoel van zelfvertrouwen.
En dit verminderen van zelfvertrouwen heeft weer tot gevolg dat je een volgende keer geen actie zult ondernemen, omdat je geen vertrouwen hebt in jezelf.

Ik wil je uitdagen om met deze informatie de komende tijd actief aan de slag te gaan. Doorbreek dit patroon! Loop niet weg, maar pak moeilijke situaties aan! En laat je niet uit het veld slaan als het een keer niet oplevert wat je graag zou willen. Geniet van je keuze om actie te ondernemen en ervaar de vreugde van het proberen. Ga ervaren dat je daardoor groeit!

En om dan weer terug te komen op het doel: Het uitstappen in geloof, moeilijke keuzes maken en je angsten overwinnen dragen bij aan de mogelijkheid om gebruikt te worden in Gods Koninkrijk.
En om terug te komen op de Heilige Geest: als je gewend bent om je angsten te overwinnen zul je eerder naar de stem van de Geest luisteren en actie ondernemen als Hij je daartoe aanspoort.
Het mooie hiervan is dat je eigen leven veel uitdagender en dynamischer wordt. En deze zegen is niet alleen voor jezelf. Je zult ook meer tot zegen zijn voor je medemens, en dus voor het lichaam van Jesjoea.

Kijk omhoog, niet naar beneden
Even terug naar het verhaal van Petrus. Waar ging het mis? Het ging mis toen hij zijn focus veranderde van Jesjoea naar het water (chaos) en de storm.
Een andere manier om met je angst om te gaan is je focus goed te richten. De Eeuwige heeft alles in Zijn macht. Als hij je oproept om iets te doen zal Hij je er ook doorheen helpen.
Kijk naar het voorbeeld van de verspieders die bij het beloofde land moesten verkennen voordat ze in zouden trekken.
Alle verspieders zaten in dezelfde situatie. Ze spioneerden in hetzelfde land, stonden tegenover dezelfde vijand, werden waarschijnlijk door dezelfde emoties overvallen, maar hun boodschap aan het volk was niet bij iedereen hetzelfde.
De meeste verspieders hadden hun oog op het probleem: De grote steden en de grote mensen die onoverwinnelijk leken.
Maar Jozua en Kaleb hadden hun oog op de Eeuwige. Zij hadden hoop en vertrouwen. Het leek misschien een hopeloze situatie, maar God had beloofd dat hij ze voor hen zou verdrijven. En vanuit dat geloof handelen deze twee mannen.

Hoe overwin je je angst? Door te kijken naar Jesjoea, te hopen op Zijn uitkomst en erop te vertrouwen dat Zijn Geest je zal leiden door de stormen van je leven.

Verander je denken
Je manier van denken heeft invloed op elk aspect van je wezen. Of we angstig zijn, of juist vol vertrouwen hangt in grote mate af van onze gedachten.

Het is dus de vraag waarmee je je gedachten vult. En dan heb ik het niet alleen over de momenten dat je voor een lastige situatie staat en hoe je daarover denkt, maar juist over alle momenten in je leven.
Zaken waar je je geest regelmatig mee vult, zullen resulteren in een manier van denken.
Deze manier van denken zal weer resulteren in wat je doet en vervolgens dus ook wie je wordt.

Dit betekent dat je zorgvuldig om moet gaan met zaken waarmee je je gedachten vult. Het is belangrijk om keuzes te maken wat voor films of tv series je kijkt. Het vraagt keuzes bij het spelen van games. Het gaat zelfs zo ver dat je goed moet nadenken met wie je omgaat. Houd in gedachten dat het belangrijk is waarmee je je dag in dag uit laat vullen. Probeer je zoveel mogelijk te vullen met waarheden van God. Uit zijn Woord en door zijn Geest. Neem daarom de tijd om Gods Woord te lezen en die woorden je gedachten te laten vullen.

Je beeld van God
Ik geloof dat de manier waarop wij leven het gevolg is van de grootte van onze God.          Het probleem van velen van ons is dat onze God te klein is. We zijn er niet altijd van overtuigd dat we werkelijk volkomen veilig zijn in de handen van onze almachtige, alwetende, alomtegenwoordige God.

Wat gebeurt er in de ochtend dat je bent opgestaan als je God te klein is? Dan leef je in een voortdurende staat van angst en bezorgdheid omdat je denkt dat alles van jou afhangt. Je stemming wordt bepaald door de omstandigheden. Je leeft in een geweldig groot universum, terwijl je zelf klein en kwetsbaar bent.
Als je de kans krijgt om je geloof te delen krabbel je terug. Stel dat je wordt afgewezen, of de juiste woorden niet kunt vinden? Het hangt allemaal van jou af.
Je kunt niet vrijgevig zijn zijn, omdat je financiële zekerheid van jou afhangt.
Als het nodig is om iemand de waarheid te zeggen, of ergens mee te confronteren, ben je geneigd je in te houden, want stel je voor dat…

Hier hebben we allemaal in meer of mindere mate last van. De sleutel hier is om bewust ons beeld van God onder de loep te nemen en door het lezen van Gods Woord ons beeld van God aan te passen aan de werkelijkheid. God heeft alles in Zijn hand. Het hangt niet allemaal van ons af. Je kunt je hoop en verwachting stellen in de hand van de Eeuwige. Dus stap maar eens uit! Deel je geloof eens als je het eigenlijk niet durft. Probeer het eens!
Als het nodig is om iemand ergens mee te confronteren, neem die stap een keer. En kijk hoe het uitwerkt.
Als je dit eenmaal gaat doen zul je in je leven gaan ervaren dat God betrouwbaar is en werkt in je leven. Daarna zal je beeld van Hem verder aangepast worden en zul je hem meer vertrouwen. Dat zal er toe leiden dat je vaker stappen in geloof gaat zetten, wat tot gevolg heeft dat je een positiever zelfbeeld krijgt, wat er toe leidt dat je steeds minder vanuit angst zal leven. Je ben geestelijk aan het groeien. De spiraal gaat naar boven!

Terug naar de Bijbeltekst waarmee ik begon: stromen van levend water zullen uit je binnenste vloeien.
Het werk van de Geest is niet alleen voor jou, maar tot opbouw van het Lichaam van Jesjoea. Deze geestelijke groei is dus waar God naar op zoek is. En waar wij als lichaam van Jesjoea dus ook naar op zoek gaan!

“Maar u leeft niet zo (in het vlees). U laat u leiden door de Geest, want de Geest van God woont in u. Iemand die zich niet laat leiden door de Geest van de Messias behoort de Messias ook niet toe.” (Romeinen 8:9)

Door de groei van anderen zullen we worden bemoedigd en zullen ook wij groeien. Hierdoor zal het lichaam van Jesjoea sterk worden en zal het koninkrijk van God steeds zichtbaarder worden op deze aarde. En daar kijk ik zo naar uit! Jullie toch ook?

Conclusie

sshot-2016-12-05-1De rode draad van deze boodschap is water en geest. Stromend van levend water zullen uit ons vloeien en ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest.
We worden geroepen om ons te laten vullen door de Geest van Jesjoea, zodat de zegen uit ons zal vloeien naar onze medemens en het koninkrijk van God zichtbaar wordt.
Het gevuld zijn met de Geest is niet iets vaags of mystieks, maar heel concreet.                 Gods Geest leidt ons om stappen in geloof te zetten. Het is aan ons om aan deze oproep gehoor te geven of niet.

We hebben gezien dat we ons vaak laten tegenhouden door angst en we hebben nagedacht over hoe we die angst kunnen overwinnen door

  1. te werken aan ons zelfvertrouwen
  2. onze focus op Jesjoea te houden
  3. onze manier van denken te veranderen en
  4. ons beeld van God aan te passen aan de ware grootte

Ik hoop en bid dat deze blog je tot een zegen zal zijn en door jou heen ook voor je omgeving.

Shalom.

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Nieuwe maan Kislew / december

img_2583

Afgelopen woensdag hebben we weer nieuwe maan gevierd. Een feest dat niet in Leviticus 23 wordt voorgeschreven, maar wel meerdere keren terug te vinden is in de Bijbel. We zien het terug als mededeling dat Israel een nieuwe maan vierde en we zien ook dat het door de Eeuwige genoemd wordt. Ik geloof dat het goed is om te doen en bij elke nieuwe maan even stil te staan bij de nieuwe maand die voor ons ligt. Zo bewegen wij in Gods ritme, van Sabbat naar Sabbat, van nieuwe maan naar nieuwe maan, van vastgesteld feest tot vastgesteld feest.

In Lelystad vieren we nieuwe maan door het blazen op de sjofar (ramshoorn), het oplezen van gebeden, een korte overdenking, samen eten en samen zingen. Het is een ontspannen samenzijn waarbij de nadruk ligt op het ontmoeten van de Eeuwige en het ontmoeten van elkaar.

afgelopen woensdag stonden we stil bij de nieuwe maand Kislew op de Joodse kalender. Deze loopt bijna gelijk met de maand december.

Het thema van deze nieuwe maan is duisternis en rouw.
De donkere december-maand ligt weer voor ons. Een koude maand met weinig daglicht. Deze donkere maand vraagt daarom om licht. Wij vieren deze maand ook Chanoeka, het feest van licht. 8 dagen lang steken we elke dag een extra kaarsje aan. Dit symboliseert de toename van licht en warmte. We denken terug aan het herstel van de tempel, waar de menora weer werd aangestoken en het licht weer terug kwam in de tempel.

Ook in de bijbel zien we dat de maand Kislew, de 9e maand, een donkere maand is.
Een maand waarin gehuild en gerouwd werd. Kijk bijvoorbeeld eens naar Ezra.

Ezra 10:
Toen Ezra bad en schuld bekende, huilde hij en wierp hij zich telkens voor de tempel op de grond neer. Een zeer grote menigte Israëlieten kwam naar hem toe, mannen, vrouwen en kinderen, zij barstten allen in huilen uit.

Dit bijbelgedeelte gaat verder met enkele mannen die uit het volk naar voren kwamen en voorstelden dat het volk zich massaal zou bekeren en de Wet van God weer zou uitvoeren.

Hierna verliet Ezra het tempelplein en ging naar het vertrek van Jochanan, de zoon van Eljasib. Daar bracht hij de nacht door zonder te eten of te drinken; want hij rouwde om de ontrouw van de ballingen. (Hij vastte dus)
(…) Dit speelde zich af in deze maand, Kislew.

Een ander voorbeeld dat zich ook in de maand Kislew afspeelt vinden we in Nehemia.

Nehemia 1: (3 – 7)
Zij zeiden mij (Nehemia): ‘De Judeeërs die de ballingschap hebben overleefd en daar in de provincie leven, verkeren in barre omstandigheden en zijn het mikpunt van spot. Want de muur van Jeruzalem ligt in puin en de poorten zijn in vlammen opgegaan.’ Toen ik dat hoorde, viel ik neer en barstte ik in tranen uit. Dagenlang rouwde ik, ik vastte en bad tot de God van de hemel: ‘Ach, Heer, God van de hemel, u bent zo groot en indrukwekkend. U houdt u aan uw verbond, u blijft trouw aan wie van u houden en uw geboden naleven. Luister alstublieft aandachtig, sluit uw ogen niet. Luister naar het gebed van uw dienaar. Dag en nacht bid ik tot u voor de Israëlieten die u dienen. Ik beken dat wij, Israëlieten, tegen u gezondigd hebben, ook mijn familie en ikzelf. Wij hebben u onrecht aangedaan, wij hebben de geboden, wetten en voorschriften niet nageleefd die u ons had opgelegd door uw dienaar Mozes.

Ezra en Nehemia hadden hart voor hun volk.
Zij huilden, bidden en vastten. Ze waren in rouw door de zonde van het volk, en door de ellende die het volk overkwam.
Als we kijken in het Nieuwe Testament, de Briet ha Chadasja, dan komen we ook voorbeelden tegen van mensen die huilen en rouwen. Laten we kijken naar ons grote voorbeeld, Jesjoea onze Messias.

In Joh 11:35 lezen we één van de kortste verzen in de bijbel: “Jesjoea huilde”.
Hij huilt bij het graf van zijn vriend Lazarus. Een paar dagen daarvoor is hij al gestorven. En… Hij zou Lazarus weer uit het graf halen.Waarom zou Hij dan huilen? Het was namelijk niet omdat Hij het niet meer zag zitten.
Of omdat de situatie uitzichtloos was. Hij wist immers de uitkomst al!
Maar waarom zou Hij dan toch huilen? De emoties van Jesjoea maken denk ik iets heel bijzonders duidelijk.
Blijkbaar is zijn huilen, het delen van verdriet, voor Hem net zo belangrijk als Lazarus uit het graf halen.Dit huilen van Jesjoea zonder woorden maakt veel van Zijn hart en compassie duidelijk. Hij was waarschijnlijk begaan met de familie en vrienden die aan het rouwen waren om Lazarus.

Het maakt mij in elk geval duidelijk dat de hemel huilt vanwege het onrecht in de wereld. Jesjoea huilt als er mensen worden getroffen door ellende, net als we bij Ezra en Nehemia hebben gezien.

Jesjoea snapt het lijden van deze wereld, Hij heeft het allemaal meegemaakt.
Zijn huilen zegt meer dan duizend woorden.
Als wij willen lijken op onze Rabbi Jesjoea moeten wij leren om te huilen over het onrecht in deze wereld.

Een ander bijbelgedeelte over Jesjoea:
Lucas 19: 41 – 44
Toen Jesjoea nog dichterbij was gekomen en de stad (Jeruzalem) zag liggen, begon hij om haar te huilen. Hij zei: ‘Ach Jeruzalem, begreep ook u vandaag maar wat vrede brengt, maar u bent er blind voor, zelfs nu! Weet dat er voor u dagen zullen komen dat uw vijanden u belegeren, insluiten, u van alle kanten bedreigen! Zij zullen u en allen die binnen uw muren zijn, vertrappen! Ze zullen van u geen steen op de andere laten! Omdat u het moment dat God naar u omzag, niet hebt herkend.’

Als wij op ons grote voorbeeld Jesjoea willen lijken, dan huilen wij over vervolgde Christenen wereldwijd, en over de verwoesting van steden, bijvoorbeeld in het Midden Oosten. Bidden wij voor het Joodse volk, zoals Ezra en Nehemia deden? Staan we voor hen op de bres? Bidden we voor hen dat zij hun Messias zullen leren kennen?

En bidden wij voor het Nederlandse volk?  Dat zij tot inzicht in de Messias zullen komen? Trekken wij ons de zonden van ons volk aan?
Vragen wij in nederigheid vergeving en belijden wij de zonden van ons volk?

Jakobus 4: 7 – 10
Jakobus zegt: Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de duivel, dan zal hij voor u vluchten. Ga dichter naar God toe, dan komt hij dichter bij u. Was uw handen, zondaars! Zuiver uw hart, weifelaars! Jammer, rouw en huil! Laat uw lachen in rouw verkeren, uw vreugde in droefheid. Buig u voor de Heer en hij zal u verheffen.

Ik wil jullie uitdagen om deze maand, naast de gezellige warmte in huis en de feesten die we samen vieren, ook de tijd te nemen om deze dingen te overdenken.

Om jezelf te laten raken door het onrecht in de wereld en speciaal deze maand aan de vervolgden te denken in jullie stille tijd. Zet het een paar keer in je agenda.
Of, als je een nieuwsbericht tegenkomt over onrecht: laat het je telkens weer raken.
Bidt voor de mensen wie het betreft.
Op deze manier kunnen we een licht zijn in deze donkere wereld.
Er is nog een manier om een licht te zijn: Naast bidden mogen we aan onze omgeving het goede nieuws vertellen dat er redding is door Jesjoea!

We mogen vrijmoedig zijn om de nadruk te leggen wat God vandaag de dag doet.
Alleen het verkondigen van eeuwig leven in de hemel zal in veel gevallen niet werken.
Veel mensen leven in het nu.
Ik denk dat veel ongelovigen zich zorgen maken over wat er in de wereld gebeurt, zeker waar dit hun persoonlijk raakt. Op die behoefte kunnen we inspelen.
Dit zijn kansen en ingangen voor het goede nieuws.

God is betrokken bij deze wereld. Ook nu! Persoonlijk in ons eigen leven, maar ook bij wereldwijde problemen..

Ik geloof dat wij in onze gesprekken meer de nadruk moeten leggen op Gods koninkrijk dat zo radicaal anders is dan de koninkrijken van deze wereld.
Dit koninkrijk is er nu al in het klein, en als het goed is ook zichtbaar in de gemeente.

Als Jesjoea terugkomt zal er een vrederijk aanbreken. Dan zal het Koninkrijk van God in de hele wereld zichtbaar zijn! Dan zullen ook de grote problemen in deze wereld worden opgelost. Dit is de tijd waar wij als gelovigen naar uitkijken. De terugkomst van Jesjoea! Hoe vaak vertellen wij dit aan onze omgeving?

Openbaring 21: 4
God zelf zal bij hen zijn en hij zal elke traan uit hun ogen wissen. De dood zal er niet meer zijn; geen rouw, geen weeklacht, geen pijn zal er zijn, want de eerste dingen zijn voorbij.’ Hij die op de troon was gezeten, zei: ‘Ik maak alles nieuw.’

God zal dus niet alleen maar repareren wat stuk is, hij maakt het helemaal nieuw!
Wat een prachtige tekst over de tijd die na dit vrederijk komt, als de Eeuwige een nieuwe hemel en een nieuwe aarde schept. Het is goed om over deze komende tijd te spreken met onze omgeving.

Tot slot. Ik schreef het eerder al: een donkere maand vraagt om licht.
Maar ook een donkere wereld vraagt om licht.
En dat is niet alleen in de decembermaand, maar het hele jaar door!

Neem deze maand de tijd om jezelf te laten raken door het onrecht in de wereld en de nood van de mensen om je heen. Huil over de nood in de wereld en rouw over de ongerechtigheden van ons land.

Laten we in de donkere dagen die komen, een licht zijn in deze wereld!
• Door te leven naar het voorbeeld van Jesjoea, het licht van de wereld en
• Door te getuigen van de blijde boodschap, het evangelie van de redding door Jesjoea, onze Messias.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

De trouw van God, een persoonlijk getuigenis

index

 

 

 

 

Gods trouw

In deze blog: Wat is trouw eigenlijk?

We hebben de afgelopen tijd Gods trouw mogen ervaren en daar wil ik graag van getuigen.

Ik wil vanuit Gods Woord kijken naar Gods trouw, maar ook naar een voorwaarde, namelijk bekering (Teshuva).

God verheugt zich in bekering! Ik vertel iets over mijn persoonlijk leven en mijn twee bekeringen.

Ten slotte denk ik na over hoe we praktisch trouw kunnen zijn aan God en daag ik je uit om trouw te zijn aan God en aan je medemens.

Veel plezier met het lezen van deze woorden. Ik bid dat deze woorden een zegen zullen zijn en de Eeuwige door Zijn Geest wil doorgaan wat Hij begonnen is.

Parasha Bechukotai

Gods trouw. Daar werd ik bij bepaald bij het lezen van Leviticus 26. De parasha (leesrooster) van een paar weken geleden was Bechukotai, wat betekent ‘in mijn verordeningen’. Deze naam komt uit het eerste vers van de parasha: Lev. 26:3 Als u in Mijn verordeningen wandelt en Mijn geboden in acht neemt en ze houdt, dan…

En dan volgen er allerlei mooie beloften. Regen, oogst, vrede, overwinning op vijanden, de Eeuwige zal in hun midden wonen, etc. Prachtige beloften! Maar daarna komt de andere kant, welke ook beloften zijn:

Vers 14: Maar als u niet naar Mij luistert en al deze geboden niet doet, als u Mijn verordeningen verwerpt en als uw ziel van Mijn bepalingen walgt, zodat u geen enkele van Mijn geboden doet door Mijn verbond te verbreken, dan zal Ik Zelf dit met u doen:

En ook dan volgen er allerlei beloften: verschrikking, tering, koorts, verslagen door vijanden, honger, puinhopen, verstrooiing. Maar gelukkig, daarna komt er weer een belofte:

40 Wanneer zij hun ongerechtigheid zullen belijden, mét de ongerechtigheid van hun vaderen, hun trouwbreuk, die zij tegen Mij gepleegd hebben, en ook dat zij tegen Mij zijn ingegaan, (…) 42 dan zal Ik denken aan Mijn verbond met Jakob. En ook aan Mijn verbond met Izak, en ook aan Mijn verbond met Abraham zal Ik denken, en Ik zal denken aan het land.

Bij het overdenken van deze parasha werd ik bepaald bij de trouw van de Eeuwige.

Definitie

Wat is trouw eigenlijk? Ik heb een aantal definities gevonden:

* Iemand niet verlaten, ook niet in moeilijke omstandigheden.

* Je plichten nauwgezet vervullen, je beloften nakomen

* Geen kwade bedoelingen hebben

* Gehechtheid

* De eigenschap dat je iemand of iets altijd steunt

Bij het woord trouw, moest ik denken aan trouwen. Als een man en een vrouw trouwen, dan spreken ze dus uit om elkaar

* niet te verlaten,

* hun plichten naar elkaar nauwgezet te vervullen,

* geen kwade bedoelingen hebben,

* zich aan elkaar te hechten

* en elkaar altijd te steunen.

Trouwen is dus iets prachtigs! Het zegt veel meer dan alleen samen wonen. Met trouwen laat je veel explicieter aan elkaar en de wereld zien dat je niet alleen samen gaat wonen, maar ook samen gaat leven! Dat je je aan elkaar geeft. Dat je trouw aan elkaar beloofd.

Simchaim jongerenweekend

Enige weken geleden mocht ik dienen op het Simchaim Jongerenweekend als aanbiddingsleider met de Simchaimband en als gespreksleider van 1 van de groepjes.

Bij het overdenken van Gods trouw moest ik hieraan terug denken. Aan God die zijn beloften nakomt. Er is door een aantal mensen gebeden dat God duidelijk zou werken onder de jongeren dit weekend. En dit is zeker gebeurd!

Het thema van het weekend was black and white. We hebben gesproken over heiligheid, over reinheid en onreinheid. (waarover ook mijn laatste blog ‘Kedoshiem’ gaat)

Op de  Shabbat hebben we Gods Woord gelezen en een boodschap ontvangen over het belang van rein zijn en zonde aan het licht brengen. Daarna hebben we hierover in de groepjes met elkaar doorgesproken.

In de groepen ontstond een openheid om aan elkaar hun zwakheden en zonden te blijden. Het was fantastisch om te zien wat een bevrijding dat geeft, omdat ze er soms al jaren alleen mee hebben geworsteld. Nu het in de openheid is gebracht wordt de zonde krachteloos en komt er ruimte voor bevrijding en herstel! Hallelujah!

Vervolgens hebben we met elkaar gebeden om vergeving en hulp om rein te blijven.

Op zondagochtend is er gesproken over de noodzaak van het volgen van Jesjoea in je leven en hoe dit je leven kan veranderen. En dat je mag leven vanuit de kracht van de Heilige Geest. Na deze krachtige oproep hebben we een tijd van aanbidding en gebed gehad.

In deze tijd van gebed hebben 2 jongeren voor het eerst hun leven aan Jezus / Jesjoea gegeven! Even later hebben 6 jongeren aangegeven zich te willen laten dopen, wat we later die middag ook hebben gedaan!

God laat zijn kinderen niet los. Hij beantwoordt gebeden, geeft bekering en bevrijding. Wat hebben wij toch een goede God! Hij is trouw!

We gaan even terug naar de tekst uit de Parasha. De trouw van God lijkt gekoppeld te zijn aan bekering en gehoorzaamheid.

Bekering is nodig, Trouw volgt altijd!

We lezen in vers 40 deze voorwaarde: bekering. ‘Wanneer zij hun ongerechtigheid zullen belijden…’ En dan in vers 42 het gevolg dan zal de Eeuwige aan zijn verbond denken.

Dit zie je ook in andere teksten terug:

Deuteronomium 30: 2 En u zult zich bekeren tot de HEERE, uw God, en Zijn stem gehoorzaam zijn, u en uw kinderen, met heel uw hart en met heel uw ziel, overeenkomstig alles wat ik u heden gebied. 3 Dan zal de HEERE, uw God, een omkeer brengen in uw gevangenschap en Zich over u ontfermen. Hij zal u weer bijeenbrengen uit al de volken waarheen de HEERE, uw God, u verspreid had.

1 Samuel 7:3 Toen sprak Samuel tot het hele huis van Israël: Als u zich met uw hele hart tot de HEERE bekeert, doe dan de vreemde goden uit uw midden weg, ook de Astartes, richt uw hart op de HEERE en dien Hem alleen. Dan zal Hij u uit de hand van de Filistijnen redden.

2 Kronieken 15: 2 De HEERE is met u, zolang u met Hem bent. Als u Hem zoekt, zal Hij door u gevonden worden, maar als u Hem verlaat, zal Hij u verlaten. 3 Vele dagen lang was Israël zonder de ware God, zonder een priester die onderwees, en zonder de wet. 4 Maar wanneer zij zich in hun benauwdheid tot de HEERE, de God van Israël, bekeerden en Hem zochten, werd Hij door hen gevonden.

We zien dus dat de bekering van het volk Israël niet eenmalig was. Het keerde steeds terug. En dit is nog slechts een kleine greep uit de vele teksten die in de Tenach (Oude Testament) te vinden zijn over de oproep tot bekering, met het gevolg dat God trouw is.

* Hij gaf redding uit Egypte, en

* Hij gaf redding uit Babylonië

En in het Nieuwe Testament:

* Hij heeft voorzien in een reddingsplan voor de Wereld, zijn eigen zoon, Jesjoea de Messias, zoals Hij in Genesis al heeft beloofd.

* Hij gaf ons zijn Heilige Geest, zodat de Eeuwige in ons kan wonen, zoals hij bij monde van de profeten heeft beloofd.

En ook de oproep tot bekering zien we terug. Dat begon al bij Johannes de Doper, maar ook na de Hemelvaart van Jesjoea zien we het weer terug:

Handelingen 2:38 En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.

Ook hier is bekering een voorwaarde om de Heilige Geest te ontvangen. De Heilige Geest was al beloofd, maar nog niet gegeven aan een ieder die geloofd.

Zo mogen we dat ook zien in ons eigen leven. Wij moeten ons telkens bekeren tot Jesjoea, onze zonden belijden en dan zal hij trouw zijn, en aan Zijn verbond denken.

God roept ons op tot vertrouwen

God is dus trouw en daarom ook betrouwbaar. Maar Hij is het niet alleen, hij roept ons ook op om ons vertrouwen op Hem te stellen.

In Jeremia 17: 5 Zo zegt de EEUWIGE: Vervloekt is de man die vertrouwt op een mens, en die een schepsel tot zijn arm stelt, terwijl zijn hart van de HEERE afwijkt.

En even verder

7 Gezegend is de man die op de EEUWIGE vertrouwt, wiens vertrouwen de EEUWIGE is.

En In Johannes 14:1 zegt Jesjoea: Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.

We worden dus opgeroepen ons vertrouwen allereerst te stellen op de Eeuwige en zijn Zoon Jesjoea.

God verheugt zich in degene die zich bekeert

We hebben tot nu toe gezien dat

* God trouw is als je gehoorzaam bent,

* dat Hij oproept tot bekering als je ongehoorzaam bent,

* dat een ieder die zich bekeert door hem weer ontvangen zal worden en

* dat Hij ons oproept om te Hem te vertrouwen.

 

Maar er is meer: God schept vreugde in elke bekering.

In Lukas 15 kunnen we iets hierover vinden:

3 En Hij sprak deze gelijkenis tot hen en zei: 4 Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er één van verliest, verlaat niet de negenennegentig in de woestijn en gaat achter het verlorene aan, totdat hij het vindt? 5 En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol blijdschap op zijn schouders. 6 En als hij thuiskomt, roept hij zijn vrienden en buren bijeen en zegt tegen hen: Wees blij met mij, want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was. 7 Ik zeg u dat er evenzo blijdschap zal zijn in de hemel over één zondaar die zich bekeert, meer dan over negenennegentig rechtvaardigen, die de bekering niet nodig hebben.

Verderop spreekt Jesjoea over de gelijkenis van de verloren zoon. Een prachtig beeld waarin God als een liefdevolle vader met uitgestrekte armen Zijn verloren zoon opwacht, ondanks alle fouten die hij gemaakt heeft. God is trouw, je kunt altijd terugkomen.

En al deze dingen mochten we in het Simchaim jongerenweekend in praktijk zien gebeuren. De jongeren op het weekend stelden hun vertrouwen op De Eeuwige en kwamen niet beschaamd uit! Zo hebben de jongeren in het Simchaimweekend onder elkaar hun zonden beleden en aan God vergeving gevraagd, en zich bekeerd tot Hem.

En God was trouw. Hij vervulde jongeren met Zijn Geest. De Geest die hen tot het besluit bracht om zich te laten dopen. De Geest die hen op het hart legde om rein en heilig te willen leven en elkaar daarin willen ondersteunen.

Kortom: Jongeren die voor Hem willen gaan! God is trouw!

Persoonlijk getuigenis

Ook in mijn eigen leven herken ik deze patronen van bekering en Gods trouw.

Mijn ouders hebben mij christelijk opgevoed, maar in mijn tienerjaren heb ik het geloof de deur uit gedaan en ging ik mijn eigen weg. Op de middelbare school ben ik vier jaar lang enorm gepest. Ik voelde mij niet veilig op school en kon bij niemand aansluiting vinden.

Ook niet bij de klasgenootjes die ik al van de basisschool kende, want zij namen afstand van mij. Mijn allerbeste vrienden uit mijn basisschooltijd gingen helaas naar een andere middelbare school en die zag ik dus ook bijna niet meer. Ik heb me in mijn tienerjaren enorm eenzaam gevoeld.

In plaats van mijzelf te bekeren tot de Eeuwige God, die mij uit mijn eenzaamheid had kunnen bevrijden, ging ik zelf wegen zoeken om hieraan te ontsnappen. Deze andere (niet zulke goede) wegen hielpen uiteraard niet en gaf niet de oplossing. Maar ondertussen was ik hier wel verslaafd aan geraakt en kon er niet meer los van komen.

Door deze afleidingen ging het ook op school niet goed. Ik ben het eerste jaar van het middelbaar beroepsonderwijs blijven zitten.

In deze tijd begon ik terug te denken aan mijn opvoeding en het geloof van mijn ouders. Ik had er in mijn vroege tienerjaren veel over nagedacht, maar ik kon het niet geloven. Het klopte naar mijn idee allemaal niet. Ik pakte de draad weer op, en stuitte eigenlijk direct weer op hetzelfde ongeloof als toen. Ik begreep niet hoe God in elkaar zat. Ik begreep niet hoe de Bijbel zich op bepaalde punten kon tegenspreken.

  • Maar ik had God wel nodig!
  • Zou Hij er misschien toch wel zijn?
  • Maar wat zou Hij dan van mij verwachten?
  • Ik zou dan toch eerst mijn leven op orde moeten krijgen.
  • Maar hoe doe ik dat?

Al dit soort vragen teisterden mij. Ik kon maar niet over de drempel stappen om een stap naar God te zetten.

Toen ik op een dag uit school kwam besloot ik om in de bus naar huis een cd te luisteren van iemand uit onze kerk. Ik deed het met een beetje tegenzin, want het was een cd met enorme rotherrie (keiharde hardrock), van de band Jerusalem. Jeruzalem

Maar ik had nu eenmaal beloofd om het eens te luisteren. En bij een lied kwam in het refrein steeds het zinnetje terug: ‘just accept the fact that its all done’ . Ofwel, accepteer gewoon dat het allemaal al volbracht is.

En dit kwam zo enorm bij me binnen! Ik geloof echt dat God dit zinnetje gebruikte om mij te helpen om uit de impasse te komen.

De Eeuwige vertelde me eigenlijk: je zult me nooit begrijpen, maar dat hoeft ook niet! Ik heb alles al voor je geregeld! Accepteer gewoon dat het niet van jou afhangt, maar dat mijn zoon Jezus (Jesjoea) is gestorven en opgestaan. Dat is mijn genade. Dat is genoeg!

En op dat moment, in de bus, halverwege de weg naar huis, heb ik mijn leven aan Jesjoea gegeven en mij bekeerd van mijn oude leven.

Na mijn bekering heeft God Zijn trouw aan mij laten zien, net als bij het volk Israël waar we over gelezen hebben en net als bij de jongeren afgelopen weekend.

Vanaf het moment van mijn bekering ging mijn leven in de lift. Ik kon breken met mijn verslavingen. Mijn cijfers op school gingen omhoog en na 3 jaar heb ik mijn diploma gehaald. Ik heb direct daarna een baan gekregen waar ik de tijd en ruimte kreeg om verder te leren en ontwikkelen.

Zo kreeg ik voldoende inkomsten om op mezelf te kunnen wonen. Ik heb een lieve vrouw getrouwd en mag genieten van onze kinderen die wij uit de hand van de Eeuwige hebben mogen ontvangen.

Onze God, gezegend is Hij, is in mijn leven ongelofelijk trouw geweest. Hij heeft zijn belofte gehouden. Wij Hem zoekt, zal Hem zeker vinden! En als je je bekeert, zal Hij trouw zijn.

2e bekering

Maar er bleef nog iets hangen in mijn geloofsleven. Ik bleef twijfelen of ik goed genoeg was. Houd ik wel voldoende stille tijd? Ben ik wel voldoende vervuld met de Heilige Geest? Zou ik niet moeten profeteren? Zou ik niet meer moeten evangeliseren?

Ik ben hier nog erg lang onrustig over geweest. Mijn geloofsleven was erg schommelend. Ik had grote piekmomenten waarin ik vol van de Geest was en enthousiast in mijn geloof, maar daarna kwamen enorme dalen waarin ik dacht God kwijt te zijn.

Als ik God niet voelde werd ik bang was dat ik niet goed genoeg was, dat het aan mij lag, tot de volgende piek weer kwam, en zo ging het maar door.

Een paar jaar geleden kreeg ik een filmpje toegestuurd over de oorsprong van de zogenaamde Bijbelse feesten ‘ kerst’ en ‘pasen’ en een stuk over Sinterklaas.Truth or tradition

In dit filmpje werd opgeroepen om je te bekeren van het vieren van deze feesten en terug te gaan naar de feesten in Bijbel. ‘ Doing bible things in bible ways.’

Ik werd hier enorm door gegrepen en wilde me bekeren van die weg en wilden gaan leren over de feesten uit de Bijbel en hierin heilig zijn voor God.

Zo zijn we begonnen met het vieren van de Shabbat.

Dit voelde een beetje als mijn tweede bekering. Ik werd enorm enthousiast over de Tora (in de ruime zin bedoeld als ‘Oude Testament’) en heb ruim 2 jaar gelezen, geluisterd en geleerd. Ik begon met het dragen van Tzitziot (schouwdraden / kwasten). Wel met veel schroom aan het begin, maar God heeft het gezegend. Ik heb met velen goede gesprekken mogen voeren. Bij ongelovigen mocht ik getuigen over mijn geloof in De Eeuwige en Jesjoea. Met gelovigen mocht ik spreken over de zegen van de Tora. Dit heeft prachtige openingen gegeven. Ook bij deze tweede bekering kwam daarna weer zegen en bleek de trouw van God.

Nu heb ik eindelijk rust gevonden over de vraag of ik het wel goed doe. In de basis heb ik nu een handleiding om naar te leven. Ook als God even ver weg lijkt en ik Hem niet voel, weet ik dat Hij er is. Dat hij er vreugde in heeft als ik mijn best doe om heilig te leven, volgens zijn richtlijnen. Ik vind dus rust in Zijn genade, Zijn Tora en in de gedachte dat Gods Geest in mij woont. Ik mocht leren dat liefde gelukkig niet alleen gevoel is, maar juist ook het handelen naar de Eeuwige instructies van de Eeuwige God.

God is trouw aan ons, zijn wij dat ook aan God?

Als wij weer kijken naar de trouw van God aan Israël, dan was God ook trouw:

– als zij niet luisterden

– als zij geen aandacht voor Hem hadden

– Als zij vreemd gingen (met andere goden) En

– Als zij de geboden bewust niet opvolgden

Zou jij trouw zijn aan je partner, je vriend of vriendin, en de ander steeds een nieuwe kans geven:

* Als hij of zij nooit luistert maar alleen in zichzelf is geïnteresseerd?

* Als hij of zij vreemd gaat?

* Als de ander bewust niet die dingen doet die de ander graag wil?

Wat voor relatie zou je hebben? Hoe zou je het volhouden? God houdt het wel vol! Hij kiest er steeds voor om trouw te zijn. Wat een genade!

Als God niet trouw was geweest, dan hadden we Jesjoea niet ontvangen en daarom geen Leven tot in Eeuwigheid. Dan hadden we de Geest niet ontvangen en stonden we er alleen voor! Op die trouwe God mogen wij vertrouwen.

Maar we moeten ook leren om zelf betrouwbaar te zijn. Betrouwbaar naar elkaar en naar God.

Hoe doen we dat? Hoe kunnen we trouw zijn aan God?

Ik stelde mezelf de vraag: Hoe zouden we onze partner, vriend of vriendin kunnen laten zien dat we van Hem of haar houden en trouw zijn? Een aantal voorbeelden met daarachter een vertaling hoe wij trouw aan God kunnen zijn:

* Elke dag thuis komen (stille tijd / dagelijks gebed)

* Een moment in de week apart zetten voor hem of haar (Sjabbat)

* Zeggen dat we van hem of haar houden (lofprijzing en Aanbidding)

* Cadeaus geven (ons geld, maar ook onze tijd, creativiteit geven).

Als we van elkaar houden betekent dit dus keuzes maken. Soms gaat dit vanzelf omdat je gevuld bent met liefde voor de ander. Maar soms is dat gevoel er niet. Dan vraagt het een keuze. Zo is het ook met God.

Zijn geboden, zijn Tora doen is een vreugde en gaat in tijden van intense liefde vanzelf. Maar het is niet altijd die tijd. Dan vraagt het om een keuze. Met je verstand. Met je wil. Een keuze om tijd apart te zetten. Om te blijven geven. Om te bidden. Om te lezen. Om Hem te zoeken.

Hij verdient dat toch? Meer dan ieder ander! Hij is onze eer, lofprijzing en aanbidding meer dan waard!

Dit vraagt om bekering. Niet 1 keer in je leven, maar veel vaker. Kijk naar het volk Israël. Zij moesten zich keer op keer bekeren. Omkeren naar de Eeuwige. En hun gedrag en houding aanpassen. Juist na die periode van berouw toont God zich trouw en genadig. Zoals we hebben gelezen in de Parasha, maar zoals we in zoveel Bijbelteksten kunnen vinden.

En bekering vraagt een keuze. Vaak gaat dit niet van harte. Dat is ook logisch. We moeten toegeven dat we weer hebben gefaald en de Eeuwige niet trouw zijn geweest. Maar toch moeten we ons steeds bekeren om dicht bij de Eeuwige te kunnen blijven en Zijn zegen te ontvangen. En bij elke bekering mogen we weten, dat onze trouwe Vader ons verwelkomt met open armen. Wat een liefde!

Overdenk je leven

Ik wil je uitdagen om een moment van stilte te zoeken om na te denken of er in je leven bekering nodig is. Of je misschien bent vreemdgegaan met vreemde goden. Of je je naaste misschien ontrouw bent geweest, op wat voor manier dan ook. Misschien worstel jij ook wel met een verslaving die je steeds tot zonde brengt.

En als je op je hart hebt gekregen dat er een zonde is waarvan je je moet bekeren, is het goed om dit met iemand (die je vertrouwt) te bespreken. Zodra je jouw zonde en worsteling aan het licht brengt ontneem je het zijn kracht. Voel je ook vrij om met mij contact op te nemen via een privébericht op Facebook: https://www.facebook.com/back2christianroots

En, als je gezondigd hebt tegen je naaste, maak het dan vandaag nog goed! Wacht er niet te lang mee. Van uitstel komt afstel. Ruim het nu op! Dan kun je met een schone lei beginnen. Met elkaar en voor het aangezicht van de Eeuwige.

Ik hoop en bid dat deze blog je tot een zegen zult zijn. Shalom!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen